Πρόσωπα Tρία χρόνια μετά το Eπεισόδιο

«Δεν είμαι έτοιμη να κάνω πίσω / Είμαι ακόμη έξαλλη»: Στο καινούργιο τους
CD, η Νάταλι Μέινς, η Έμιλυ Ρόμπισον και η Μάρτι Μαγκουάιρ δεν ζητούν συγγνώμη
για το Επεισόδιο. Κάθε άλλο μάλιστα…

Dixie Chicks. Από αριστερά, η Έμιλυ Ρόμπινσον, η Νάταλι Μέινς και η Μάρτι Μαγκουάιρ

Ήταν 10 Μαρτίου 2003, δέκα μέρες πριν οι Ηνωμένες Πολιτείες εισβάλλουν στο
Ιράκ. Οι Ντίξι Τσικς, κορυφαίο συγκρότημα της κάντρι από τα τέλη της δεκαετίας
του 1990 και το πιο επιτυχημένο γυναικείο συγκρότημα που ασχολήθηκε ποτέ με το
συγκεκριμένο είδος μουσικής, πραγματοποιούσαν παγκόσμια περιοδεία και
βρίσκονταν στο Λονδίνο όταν η Νάταλι Μέινς, η τραγουδίστρια, Τεξανή η ίδια,
δήλωσε: «Ντρεπόμαστε που ο πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών είναι από το
Τέξας». Στις ΗΠΑ επακολούθησε θύελλα.

Ραδιοσταθμοί άρχισαν να μποϊκοτάρουν τα τραγούδια τους. Τεξανοί πολιτικοί και
αναλυτές καταφέρθηκαν εναντίον τους. Έπειτα από μια σειρά απειλών κατά της
ζωής τους, οι τρεις κυρίες αναγκάστηκαν να «μεταναστεύσουν» στην Καλιφόρνια. H
αμερικανική Ακαδημία της Κάντρι Μουσικής τις υποδέχτηκε με σφυρίγματα
αποδοκιμασίας, εκφράζοντας την προτίμησή της για εθνικά υπερήφανους μουσικούς
όπως ο Τόμπυ Κιθ, ο οποίος τραγούδησε, «Θα μετανιώσετε που τα βάλατε με τις
H.Π. της Αμερικής / γιατί θα σας βάλουμε μια μπότα στον κ… / Αυτός είναι ο
Αμερικάνικος Τρόπος». Ο Μπους σχολίασε πως οι Ντίξι Τσικς «είναι ελεύθερες να
λένε τη γνώμη τους», αλλά «η ελευθερία είναι ένας δρόμος διπλής κατεύθυνσης».

Πράγματι έτσι είναι. Τρία χρόνια μετά το Επεισόδιο, όπως οι ίδιες το
αποκαλούν, οι τρεις κυρίες κόσμησαν το εξώφυλλο του «Time» ενώ το καινούργιο
άλμπουμ τους, «Παίρνοντας τον μακρύ δρόμο» (Taking the Long Way), έφτασε στην
πρώτη θέση των πωλήσεων – κατά σύμπτωση την ίδια εβδομάδα που η δημοτικότητα
του Τζωρτζ Μπους καταβαραθρωνόταν στο 29%. Δεν πήραν τίποτε πίσω, δεν έκαναν
δήλωση μετανοίας – αντιθέτως, η καινούργια τους δουλειά είναι γεμάτη αναφορές,
άμεσες και έμμεσες, στο Επεισόδιο. Πολλοί Αμερικανοί φαίνεται πως εκτίμησαν
αυτή τη στάση τους, το γεγονός ότι ρισκάρισαν αφού το ακροατήριο της κάντρι
είναι κυρίως η συντηρητική «βαθιά Αμερική» που ψήφισε Μπους. «Θα μπορούσαν
απλώς να σωπάσουν, να μην αναφερθούν καθόλου στο θέμα αυτό», παρατήρησε ο
βραβευμένος με Πούλιτζερ σχολιαστής Λίοναρντ Πιτς για να προσθέσει: «Είμαι
ευγνώμων που δεν το έκαναν. Το κάνουν ήδη υπερβολικά πολλοί».

Οι ίδιες επιμένουν πως το Επεισόδιο κατά κάποιο τρόπο τις απελευθέρωσε. «Όταν,
ανεξάρτητα από το τι θα κάνεις, όλοι σου επιτίθενται και σε επικρίνουν, τότε
κάνεις απλώς αυτό που θέλεις», εξηγεί η Μαγκουάιρ στους «Νιου Γιορκ Τάιμς».
«Ακόμη και το μίσος τους», συμπληρώνει η Μέινς, «δεν μπορεί να σταματήσει αυτό
που οι άνθρωποι θέλουν να ακούσουν».