Πρόσωπα Tο θαύμα δεν έγινε

Εξαρχής δεν είχε αυταπάτες. «Θα χρειαστεί ένα θαύμα για να εκλεγώ βουλευτής
στις 21 Μαΐου», έλεγε η ποιήτρια Νεσέ Γιασίν, η πρώτη μετά το 1974
Τουρκοκύπρια υποψήφια σε εκλογές στην Κυπριακή Δημοκρατία.

Νεσέ Γιασίν. H Τουρκοκύπρια υποψήφια έβλεπε την υποψηφιότητά της ως πρόκληση στον εθνικισμό

Το θαύμα τελικά δεν έγινε και επιπλέον οι Ενωμένοι Δημοκράτες, το αριστερό
κόμμα με το οποίο η Γιασίν ήταν υποψήφια και το οποίο τάσσεται υπέρ της
επανένωσης του νησιού, έχασαν τη μοναδική έδρα τους στο Κοινοβούλιο.
«Αναγνωρίζουμε πως η κυπριακή κοινωνία δεν αποδέχεται το μήνυμά μας, αλλά
ταυτόχρονα έχουμε ήσυχη τη συνείδησή μας επειδή διεξαγάγαμε μια έντιμη και
πατριωτική μάχη», δήλωσε ο πρόεδρος του κόμματος Μιχάλης Παπαπέτρου
ανακοινώνοντας την παραίτησή του.

H Νεσέ έβλεπε την υποψηφιότητά της ως «πρόκληση στον εθνικισμό». «Αν
Ελληνοκύπριοι με ψηφίσουν», έλεγε, «πάει να πει πως είναι υπέρ της συνύπαρξης
και έτοιμοι να μοιραστούν την εξουσία με τους Τουρκοκυπρίους». Αλλά το
εκλογικό αποτέλεσμα τη διέψευσε δίνοντας παράλληλα το δικαίωμα στον Κύπριο
πρόεδρο Τάσσο Παπαδόπουλο να δηλώνει πως «η πολιτική της ελληνοκυπριακής
πλευράς είναι σαφής και συγκεκριμένη, δεν βλέπω λόγο για να αλλάξει»…

Πάνε σχεδόν δέκα χρόνια που η 47χρονη ποιήτρια είναι εγκατεστημένη στο
ελεύθερο κομμάτι της Κύπρου. Όταν το έκανε, μερικοί Τουρκοκύπριοι μίλησαν για
«τρέλα», άλλοι για «προδοσία», όμως για τη Νεσέ Γιασίν «η χώρα είναι μία».
Γεννήθηκε σ’ ένα μεικτό χωριό κοντά στη σημερινή «πράσινη γραμμή». Το 1963, με
τις επιθέσεις εναντίον των Τουρκοκυπρίων, η οικογένειά της υποχρεώθηκε να
φύγει. H μητέρα της, έγκυος, συνελήφθη από Έλληνες στρατιώτες και γέννησε υπό
την απειλή όπλου ένα αγοράκι, το οποίο ονόμασε Σαβάς, «πόλεμος» στα τουρκικά.
Για να ξορκίσει την κακοτυχία, τη μικρότερη αδελφή της Νεσέ, που γεννήθηκε το
1972, την ονόμασε Μπαρίς, «ειρήνη», αλλά δύο χρόνια μετά τα τουρκικά
στρατεύματα καταλάμβαναν τη Βόρεια Κύπρο.

Εξαιτίας των θέσεών της υπέρ της επανένωσης, η Νεσέ Γιασίν είχε διαρκώς
ενοχλήσεις από τις τουρκοκυπριακές αρχές. Την κατηγορούσαν ότι είναι πληρωμένη
κατάσκοπος των Ελλήνων, διώξεις ασκούνταν εις βάρος της. Έχοντας απαυδήσει από
την αντιμετώπιση αυτή, εγκαταστάθηκε το 1997 στο νότιο τμήμα του νησιού και
άρχισε να διδάσκει τουρκικά και τουρκοκυπριακή λογοτεχνία στο Πανεπιστήμιο της
Κύπρου. Στην πολιτική αποφάσισε να μπει μετά την απόρριψη από τους
Ελληνοκυπρίους του σχεδίου του ΟΗΕ για την επανένωση του νησιού. Την πλησίασαν
οι Ενωμένοι Δημοκράτες και εκείνη δέχθηκε. Στη διάρκεια της προεκλογικής
εκστρατείας, τα ελληνοκυπριακά μέσα ενημέρωσης την αγνόησαν – μόνον η
εφημερίδα «Πολίτης» και δύο αγγλόφωνες εκδόσεις την πλησίασαν για
συνεντεύξεις. «Μερικοί πολιτικοί έχουν κάνει τη σύγκρουση επιχείρησή τους»,
λέει η Γιασίν. «H γλώσσα τους είναι αυτή της διχοτόμησης, της σύγκρουσης, όχι
της ειρήνης και της επανένωσης. Αν η σύγκρουση τελείωνε, ο λόγος τους δεν θα
πουλούσε πια».