Πρόσωπα Οι ιστορίες ενός κατάδικου

Ο συγγραφέας στο λεωφορείο για τη φυλακή του Γκρόουβλαντ

Ο Ντιούιτ Γκίλμορ πουλάει τα βιβλία του στα λεωφορεία που κάνουν το δρομολόγιο
από το Μανχάταν ώς τη φυλακή του Γκρόουβλαντ, κοντά στα σύνορα με τον Καναδά.
«Για όσους από εσάς δεν με γνωρίζετε, στο μέρος όπου πηγαίνετε, έχω περάσει
επτά χρόνια», λέει στους επιβάτες, κυρίως γυναίκες και παιδιά μικρής ηλικίας.
«Πολλοί αγοράσατε τα βιβλία μου για τους συζύγους σας ή για εσάς τους ίδιους.
Άρχισα πουλώντας τα μυθιστορήματά μου στον δρόμο και τώρα υπέγραψα ένα
εξαψήφιο συμβόλαιο με τον εκδοτικό οίκο St. Martin’s Press». H ιστορία του
έγινε επίσης πρωτοσέλιδο θέμα στους «Νιου Γιορκ Τάιμς».

Ο Γκίλμορ ή Relentless Aaron (Αμείλικτος Ααρών), όπως είναι το λογοτεχνικό του
ψευδώνυμο, φόρος τιμής στον ήρωά του, τον παίκτη του μπέιζ μπολ Χανκ Άαρον,
είναι 41 χρόνων και κατοικεί στο Νιου Ροσέλ, στην Πολιτεία της Νέας Υόρκης. Το
1986, μετά τον θάνατο μιας γυναίκας από κάψουλα του παυσίπονου Tylenol, που
περιείχε κυάνιο, ο Γκίλμορ ομολόγησε πως έστειλε στις αρχές επιστολή στην
οποία απειλούσε να δηλητηριάσει κουτιά Tylenol αν δεν του έδιναν 2 εκατομμύρια
δολάρια. Έμεινε δύο χρόνια στη φυλακή. Το 1996 κατηγορήθηκε ότι έστησε μια
μεγάλη απάτη με τραπεζικές επιταγές. Βρέθηκε και πάλι στη φυλακή και, επειδή
έπληττε μέχρι θανάτου, αγόρασε μερικά τετράδια και βάλθηκε να γράφει ιστορίες
εμπνευσμένες από τη ζωή του. Έπειτα από έναν χρόνο τελείωσε το πρώτο βιβλίο
του, το «Topless», η ιστορία του οποίου διαδραματίζεται σ’ ένα στριπτιζάδικο
παρόμοιο με εκείνο που είχε ο πατέρας του όταν ο Γκίλμορ ήταν μικρός.
Ακολούθησαν τα «Rappers ‘R in Danger», με θέμα την άνοδο και την πτώση ενός
ράπερ, και «Platinum Dolls», όπου ο ήρωας διευθύνει μια πορνογραφική
ιστοσελίδα.

«Για μένα, η φυλακή ήταν σαν να βρισκόμουν επτά χρόνια σε λογοτεχνικό
εργαστήρι», λέει ο Γκίλμορ στους «Νιου Γιορκ Τάιμς». «Οι περισσότεροι
παραπονούνται ότι ο καιρός δεν περνάει γρήγορα στη φυλακή. Για μένα, οι μέρες
δεν ήταν ποτέ αρκετά μεγάλες». Κάποια στιγμή διάβασε τις ιστορίες του σε
συγκρατουμένους του και δεσμοφύλακες κι εκείνοι δανείστηκαν τα χειρόγραφά του
για να τα δείξουν σε φίλους τους. Όταν βγήκε από τη φυλακή, τύπωσε 50 αντίτυπα
του «Push». Τα πούλησε μέσα σε μία ημέρα στο Χάρλεμ και παρήγγειλε άλλα 300,
που έφυγαν σε λιγότερο από μία εβδομάδα. Παρήγγειλε άλλα 20.000. Μέχρι σήμερα
έχει τυπώσει μια δεκάδα από τα τριάντα χειρόγραφά του και βεβαιώνει πως έχει
πουλήσει συνολικά 200.000 αντίτυπα. Ακολούθησε το συμβόλαιο των 100.000
δολαρίων με τον St. Martin’s Press. Και ενώ παλαιότερα έπαιρνε το μετρό για να
πάει στον σταθμό των λεωφορείων, τώρα φτάνει με το δικό του 4Χ4 και με δύο
συνεργάτες που ασχολούνται με τις στοίβες των βιβλίων του.