Οι μισθωτοί σε χειρότερη θέση από το 1900!

Στο ΠΑΣΟΚ αξιολογούν ως περιορισμένης εμβέλειας την επιχειρούμενη
επέμβαση στην οικονομία. Θεωρούν ότι δεν αγγίζει τον πληθυσμό. Μπορεί να
κινητοποιεί τον κύκλο των επιχειρηματιών, αλλά εκτιμούν πως στο βάθος προκαλεί
την κοινωνία και επιτείνει το κλίμα φθοράς για την κυβέρνηση.

Είναι δύσκολο να αποφανθεί κάποιος αν το συγκεκριμένο κύμα ιδιωτικοποίησης και
αναδιάταξης των επιχειρηματικών δυνάμεων θα ενισχύσει ή θα βυθίσει ακόμη
περισσότερο την κυβέρνηση. H αλήθεια είναι ότι δεν είμαστε στο 1993. Δεν
υπάρχουν αναλογίες με την περίοδο Μητσοτάκη. H κοινωνία έχει συμφιλιωθεί με
την ιδέα της αγοράς, δεν είναι το ίδιο εχθρική όπως τότε. Υπάρχει όμως ένας
καινούργιος κρίσιμος παράγοντας. Όλα τα παραπάνω συμβαίνουν σε εποχή
επιταχυνόμενης διεύρυνσης των ανισοτήτων και σε χρόνο κατά τον οποίο η αμοιβή
της μισθωτής εργασίας υποτιμάται σκανδαλωδώς. Κατ’ αναλογίαν με τα κέρδη του
κεφαλαίου οι μισθοί χάνουν συνεχώς έδαφος, η απόσταση μεταξύ εργοδοτών και
εργαζομένων μεγαλώνει, ένα χάσμα εισοδηματικό δημιουργείται ανάμεσα στο
κεφάλαιο και στη μισθωτή εργασία.

Ο Κένεθ Ρογκόφ. Προσφάτως ο Αμερικανός καθηγητής Οικονομίας του
Χάρβαρντ και διευθυντής μέχρι το 2003 του Τμήματος Ερευνών του Διεθνούς
Νομισματικού Ταμείου Κένεθ Ρογκόφ έγραψε ότι η μισθωτή εργασία βρίσκεται στη
χειρότερη θέση από τις αρχές του 1900. «Ο κόσμος δεν αμείβεται για το έργο που
παράγει, οι πλούσιοι γίνονται προκλητικώς πλουσιότεροι, η μεγέθυνση που η
οικονομίες εμφανίζουν δεν διαχέεται στον πληθυσμό, οι ανισότητες είναι
κυρίαρχες». Αυτό το κύμα διευρυνόμενης ανισότητας είναι ακριβώς που ανανεώνει
τη μεγάλη αντίθεση. Έτσι εντοπίζεται και το νεοδημοκρατικό πρόβλημα. Ο κ.
Καραμανλής βαδίζει στην εποχή των μεγάλων παραχωρήσεων προς το κεφάλαιο και ο
κόσμος τείνει να μετακινηθεί, καθώς βιώνει την αναγεννημένη αντίθεση κεφαλαίου
και εργασίας.