Δρόμοι

Ο επενδυτικός…

… οίκος Goldman Sachs επιβεβαίωσε τη φήμη του ως εκτροφείου στελεχών της
αμερικανικής κυβέρνησης. Ο Χανκ Πόλσεν είναι ο νέος υπουργός Οικονομίας του
προέδρου Μπους. Ένα άλλο διευθυντικό στέλεχος της Goldman, ο Ρόμπερτ Ρούμπιν,
υπήρξε επιτυχημένος υπουργός Οικονομίας του προέδρου Κλίντον. Και ο Τζος
Μπόλτεν, πρώην επικεφαλής των συμβούλων του επενδυτικού οίκου, είναι σήμερα
προσωπάρχης του Λευκού Οίκου.

Δεν είναι…

… οι πρώτοι που πήραν τον δρόμο που οδηγεί από τη Γουόλ Στριτ στην
Ουάσιγκτον. Ο Ντόναλντ Ρέγκαν της Merrill Lynch είχε αναλάβει την οικονομική
πολιτική του προέδρου Ρήγκαν. Και ο Νικ Μπρέιντι της Dillon Read είχε
υπηρετήσει στην πρώτη κυβέρνηση του προέδρου Μπους. Ο αντιπρόεδρος Τσέινι
υπήρξε διευθυντής του πετρελαϊκού κολοσσού Halliburton. Ο πρώην υπουργός
Οικονομικών Πολ Ο’ Νιλ, πρόεδρος της εταιρείας αλουμινίου Alcoa. Και ο
υπουργός Άμυνας Ντόναλντ Ράμσφελντ, πρόεδρος του φαρμακευτικού γίγαντα GD
Searle. Αντί για τον γνωστό θυρεό, ο Λευκός Οίκος θα μπορούσε να έχει ως
έμβλημά του τους λογότυπους των εταιρειών που εξυπηρετούν σήμερα τα συμφέροντά
τους μέσα από την αμερικανική πολιτική. Και οι πολιτικοί;

Τι απέγιναν…

… οι πολιτικοί; «Ελάχιστα πράγματα δεν μπορεί να εξαγοράσει το χρήμα», είχε
γράψει ο ιστορικός Τόμας Καρλάιλ το 1850. «Το χρήμα όμως δεν έχει όλη την
εξουσία, ούτε στους ουρανούς ούτε στη γη». Φαίνεται πως οι επιχειρηματίες δεν
είναι διατεθειμένοι να ανεχθούν άλλο αυτήν την κατάσταση. Δεν είναι πια
ικανοποιημένοι από τους αχυράνθρωπους που ανεβάζουν στα μπαλκόνια για να τους
ψηφίζει ο λαός στη Βουλή. Σαν να μην έχουν πια εμπιστοσύνη στις ικανότητες των
πολιτικών, βγαίνουν από τα γραφεία τους στη Γουόλ Στριτ και αναλαμβάνουν οι
ίδιοι τα ηνία της πολιτικής. Αυτή η τάση, σε πολλές χώρες, επιχειρείται να
κατοχυρωθεί και θεσμικά (συνταγματικά), με τον ορισμό ολοένα και περισσότερων
βουλευτών αριστίνδην (επικρατείας), δηλαδή χωρίς τη λαϊκή ψήφο. Αν μάλιστα
αυτή η τάση γενικευθεί, τότε θα γίνουν περιττές οι «προσλήψεις» για τις οποίες
είχε μιλήσει κάποτε κυνικά ο Ρώσος πλουτοκράτης Μπόρις Μπερεζόφσκι: «Το
κεφάλαιο προσλαμβάνει τις αρχές στη δούλεψή του. Αυτή η μορφή πρόσληψης
ονομάζεται εκλογές».

H δημοκρατία…

… αδειάζει από το περιεχόμενό της με αυτήν τη φαλκίδευση της λαϊκής ψήφου.
Τότε σε τι θα χρησιμεύει η πολιτική; Το έργο της είχε πάντα ιδιαίτερη σχέση με
τον πεπτικό σωλήνα του ανθρώπου, ο οποίος, όπως ξέρουμε, ξεκινάει από το στόμα
και καταλήγει στον πρωκτό. H πολιτική ασχολιόταν μέχρι τώρα με το ανώτερο άκρο
αυτού του σωλήνα, δηλαδή το στόμα και ό,τι μπαίνει μέσα από εκεί για να
συντηρεί τον άνθρωπο στη ζωή. Οι Ολλανδοί πολιτικοί του κόμματος των
παιδεραστών προτείνουν μια εναλλακτική διαδρομή που καθιστά επίκεντρο της
πολιτικής το κατώτερο μέρος του πεπτικού σωλήνα και ό,τι μπαίνει μέσα από
εκεί. Μπροστά στην ολοκληρωτική αφασία που φαίνεται να εξαπλώνεται στον κόσμο,
η δημοκρατία απομένει με ελάχιστα επιχειρήματα.