H υπουργός Eξωτερικών με τα χίλια πρόσωπα

Κοντολίζα Ράις. Ως γοητευτική γυναίκα, δεν παραλείπει τη γυμναστική της στις 5.30 το πρωί

ΟΣΟΙ EXOYN συνηθίσει την άκαμπτη και ατσαλάκωτη εικόνα της Κοντολίζα
Ράις μπροστά στις τηλεοπτικές κάμερες – όπου συνήθως κυριαρχεί η λέξη «ο
πρόεδρος» και «οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής» – θα νιώσουν ελαφρά έκπληξη
αν τύχει και συναντήσουν την Αμερικανίδα υπουργό Εξωτερικών κατ’ ιδίαν:

Τα χαμόγελα περισσεύουν, η άνετη και ελεύθερη κίνηση των χεριών της σε
προδιαθέτει για ζεστό άνθρωπο… ο οποίος όμως λίγα δευτερόλεπτα μετά με
μελιστάλακτο ύφος πετάει και τις πλέον σκληρές δηλώσεις. Κατά τη διάρκεια της
μισής ώρας που την είδαμε και μιλήσαμε μαζί της «εφ’ όλης της ύλης», άλλαξε
πάνω από τέσσερις ρόλους, επιλέγοντας αυτόν που θεωρούσε φυσικά ότι θα γοήτευε
περισσότερο τον συνομιλητή της. Διότι η «Κόντι» δημοσίως κρατάει μια ξύλινη
στάση όπως απαιτεί η θέση της, αλλά στις τετ α τετ συζητήσεις φροντίζει
πρωτίστως την προσωπική της εικόνα. Και τα καταφέρνει καλά – τόσο καλά ώστε το
όνομά της ακούγεται όλο και περισσότερο για τον Λευκό Οίκο στις επόμενες
αμερικανικές εκλογές.

Ετσι χθες, η κ. Ράις δεν δίστασε στην αμφιβόλου αισθητικής προεδρική σουίτα
του «Ιντερκοντινένταλ» να εμφανισθεί ως σκληρή πολιτικός που ξέρει πού
βαδίζει, ως ακαδημαϊκός με άποψη και γνώσεις για την Ιστορία – εννοείται,
περιλαμβανομένης της αρχαίας Ελλάδας -, ως συναισθηματική Αμερικανίδα που
σχεδόν βουρκώνει όταν θυμάται τους χιλιάδες Αμερικανούς που έχασαν τη ζωή τους
για να είναι ελεύθερη και δημοκρατική η Ευρώπη, ως γοητευτική γυναίκα με
πανάκριβα κοσμήματα που δεν παραλείπει τη γυμναστική της στις 5.30 το πρωί –
και εννοείται ότι «λατρεύει, πραγματικά λατρεύει» την Ελλάδα.

Ο προσεκτικά μελετημένος αυθορμητισμός της Κοντολίζα Ράις έχει βέβαια τα όριά
του. H Αμερικανίδα υπουργός αφού έκανε επίδειξη ανεκτικότητας, λέγοντας πως οι
διαδηλωτές που την προέτρεπαν «go home» δεν την εκπλήσσουν και έχουν κάθε
δημοκρατικό δικαίωμα να το κάνουν, αναγκάστηκε στη συνέχεια να χαμογελάσει
κάπως αμήχανα. Γιατί; Της ετέθη η πολύ απλή ερώτηση, «εσείς έχετε πάρει ποτέ
μέρος σε διαδήλωση». Μετά τη στιγμιαία παύση, ήρθε η απάντηση: «Δεν θα σας
πω!».