Οι «δύο» Πιραντέλο…

Ο Λουίτζι Πιραντέλο αντέχει. Και αντέχει γερά. Εβδομήντα ακριβώς χρόνια μετά
τον θάνατό του παίζεται. Και διαβάζεται. Και στην Ελλάδα. Ευρύτατα. Δεν είναι
τυχαίο ότι φέτος « H ηδονή της τιμιότητας» παρουσιάζεται για ολόκληρη τη σεζόν
από τη «Στοά» ενώ ο Δημήτρης Μαυρίκιος ετοιμάζει με το Εθνικό Θέατρο το
«Ερρίκος Δ’» για να κάνει πρεμιέρα το καλοκαίρι στο Φεστιβάλ Αθηνών ως work in
progress και να παιχτεί στη συνέχεια, τον χειμώνα, στο «Κοτοπούλη». Οπότε,
επέτειος εβδομήντα χρόνων από τον θάνατο του συγγραφέα, αμείωτο το ενδιαφέρον
για το έργο του, που είναι ένας «ψυχικός “λάκκος με τα φίδια”» όπως γράφει ο
Μάριος Πλωρίτης, στη σωστή ώρα έρχεται ο τόμος που κυκλοφόρησε από τις
εκδόσεις Γκόνη στη σειρά «Αυλαία» με τον τίτλο «Λουίτζι Πιραντέλο – Διηγήματα
και μονόπρακτα» και δεν είναι παρά μια χορταστική επιλογή που συνδυάζει τον
πεζογράφο με τον θεατρικό συγγραφέα Πιραντέλο.

…σε «συσκευασία» ενός

Ο πρόλογος «Οι μάσκες και ο καθρέφτης» του Μάριου Πλωρίτη, αναδημοσιευμένος
από τον τόμο «Λουίτζι Πιραντέλο – Θεατρικά έργα» που είχε κυκλοφορήσει από τον
ίδιο εκδοτικό οίκο το 1966, και το εισαγωγικό σημείωμα του αειθαλούς,
ακαταπόνητου, πολυσχιδούς και πάντα εν δράσει, ακόμα κι όταν δεν παίζει στη
σκηνή, Θόδωρου Έξαρχου, στο οποίο προβάλλει τη διττή συγγραφική φύση του
συγγραφέα εμπεριστατωμένα αναπτύσσοντας τη σχέση των μονοπράκτων του με τα
διηγήματά του από τα οποία πολλές φορές άντλησε, φωτίζουν τον Πιραντέλο. Τις
μεταφράσεις υπογράφουν ο Μάριος Πλωρίτης, ο Θόδωρος Έξαρχος, ο Λάμπης
Μυριβήλης και ο Οδυσσέας Αργυρόπουλος. Μια έκδοση τουλάχιστον χρήσιμη.