Aναθεώρηση τεσσάρων τοίχων

ΣΑΝ ETOIMOI από καιρό εμφανίζονται – εν όψει της έναρξης διαδικασίας
αναθεώρησης του Συντάγματος – οι συνταγματολόγοι και οι καθ’ έξιν
συνταγματολογούντες των δύο μεγάλων κομμάτων. Έχουν μια λύση για κάθε πρόβλημα
– και κυρίως ένα πρόβλημα για κάθε λύση. Όπως συνέβη και την προηγούμενη φορά.
Ενδεχομένως, όπως θα συμβεί και σε αυτή την περίπτωση…

Και γιατί, παρακαλώ, η συζήτηση για την αναθέωση του Συντάγματος πρέπει να
περιοριστεί στα ασφυκτικά πλαίσια των κοινοβουλευτικών συζητήσεων και
αντιπαραθέσεων; Γιατί πρέπει να εγκλωβιστεί στους τέσσερις τοίχους της
αίθουσας της Γερουσίας; Αφήστε που αν αφεθεί η κουβέντα να γίνει εκεί, μπορεί
να μπουν ιδέες σε ορισμένους να επαναφέρουν τον σχετικό θεσμό και να
αποκτήσουμε πέρα από βουλευτές και γερουσιαστές…

Όχι ότι οι κοινοβουλευτικές διαδικασίες είναι κακό πράγμα, αλλά δεν θα ήταν
καλύτερα να ρωτούσαν και κανέναν άλλον; Πόσοι και πόσοι Έλληνες και Ελληνίδες
έχουν άποψη για τις αλλαγές στο Σύνταγμα που, διάολε, τη ζωή τους αφορούν
άλλωστε; Και πόσοι και πόσοι Έλληνες και Ελληνίδες έχουν να καταθέσουν ιδέες
λιγότερο ανούσιες από τον «βασικό μέτοχο» και το «ασυμβίβαστο» μεταξύ εργασίας
και βουλευτιλικιού;

Συνταγματολογώντας στον καθρέπτη

H ΚΟΙΝΩΝΙΑ κρατιέται πεισματικά έξω από τις συζητήσεις για τις
αναθεωρήσεις του Συντάγματος – πράγμα που σε κάθε περίπτωση φτωχαίνει τα
επιχειρήματα. Και κυρίως, οδηγεί σε αναθεωρητικά αποτελέσματα που περισσότερο
υπακούουν στις κομματικές δεσμεύσεις της εκάστοτε συγκυρίας, παρά στην ανάγκη
να αντιμετωπιστούν σύγχρονα προβλήματα.

Δεν θα μπορούσε αυτή τη φορά να γίνει το πράγμα λίγο διαφορετικά; Για
παράδειγμα, δεν θα ήταν προτιμότερο να συζητούμε για την κατοχύρωση
δικαιωμάτων για τα ανύπαντρα ζευγάρια, παρά για φληναφήματα του τύπου «να μην
είναι βουλευτές οι υπουργοί», που διαφημίζουν στα σοβαρά αρκετοί από τους
βουλευτές μας;

Αλλά αυτό είναι το πρόβλημα με τη συνταγματική συζήτηση έτσι όπως την έχουμε
συνηθίσει. Οι πολιτικοί, οι συνταγματολόγοι και οι λοιποί συγγενείς προβάρουν
τα επιχειρήματά τους στον καθρέπτη. Και καταλήγουν να πιστεύουν ότι το
Σύνταγμα γίνεται από αυτούς, γι’ αυτούς…