20 ΕPΩTHΣEIΣ XPHΣTOΣ ΠANAΓIΩTOΠOYΛOΣ

ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΤΟΜΕΑ ΕΙΔΗΣΕΩΝ – ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ MEGA

Δεν υπάρχουν «χρυσές συνταγές» στα δελτία ειδήσεων ούτε συμβόλαια με τους
πολίτες, δηλώνει ο Χρήστος Παναγιωτόπουλος, διευθυντής του Τομέα Ειδήσεων –
Ενημέρωσης του Mega. «Κρινόμαστε όλοι κάθε μέρα». Μόλις πριν από λίγες ημέρες
τιμήθηκε από το Ίδρυμα Προαγωγής Δημοσιογραφίας «Αθανάσιος Βασ. Μπότσης» με
βραβείο για «την καθιέρωση ενός νέου μοντέλου δελτίου ειδήσεων με πολιτικό και
οικονομικό προσανατολισμό, έμφαση στην κοινωνική έρευνα και τις διεθνείς
εξελίξεις και με σεβασμό στην αντικειμενική ενημέρωση».

H βράβευση «δυσκολεύει» την επόμενη μέρα;

Αυξάνει πολύ την ευθύνη μου.

Ήταν αναμενόμενη;

Όχι, με δεδομένο ότι δεν είχε βραβευτεί ώς τώρα διευθυντής ειδήσεων
τηλεοπτικού σταθμού. Πέραν του βραβείου όμως, ήταν πολύ τιμητικό και το
σκεπτικό που το συνόδευσε.

H πρώτη αντίδραση;

Είπα: «Να ένα καλό νέο για μένα». Από τον Σεπτέμβριο του 2003 οι συνεργάτες
μου και εγώ έχουμε δώσει αγώνα στο Mega για να επαναφέρουμε τις πραγματικές
ειδήσεις στα τηλεοπτικά δελτία.

Είναι ένδειξη ότι πετύχατε τη «χρυσή συνταγή»;

Δεν υπάρχουν «χρυσές συνταγές» ούτε συμβόλαια με τους πολίτες. Κρινόμαστε όλοι
κάθε μέρα. Το θετικό είναι ότι έχουμε χτίσει σχέση εμπιστοσύνης με το κοινό.

Αν η διάκριση είναι αναγνώριση της καλής δουλειάς στις ειδήσεις του Mega,
για σας τι σημαίνει;

Αισθάνομαι ότι ο δρόμος που χάραξα, αν και δύσβατος, οδηγεί κάπου. Δεν σε τιμά
κάθε μέρα το σινάφι σου.

Και οι τηλεθέασεις;

Σε καμία χώρα δεν θα… χυνόταν αίμα για διαφορές 0,1 και 0,2 τοις εκατό. Μόνο
εδώ υπάρχει αυτή η τρέλα. Με συνταξιδιώτες όλους μας. Το ζήτημα, όμως, παίρνει
άλλη διάσταση όταν οι τηλεθεάσεις αποτελούν όχημα ματαιοδοξίας με προορισμό
την κατάκτηση μιας ανύπαρκτης αιωνιότητας.

Επηρεάζουν θετικά ή αρνητικά;

Έχουν κάνει μεγάλο κακό, αν και θα έπρεπε να είναι απλώς εργαλείο για τη
δουλειά μας. Πριν από λίγα χρόνια είχαν οδηγήσει τον ανταγωνισμό σε σημείο
ευτελισμού. Οι τηλεοπτικές ειδήσεις, με ευθύνη όλων μας, είχαν γίνει τσίρκο.

Πώς ορίζεται το καλό δελτίο;

Πολιτικός και οικονομικός προσανατολισμός, κοινωνική έρευνα, διεθνείς ειδήσεις
και αντικειμενική θεώρηση. Το παλεύουμε κάθε μέρα.

Και ποιο θεωρείται επιτυχημένο;

Το δελτίο που έχει τη μεγαλύτερη απήχηση στην κοινή γνώμη. Που μεταδίδει και
αναλύει τις ειδήσεις πριν ο πολίτης τις διαβάσει στις εφημερίδες. Που πείθει
το κοινό να το εμπιστεύεται στα μεγάλα γεγονότα.

Τι λείπει από το δελτίο του Mega;

Θα ήθελα να είχε περισσότερα θέματα από τον χώρο του πολιτισμού.

Τι το διαφοροποιεί από τον ανταγωνισμό;

Είναι ένα άλλο μοντέλο δελτίου. Και στο περιεχόμενο και στη φόρμα. Με αμιγώς
ειδησεογραφικό χαρακτήρα και συνεχή προσπάθεια να απαντήσει στα «γιατί» που
κρύβει κάθε είδηση. Οι εγκυρότερες δημοσιογραφικές υπογραφές είναι κάθε βράδυ
στον «αέρα» του Mega.

Μετά το δελτίο ποιο είναι το πρώτο πράγμα που κάνετε;

Συζητώ με τους συνεργάτες μου. Πώς πήγαμε, τι μας έλειπε, τι να ψάξουμε.

Πότε θα δούμε τελικώς δελτία μικρότερης διάρκειας;

Τα σημερινά 50λεπτα δελτία θα μπορούσαν να γίνουν μισής ώρας. Δεν είναι μακριά
η στιγμή.

Μια επιτελική θέση είναι ένα είδος εξουσίας. Λέγεται ότι η εξουσία
επηρεάζει τις σχέσεις. Σας προβληματίζει;

H εξουσία είναι ναρκωτικό. Αν γίνεις «χρήστης», καβαλάς το καλάμι και χάνεσαι
στο σύμπαν της αυταπάτης.

Τι σας αρέσει περισσότερο στη δουλειά σας;

H αίσθηση της συμμετοχής την ώρα της δημιουργίας των γεγονότων. Αν και η
διαχείριση του «δευτερολέπτου» κρύβει πολλούς κινδύνους.

H αντίληψη των δημοσιογράφων της τηλεόρασης πού διαφέρει από εκείνη των
τηλεθεατών για το λεγόμενο «καλό δελτίο ειδήσεων»;

Κάνουμε λάθος όταν προσπαθούμε να χαϊδέψουμε τα αυτιά των τηλεθεατών. Δεν
μπορούμε να τους κερδίσουμε όλους. Αν το αποδεχθούμε, θα έχουμε κάνει μία καλή
αρχή. Πρέπει να επιλέξουμε έναν δρόμο και να επιμείνουμε.

Διατείνεστε ότι γνωρίζετε τις επιθυμίες των τηλεθεατών;

Όχι, καθόλου. Μην ξεχνάτε, άλλωστε, ότι πριν από τρία χρόνια αποφασίσαμε να
ακολουθήσουμε ένα ρεύμα, τελείως κόντρα σε διαμορφωμένες τηλεοπτικές επιθυμίες
και συνήθειες ετών.

Κι αν κάνετε λάθος;

Κάνω αυτοκριτική μέχρι τελικής πτώσεως και συνεχίζω, ελπίζοντας ότι θα αργήσω
να διαπράξω το επόμενο.

Τι προσφέρουν στην ενημέρωση οι κοκορομαχίες στα «παράθυρα»;

Τίποτα, εκτός από το να κάνουν χάζι ορισμένοι τηλεθεατές. Χωρίς αυτό να
σημαίνει ότι δεν χρειάζονται συζητήσεις όταν υπάρχει μεγάλο θέμα.

Πόση απόσταση χωρίζει τους σημερινούς «σταρ» της τηλεδημοσιογραφίας από
κάποιους της παλαιότερης γενιάς που έγιναν μύθοι χωρίς καν να υπογράφουν;

Έχω ανυπόκριτο σεβασμό σε παλαιότερους ογκόλιθους της δημοσιογραφίας. Και στην
τηλεόραση, όμως, υπάρχουν σήμερα πολύ σημαντικοί δημοσιογράφοι. Όπως, βέβαια,
και υπερτιμημένες τηλεοπτικές μετοχές στο επίπεδο της «φούσκας», αλλά και
κάποιες παρουσίες στο όριο του τηλεοπτικού «πριμαντονισμού».