Δρόμοι

Το άστρο…

… του Τόνι Μπλερ βρίσκεται προς τη δύση του. Στο λυκόφως της καριέρας τους,
οι περισσότεροι πολιτικοί συνήθως αναλογίζονται την κληρονομιά που αφήνουν
πίσω τους. Αυτό ακριβώς είναι που τον βασανίζει περισσότερο. Γιατί, ύστερα από
εννέα χρόνια στην εξουσία και σαρωτικές εκλογικές νίκες, με ανύπαρκτη
αντιπολίτευση, δεν μπορεί να χωνέψει πως αν αφήνει πράγματι κι αυτός πίσω του
μια κληρονομιά, τότε το όνομά της είναι «Ιράκ».

Σε πρόσφατη…

… εμφάνισή του στην τηλεόραση, ο Τόνι Μπλερ είπε στοχαστικά: «Αν πιστεύεις
στον Θεό, τότε αυτός είναι που θα σε κρίνει». Αυτό θα μπορούσε να μεταφραστεί
στα γνωστά λόγια του Τζορτζ Μπους: «Ο Θεός με έβαλε να το κάνω». Πριν από έναν
χρόνο, ο Μπλερ ήταν βέβαιος πως η «Ιστορία» θα αποφαινόταν θετικά για το έργο
του. Σήμερα, πια, δεν εμπιστεύεται καθόλου την κρίση των ανθρώπων. Έχει
στηρίξει όλες τις ελπίδες του μόνο στον Θεό.

Τι απομένει;…

… H Ευρώπη; Όσο ο Μπλερ παρέμεινε γαντζωμένος στην εξάμηνη προεδρία της
Ευρωπαϊκής Ένωσης, έκανε τους εταίρους του να τον κοιτάζουν με μισό μάτι. Στις
διαπραγματεύσεις για τον ευρωπαϊκό προϋπολογισμό απομονώθηκε και
γελοιοποιήθηκε. Όταν τσιγκουνευόταν να δώσει χρήματα στις νέες χώρες της
Ευρωπαϊκής Ένωσης, την ίδια ώρα που πάλευε με νύχια και με δόντια για να
αποσπάσει επιστροφές χρημάτων για τη Βρετανία, θύμιζε κάτι από τις περιπέτειες
του Ρομπέν των Δασών με τον κακό σερίφη του Νότιγχαμ ­ αυτό ακριβώς το
παρατσούκλι τού κόλλησε ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ζοζέ Μανουέλ
Μπαρόζο. H Βρετανία του Μπλερ είναι σήμερα απομονωμένη στην Ευρωπαϊκή Ένωση,
όπως ακριβώς ήταν όταν η Μάργκαρετ Θάτσερ τηρούσε παρόμοια αντιευρωπαϊκή
στάση. Είναι λοιπόν μονόδρομος για τον Μπλερ να στηρίζει όλες τις ελπίδες του
για την υστεροφημία του στην εσωτερική πολιτική. Όπως παρατηρεί η αρθρογράφος
Μαρία Χάμτον, όμως, οι ψηφοφόροι δεν νοιάζονται πια αν διόρισε 28.000
δασκάλους ή 13.000 αστυνομικούς. Ίσως επειδή, σύμφωνα με μια δημοσκόπηση του
τηλεοπτικού δικτύου CNN, το 51% από αυτούς τον θεωρεί ψεύτη.

Στη Βρετανία…

… το μόνο που περιμένουν τώρα από τον Τόνι Μπλερ είναι να ανακοινώσει την
«ημερομηνία λήξεως». Ο ίδιος παραμένει γαντζωμένος στην εξουσία, περιμένοντας
μάταια τη δικαίωση, παγιδευμένος στους φόβους πως η κληρονομιά του θα πάει σε
ακατάλληλα χέρια, ενώ την ίδια ώρα ο διάδοχός του Γκόρντον Μπράουν φοβάται πως
αυτή η κληρονομιά είναι δηλητηριασμένη. Ίσως, το καλύτερο που θα μπορούσε πια
να ελπίζει ο Μπλερ θα ήταν τουλάχιστον να μην τον θυμούνται οι επόμενες γενιές
για κάτι αποκρουστικό. Όπως μαρτυρούν όμως τα πτώματα των 100.000 αμάχων στο
Ιράκ, απέτυχε και σε αυτό. H Μαίρη Ριντέλ έγραψε στην εφημερίδα «Ομπζέρβερ»:
«Μην περιμένεις να σε κρίνει ο Θεός. Θα σε κρίνουμε εμείς».