Mάθε παιδί μου την… ανεργία

Στη λεωφόρο της ανεργίας μπαίνουν οι μισοί περίπου φοιτητές από την ώρα που θα
περάσουν για πρώτη φορά την πόρτα της Σχολής τους. Τα στοιχεία του ΟΑΕΔ και
της Εθνικής Στατιστικής Υπηρεσίας για την απασχόληση των νέων πτυχιούχων
δείχνουν ότι από τους 40.000 – 44.000 νέους που αποφοιτούν κάθε χρόνο από τα
ανώτατα και τεχνολογικά εκπαιδευτικά ιδρύματα μόνο ο ένας στους δύο βρίσκει
δουλειά σε σύντομο σχετικά διάστημα. Οι υπόλοιποι 20.000 – 22.000
καταγράφονται στους ανέργους ή υποαπασχολούνται για διάστημα μεγαλύτερο των
τριών ετών. Με άλλα λόγια, ένα στα δύο πτυχία οδηγεί στην ανεργία ή στην
υποαπασχόληση. Δεν είναι τυχαίο ότι οι νέοι πτυχιούχοι αποτελούν το 27% των
καταγεγραμμένων ανέργων στην Ελλάδα. H χώρα μας, άλλωστε, κατέχει το
πανευρωπαϊκό ρεκόρ στην ανεργία πτυχιούχων, ενώ κατατάσσεται στη δεύτερη θέση
της ετεροαπασχόλησης στην E.E., δηλαδή οι νέοι απασχολούνται τελικά σε τομείς
ξένους προς το αντικείμενο των σπουδών τους. Μόνο φέτος εκτιμάται ότι περίπου
12.000 – 14.000 νέοι πτυχιούχοι θα βγουν στην ανεργία και θα προστεθούν στον
στρατό τών τουλάχιστον 70.000 ανέργων, υποαπασχολούμενων και
ετεροαπασχολούμενων κοινωνιολόγων, γυμναστών, νηπιαγωγών, φιλολόγων, θεολόγων,
γιατρών, οδοντογιατρών, φαρμακοποιών, δικηγόρων και δημοσιογράφων.

Άλλο σπούδασαν, αλλού εργάζονται!

ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΕΡΓΑΡΙΤΗΣ

Οικονομολόγος – ταχυδρόμος

Ο Γιάννης Μαργαρίτης, πτυχιούχος του Τμήματος Οικονομικών του ΑΠΘ, χρειάστηκε
δέκα χρόνια «περιπλανήσεων» σε διάφορες δουλειές για να καταλήξει στην
εταιρεία ταχυμεταφορών των ΕΛΤΑ. «Το Οικονομικό δεν ήταν η πρώτη μου επιλογή,
όμως πίστευα ότι θα έβρισκα δουλειά. H Σχολή δεν μου τόνωσε το ενδιαφέρον για
το επάγγελμα, ωστόσο προσπάθησα να βρω δουλειά στον κλάδο μου. Αναγκάστηκα να
κάνω διάφορα πράγματα. Ήμουν για 16 μήνες σε εταιρεία ενοικιάσεως ανθρωπίνου
δυναμικού και μέσω ΑΣΕΠ εργάστηκα μερικά οκτάμηνα στα ΕΛΤΑ. Εδώ και τρεις
μήνες έχω σύμβαση αορίστου χρόνου στις ταχυμεταφορές των ΕΛΤΑ».

ΒΑΣΩ ΑΣΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Πτυχιούχος γεωπόνος – Τρία χρόνια άνεργη

Τρία χρόνια προσπαθεί να βρει δουλειά στον κλάδο της, δυστυχώς όμως δεν έχει
καταφέρει τίποτα καλύτερο από εποχικές συμβάσεις.

«Δουλεύω για λίγους μήνες και μετά ξεκινάω πάλι από το μηδέν». Παρ’ όλα αυτά η
30χρονη σήμερα Βάσω επιμένει πως θέλει να βρει δουλειά στον κλάδο της.

«Ψάχνω παράλληλα και για μια περιστασιακή εργασία μόνο και μόνο για να βγάζω
τα έξοδά μου. Πλέον όμως αντιμετωπίζω και πρόβλημα ηλικίας, καθώς θεωρούμαι
μεγάλη ακόμη και για πωλήτρια ή για γραμματέας – συνήθως ζητούν κοπέλες έως 29
ετών» λέει.

ΓΙΑΝΝΗΣ ΣΙΔΕΡΗΣ

Φυσικός – δημοτικός αστυνομικός

«Το όνειρό μου ήταν να διδάξω. Σπούδασα φυσικός στο Πανεπιστήμιο της Πάτρας,
αλλά τελικά μοιράζω κλήσεις στους οδηγούς».

Ο Γιάννης Σιδέρης πήρε το πτυχίο του το 1989 και όπως λέει επί χρόνια
προσπαθούσε να βρει σταθερή δουλειά στο αντικείμενο των σπουδών του. Όταν
απέκτησε οικογένεια δεν είχε άλλα περιθώρια, η λύση ήταν η Δημοτική Αστυνομία
στην Πάτρα. «Στην αρχή ήμουν απογοητευμένος, αλλά είμαι πολύ καλύτερα από το
να ήμουν άνεργος» λέει.

ΧΡΥΣΑ ΧΑΤΖΗΜΙΧΑΗΛ

Καθηγήτρια Αγγλικών με 5 ευρώ την ώρα

H καλύτερη δουλειά που κατάφερε να βρει η 25χρονη Χρύσα Χατζημιχαήλ, έπειτα
από αναζήτηση ενός χρόνου ήταν καθηγήτρια Αγγλικών σε φροντιστήριο στη Λάρισα,
με αμοιβή 5 ευρώ την ώρα και για 20 ώρες την εβδομάδα. «Δεν μπορεί να ζήσει
κανείς με 400 ευρώ τον μήνα» λέει. «Έψαξα για οποιαδήποτε δουλειά, ακόμη κι
εκεί όπου το πτυχίο δεν ήταν απαραίτητο, αλλά χωρίς τύχη».

ΜΑΝΩΛΗΣ ΛΑΣΙΘΙΩΤΑΚΗΣ

Δάσκαλος – οδηγός ταξί

Ακολούθησε επαγγελματικά τα βήματα του πατέρα του ο 39χρονος Μανώλης
Λασιθιωτάκης από το Ηράκλειο είναι οδηγός ταξί. «Όταν τελείωσα το 1988 την
Παιδαγωγική Ακαδημία», λέει, «υπήρχε ο θεσμός της επετηρίδας και έπρεπε να
περιμένω για να διοριστώ. Έκανα αιτήσεις μέχρι το 1993, χωρίς αποτέλεσμα. Έτσι
αναγκάστηκα να γίνω ταξιτζής, αφού απέκτησα οικογένεια και χωρίς δουλειά δεν
θα μπορούσα να προσφέρω. Ακόμη προσπαθώ να διοριστώ, αλλά μάταια».

ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΤΣΑΜΠΟΥΡΙΑΝΟΥ

Πτυχιούχος φυσικοθεραπεύτρια – μασέζ, μανικιουρίστα,

Όταν πήρε το πτυχίο της, το 1998, ανυπομονούσε να δουλέψει ως
φυσικοθεραπεύτρια. Δεν άργησε να βρει δουλειά σε φυσικοθεραπευτήριο, σε
σύντομο όμως χρονικό διάστημα συνειδητοποίησε πως όσα χρόνια κι αν περνούσαν
εκείνη θα παρέμενε βοηθός. «Εν συνεχεία εργάστηκα σε γνωστό ξενοδοχείο της
Αθήνας ως μασέζ και μετά σε ινστιτούτο αδυνατίσματος». Παράλληλα, όλα αυτά τα
χρόνια για να βγάζει έξτρα χρήματα ­ καθώς ο μισθός που έπαιρνε ήταν ο
κατώτατος ­ εργαζόταν ως μασέζ σε σπίτια. «Με τον καιρό έμαθα να κάνω
αποτρίχωση και μακιγιάζ. Δεν άργησα να το πάρω απόφαση πως δεν πρόκειται να
βρω δουλειά ως φυσικοθεραπεύτρια. Αυτός ήταν και ο λόγος που άρχισα να
παρακολουθώ σεμινάρια για ονυχοπλαστική και μανικιούρ – πεντικιούρ»

ΣΟΦΙΑ ΜΠΑΒΕΛΛΑ

Απόφοιτος Πολιτικών Επιστημών- γκαρσόνα

Όταν πήρε το πτυχίο στα χέρια της, ένιωθε σίγουρη για το μέλλον της. Είχε
μόλις ολοκληρώσει και την εξάμηνη πρακτική της και επομένως είχε ακόμα έναν…
άσο στο μανίκι της: προϋπηρεσία.

Πέντε χρόνια μετά, η 29χρονη Σοφία Μπαβέλλα ψάχνει ακόμα για δουλειά. «Μέσα σε
δύο χρόνια κατέθεσα πάνω από 15 αιτήσεις». Βλέποντας τους μήνες να περνούν
αναζήτησε και βρήκε τελικά δουλειά σε μια ιδιωτική επιχείρηση ως…
γραμματέας. «Το πτυχίο μου αποτέλεσε εμπόδιο – καθώς ήταν σίγουροι πως αν
έβρισκα κάτι καλύτερο θα έφευγα. Αμειβόμουν με ελάχιστα χρήματα και επιπλέον,
ήταν ξεκάθαρο πως δεν υπήρχαν προοπτικές εξέλιξης. Γι’ αυτό και δύο χρόνια
μετά παραιτήθηκα. Τώρα εργάζομαι ως γκαρσόνα».

MAPIA ΓΑΛΑΤΙΑΝΟΥ

Διαιτολόγος – πωλήτρια

«

Δεν μπορώ να περιμένω άνεργη την ευκαιρία να βρω δουλειά στο αντικείμενο των
σπουδών μου. Πρέπει να εξασφαλίσω τα προς το ζην και έτσι, αν και σπούδασα
διαιτολόγος, εργάζομαι ως πωλήτρια σε κατάστημα υποδημάτων». H 23χρονη Μαρία
Γαλατιανού από το Ηράκλειο Κρήτης ξεκαθαρίζει ότι επέλεξε να σπουδάσει
διαιτολόγος γιατί «αυτό το αντικείμενο με ενδιαφέρει». Όμως, όπως διαπιστώνει,
«πολλοί άνθρωποι στην ηλικία μου αναγκάζονται να κάνουν οποιαδήποτε δουλειά
βρουν, αν και είναι πτυχιούχοι με όνειρα και φιλοδοξίες».