Άρχισαν… τα παρατράγουδα στις Πανελλαδικές

Οι αλληλοαναιρούμενες απαντήσεις της Επιτροπής Εξετάσεων στο θέμα της Γλώσσας αδικεί τους μαθητές που είχαν την ατυχία να σκέπτονται πριν να γράψουν…

Κάθε χρόνο οι μεγάλες βαθμολογικές αποκλίσεις και τα υψηλά ποσοστά
αναβαθμολογήσεων στις Πανελλαδικές Εξετάσεις δημιουργούν ανασφάλεια στους
υποψηφίους, οι οποίοι πολλές φορές νιώθουν αδικημένοι -όταν μάλιστα είναι
γνωστό ότι η εισαγωγή τους σε πολλές Σχολές κρίνεται οριακά από δέκατα μιας
βαθμολογικής μονάδας -και κυρίως ανυπεράσπιστοι.

H επιλογή των θεμάτων των εξετάσεων δεν είναι πάντοτε η καταλληλότερη, καθώς
δημιουργούνται αρκετές φορές προβλήματα λόγω ασάφειας, σφαλμάτων ή εσφαλμένων
διευκρινίσεων. Φέτος, σειρά είχε το «ευαίσθητο» μάθημα της Νεοελληνικής
Γλώσσας (το 20% των γραπτών αναβαθμολογούνται), στο οποίο η Επιτροπή Εξετάσεων
«έδωσε τα ρέστα» της. Αφού κάλεσε τους υποψηφίους να προβληματιστούν με τρεις
αποσπασματικές παραγράφους (από το δοκίμιο «Πρακτική Φιλοσοφία» του
Παπανούτσου), παράλληλα μ’ έναν εντελώς πρόχειρο και επιπόλαιο τρόπο απαίτησε
να εντοπίσουν «ποιον τρόπο πειθούς επιστρατεύει ο συγγραφέας» (B2-α.) Είναι
γνωστό όμως ότι ο Παπανούτσος μπορεί να επιστρατεύσει περισσότερους από έναν
τρόπους πειθούς, ιδιαίτερα όταν δομεί λόγο με αυστηρό θεματικό κέντρο, μέσω
του οποίου επιδιώκει να κινητοποιήσει τη σκέψη και το συναίσθημα, να
δημιουργήσει προβληματισμό και συγχρόνως να προκαλέσει θαυμασμό.

Για τον λόγο αυτό η Επιτροπή, όταν της υποβλήθηκε από βαθμολογικό κέντρο το
ερώτημα «ποιον από τους δύο οφθαλμοφανείς τρόπους πειθούς που αξιοποιούνται
στην παράγραφο (επίκληση στη λογική και επίκληση στο συναίσθημα) απαιτεί να
εντοπίσουν οι μαθητές», απάντησε ότι μπορεί να θεωρηθούν και οι δύο τρόποι
σωστοί, αρκεί να είναι τεκμηριωμένοι.

Με δεδομένη αυτήν την απάντηση -που τουλάχιστον εκ των υστέρων διόρθωνε το
λάθος στη διατύπωση του ερωτήματος -εξέτασαν οι φιλόλογοι του εξεταστικού
κέντρου τούς φυσικώς αδύνατους μαθητές, λαμβάνοντας ως σωστές τις απαντήσεις
που ήταν σαφώς τεκμηριωμένες, είτε αυτές αναφέρονταν στην επίκληση της λογικής
είτε του συναισθήματος. Και ενώ έγινε η εξέταση με αυτά τα κριτήρια, η
Επιτροπή Εξετάσεων άλλαξε ξανά θέση, στέλνοντας γραπτή απάντηση (δεύτερη) ότι
«η ενδεδειγμένη απάντηση που ανταποκρίνεται στο συγκεκριμένο ζήτημα είναι η
επίκληση στη λογική!!».

Με αυτές τις αλληλοαναιρούμενες απαντήσεις, η Επιτροπή Εξετάσεων δημιουργεί
σύγχυση στα βαθμολογικά κέντρα και δυναμιτίζει το ενιαίο της βαθμολόγησης των
γραπτών, ενώ την ίδια στιγμή προσβάλλει κάθε έννοια επιστημονικής
δεοντολογίας, απαιτώντας αφ’ ενός από τους εκπαιδευτικούς – βαθμολογητές να
καταργήσουν τα επιστημονικά κριτήρια της σκέψης τους, αφ’ ετέρου αδικώντας
τους μαθητές που είχαν την ατυχία να σκέπτονται πριν να γράψουν…