EΓPAΨAN

Παντελής Μπουκάλας

(ο αρθρογράφος γράφει για «σημεία και κλάματα»)

«Σημείο πρώτο: Όσα χημικά δεν βρέθηκαν στο Ιράκ, φαίνεται ότι έχουν μεταφερθεί
στην Αθήνα. Αλλιώς δεν εξηγείται η τόση αφθονία δακρυγόνων και η ευκολία με
την οποία οι αστυνομικοί μετατρέπονται σε «ψεκαστήρες με στολή», κατά το
φοιτητικό σύνθημα, και εξαπολύουν τις οβίδες τους παντού, κυρίως δε στα
τμήματα των διαδηλώσεων που ουδεμία σχέση έχουν με οποιοδήποτε επεισόδιο. Μια
άλλη πιθανή εξήγηση του χημικού κατακλυσμού που με δημοκρατική ευαισθησία
επιφυλάσσεται στους πάντες (συνταξιούχους, εργαζόμενους, αγρότες, φοιτητές
κ.τλ.) είναι το ότι ορισμένα εφόδια έχουν λήξει, κι επειδή για να αποκτηθούν
δαπανήθηκαν χρήματα του Δημοσίου, δεν πρέπει να πάνε… άκλαυτα· άρα, το σωστό
είναι να εξαπολυθούν πάνω σε κεφαλές δικαίων και αδίκων. Μια τρίτη εξήγηση του
ίδιου φαινομένου θα μπορούσε να ονομαστεί οικολογικοχοτζική. Όπως ο Χότζας
στρίμωξε κι ένα κοπάδι ζώα μέσα στο σπίτι των διαμαρτυρομένων ανετότατα, κι
ύστερα, βγάζοντας τα ζώα, τους έπεισε ότι ζουν ανετότατα, έτσι κι εμείς,
έπειτα από κάθε επεισόδιο χημικού πολέμου απολαμβάνουμε το πεντακάθαρο νέφος
μας με τα κρυστάλλινα μονοξίδια και το ζωτικότατο όζον του».

(«H Καθημερινή»)