«Eίναι τόσα πολλά που έχω ακόμη να πω…»

Ο Ντάριο Φο με τη σύζυγό του Φράνκα Ράμε σε πρόσφατη βράβευσή του από το Πανεπιστήμιο της Ρώμης, όπου τιμήθηκε ως ο καλύτερος Ιταλός θεατρικός συγγραφέας

«Στη ζωή μου είχα περισσότερα από όσα θα μπορούσα να ζητήσω», εξομολογείται ο
Ντάριο Φο. «Ήθελα να κάνω τον ζωγράφο, τον έκανα, ήθελα να κάνω θέατρο, το
έκανα και με την ικανοποίηση τα έργα μου να παιχτούν σε όλο τον κόσμο. Ήθελα
να τα πω έξω από τα δόντια, το έκανα επίσης».

Αυτή η μικρή πλην όμως ενδεικτική ως προς τα συναισθήματά του «κατάθεση» έβαλε
τον δικό της εορταστικό τόνο στα γενέθλια ενός από τα πιο ανήσυχα πνεύματα των
τελευταίων δεκαετιών. Ο Ντάριο Φο στις 24 Μαρτίου έγινε 80. Ο Ιταλός ηθοποιός
που αγαπήθηκε παντού, ο θεατρικός συγγραφέας που έργα του έχουν παρουσιαστεί
σε τουλάχιστον 67 χώρες, το πολυσυζητημένο βραβείο Νόμπελ, ο ένθερμα
δημοκρατικός καλλιτέχνης λέει πως «ήταν τυχερός στη ζωή του» και το ότι η
επίσημη πόλη του Μιλάνου, του τόπου όπου ζει και λατρεύει, δεν έκανε και πολλά
πράγματα για να γιορτάσει τα 80 χρόνια ίσως του πιο διάσημου παιδιού της, δεν
φαίνεται να τον απασχολεί πολύ. Δημοσιογράφοι από όλο τον κόσμο «πέταξαν»
ωστόσο στην Ιταλία και εκείνος «χείμαρρος» όπως πάντα είχε πολλά άλλα να πει.

«Δεν νιώθω πως έχω γεράσει» έλεγε στην «Ρεπούμπλικα». «Έχω τόσες πολλές ιδέες
στο μυαλό και τα τελευταία χρόνια της ζωής μου θέλω να τα αφιερώσω στην πόλη
μου, στο Μιλάνο». «Είναι τόσα πολλά ακόμη που θέλω να πω… Σπουδάζω στην
Ακαδημία για να γίνω καλός ζωγράφος και έχω καταπληκτικούς δασκάλους».
Επιστρέφει πάλι στο Μιλάνο του: «Υπάρχει φαίνεται κάτι στον αέρα που
αναπνέουμε εδώ. Το Μιλάνο μετά τον πόλεμο έγινε πραγματικά ένα καζάνι
πολιτισμού».

Τα έργα του παίζονται ακατάπαυστα σε σκηνές όλου του κόσμου και το κοινό του
ανανεώνεται διαρκώς. Το ότι πολλοί ζήτησαν να τον προσεγγίσουν και να
επωφεληθούν από τον άμεσο τρόπο που λέει τα πράγματα και τον ενθουσιασμό του
να ξεσηκώνει ακροατήρια, αλλά εκείνος αρνιόταν κάθε φορά, έδωσε ακόμη
περισσότερη αξία στον μύθο του Ντάριο Φο.

Ποιο από τα έργα του θα ξεχώριζε περισσότερο, τον ρωτάνε. «Από τα κείμενά μου
μού αρέσουν περισσότερο εκείνα που πατάνε στο σήμερα». Πριν από όλα, ο
«Τυχαίος θάνατος ενός αναρχικού», που παρουσιάστηκε σε 700 παραστάσεις σε όλο
τον κόσμο και μετά το «Δεν πληρώνω, δεν πληρώνω». Ο Ντάριο Φο παραμένει στην
πρώτη γραμμή. «Ναι, λέει, γιατί με απασχολούν όλα αυτά που συμβαίνουν στην
Ιταλία και στην πόλη μου, το Μιλάνο, που το βλέπω να μολύνεται από τα
καυσαέρια στους δρόμους και από την έλλειψη κουλτούρας. Να γιατί ασχολούμαι με
την πολιτική».