H Nεοελληνική Γλώσσα στις Πανελλαδικές

Καθηγητές και φιλόλογοι αναφέρονται στο θέμα των Πανελλαδικών Εξετάσεων για τη
Νεοελληνική Γλώσσα με απόσπασμα από τον Ευ. Παπανούτσο για τη στρατηγική της
πειθούς:

H κ. Αναστασία Σκόρδου, φιλόλογος, παρατηρεί:

«Μέρες τώρα παρακολουθούμε μια τραγελαφική κατάσταση γύρω από τα θέματα της
Νεοελληνικής Γλώσσας και συγκεκριμένα το περίφημο B2 ερώτημα περί πειθούς.

Τρεις διαφορετικές οδηγίες, τρεις παρτίδες υποψηφίων εξετάστηκαν με
διαφορετικά κριτήρια. Οι πρώτοι, αν και φυσικώς αδύνατοι, στάθηκαν οι πιο
τυχεροί, “κάθε τεκμηριωμένη απάντηση σωστή”. Οι δεύτεροι έπρεπε να εστιάσουν
στη λογική, ουαί κι αλίμονο, αν διέκριναν στο δοκίμιο του εκλεκτού δασκάλου
Ευ. Παπανούτσου τη φλόγα της ψυχής του, την κάθε άλλο παρά “ψυχρή”
επιχειρηματολογία τού στοχαστή της Λογικής. Στους τρίτους επετράπη να βάλουν
και λίγο συναίσθημα. Άντε, χαλάλι σας!

Ούτε τους πέρασε από το μυαλό να αναγνωρίσουν τον λανθασμένο τρόπο διατύπωσης
του ερωτήματος. “Ποιον τρόπο” κι όχι, έστω, “τρόπο/ους” που θα ήταν το σωστό
και δεν θα πρόδιδε τη σωστή απάντηση.

Τόσος ντόρος, τόσο μελάνι, τόσοι άνθρωποι σχετικοί και άσχετοι τοποθετήθηκαν
και ο καθ’ ύλην αρμόδιος, η επιστημονική ένωση φιλολόγων, μετά την “άλλα λόγια
ν’ αγαπιόμαστε” ανακοίνωσή της, δεν ασχολήθηκε καθόλου με το θέμα!».

Ο κ. Βασίλης Μαγουλάς, φιλόλογος, σημειώνει σε επιστολή του προς την KEEA:

«… Συμπερασματικά, πιστεύω ότι οι συσσωρευμένες αυτές ασάφειες επέφεραν
σύγχυση στους υποψηφίους και ασφαλώς θα επηρεάσουν και τη βαθμολόγηση της
προσπάθειάς τους επιφέροντας ένα ακόμη πλήγμα στο μάθημα της Νεοελληνικής
Γλώσσας και στην αξιοπιστία του, αναπαράγοντας τον μύθο ότι “η Έκθεση είναι
θέμα τύχης”. Επειδή ασχολούμαι επί πολλά έτη με το συγκεκριμένο μάθημα, θα
ήθελα να επισημάνω την ανάγκη να αποκτήσει μια σαφέστερη και αντικειμενικότερη
δομή και να απαλλαγεί από την ασάφεια και το πνεύμα αυθαιρεσίας που το
κατατρύχει. Τα προσεγμένα θέματα εξετάσεων συντελούν καίρια στον σκοπό αυτό. H
Νεοελληνική Γλώσσα είναι το κατεξοχήν μάθημα παραγωγής κριτικής σκέψης από τον
μαθητή. Ας μην αλλοιώσουμε τον ρόλο του αυτόν με την έγχυση της εσκεμμένης ή
μη ασάφειας στους όρους παραγωγής λόγου από τους μαθητές.

Ο κ. Σπύρος Τζίμας, φιλόλογος καθηγητής Δημοσίου Λυκείου, βαθμολογητής,
μεταξύ άλλων, παρατηρεί:

«Πολύ σωστές είναι οι δύο διευκρινιστικές απαντήσεις της KEE, διότι η τρίτη
ήταν ραδιο-αρβύλα τοπικών Επιτροπών Εξεταστικών Κέντρων φυσικώς αδυνάτων και
Προέδρων – Συμβούλων που είδαν “επίκληση στο συναίσθημα μόνο” και, όταν οι
βαθμολογητές τούς κοντράραμε, ζήτησαν τη γνώμη της KEE – χωρίς να πείθονται
εύκολα βέβαια, διότι είτε παρασύρθηκαν από τους φροντιστές είτε διότι δεν
αφήνει ο εγωισμός να αποδεχθούν το δικό τους λάθος».