Yποτίμησε τον αντίπαλό του Β’

Ο αρχηγός της κεντροαριστερής συμμαχίας Ρομάνο Πρόντι ήταν σίγουρος ότι
σήμερα θα τον καλούσε ο Πρόεδρος της Ιταλικής Δημοκρατίας για να του αναθέσει
πανηγυρικά την εντολή. Δεν είχε υπολογίσει όμως σωστά τις μεθόδους και τα
τεχνάσματα που έμελλε να χρησιμοποιήσει το «πολιτικό ζώο» που λέγεται Σίλβιο
Μπερλουσκόνι.

ΡΟΜΑΝΟ ΠΡΟΝΤΙ

Καθηγητής για επικίνδυνη αποστολή

Ο «Προφεσόρε». Είχε πειστεί ότι οι περισσότεροι Ιταλοί θα στρέφονταν σε αυτόν

Δύσκολα μπορεί να καταλάβει κανείς γιατί ο Ρομάνο Πρόντι, ένας καθηγητής 66
ετών που δεν έχει ούτε καν δικό του κόμμα, αποτέλεσε τη μεγαλύτερη ελπίδα της
Κεντροαριστεράς για να διώξει τον Μπερλουσκόνι. Μια ματιά στην καριέρα του
Πρόντι, όμως, αποκαλύπτει ότι πάντα ήταν συνηθισμένος να τον καλούν σε κάποια
αποστολή. Υπουργός Βιομηχανίας σε ηλικία 39 ετών σε μια από τις πολλές
κυβερνήσεις του χριστιανοδημοκράτη Τζούλιο Αντρεότι, επί δεκαετία πρόεδρος της
εταιρείας ανασυγκρότησης επιχειρήσεων IRI η οποία είχε αναλάβει τον τομέα των
ιδιωτικοποιήσεων, το 1996 αποδέχθηκε την πρόσκληση της Κεντροαριστεράς να μπει
στην πολιτική εναντίον του Μπερλουσκόνι. Εκείνη η πρώτη κυβέρνηση του Πρόντι
αποδείχθηκε βραχύβια. Το 1998 την έριξε ο Φάουστο Μπερτινότι που συμμετείχε
στον κυβερνητικό συνασπισμό, όταν ο Πρόντι επιχείρησε να μεταρρυθμίσει το
συνταξιοδοτικό σύστημα. H προεδρία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής ήταν το επόμενο
ανοδικό βήμα στην καριέρα του. Όμως, όλα αυτά ανήκουν τώρα πια στο παρελθόν.
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το επικοινωνιακό χάρισμα που δεν διαθέτει ο Ρομάνο
Πρόντι αποδείχθηκε αποφασιστικής σημασίας. Το ήρεμο παρουσιαστικό του σίγουρα
δεν ήταν ένα από τα προσόντα που εκτίμησαν χθες οι Ιταλοί ψηφοφόροι. Άλλωστε
δεν είναι εύκολο πράγμα αυτός, ένας πρώην χριστιανοδημοκράτης, να αναλαμβάνει
να ενώσει ολόκληρη την κατακερματισμένη Κεντροαριστερά γύρω από το πρόσωπό
του. Προφανώς υπήρξαν αρκετοί ψηφοφόροι που δεν πείστηκαν από αυτή την
προσπάθεια. Όταν επέστρεψε από τις Βρυξέλλες, το 2004, είχε ανακοινώσει στους
κεντροαριστερούς ότι θα έμπαινε επικεφαλής μόνο αν όλοι τους θα έσπευδαν να
ενωθούν γύρω του. Για να κινητοποιήσει τους ψηφοφόρους από όλο το φάσμα του
Κέντρου και της Αριστεράς είχε απαιτήσει τότε να διεξαχθούν προκριματικές
εκλογές αμερικανικού τύπου. Περισσότεροι από 4 εκατομμύρια Ιταλοί είχαν
ψηφίσει και το 75% από αυτούς επέλεξαν τον Πρόντι – ένα αποτέλεσμα που δεν
έχει καμιά αντιστοιχία με το αποτέλεσμα των χθεσινών εκλογών.

Οι συμμαχίες

Οι σύμμαχοι του Πρόντι δεν ενέπνευσαν τους ψηφοφόρους. H υπόσχεση του Φάουστο
Μπερτινότι της Κομμουνιστικής Επανίδρυσης, του ανθρώπου που έριξε την πρώτη
κυβέρνηση Πρόντι το 1998, ότι αυτή τη φορά θα ήταν «καλό παιδί», φαίνεται πως
δεν έπεισε ούτε αυτή. Όσο για τον Πιέρο Φασίνο, το πρακτορείο Ρώυτερ
αναφέρεται σε αυτόν με ένα όλο κι όλο σχόλιο: «Είναι ένας από τους ψηλότερους
πολιτικούς της Ιταλίας». Αυτό είναι ίσως το μοναδικό αξιοσημείωτο που θα
μπορούσε να επισημάνει κανείς για τον αρχηγό των Δημοκρατών της Αριστεράς, του
κόμματος που διαδέχθηκε το ιστορικό Ιταλικό Κομμουνιστικό Κόμμα του Ενρίκο Μπερλίνγκουερ.

Αλλαγή στο στυλ και την ουσία

Ο ΠΡΟΝΤΙ είχε πειστεί ότι οι περισσότεροι Ιταλοί θα στρέφονταν σε
αυτόν, καθώς, απογοητευμένοι από μια πενταετία οικονομικής στασιμότητας παρά
τις πομπώδεις υποσχέσεις του Μπερλουσκόνι, θα αναζητούσαν μια πολιτική αλλαγή
στο στυλ και στην ουσία. «Με φώναζαν μαλακό και τα έβαζαν μαζί μου», λέει ο
Πρόντι. «Τώρα με λένε σκληρό και πάλι τα βάζουν μαζί μου. Εγώ ήμουν πάντα ο
ίδιος, αλλά δεν με πειράζει καθόλου ο νέος χαρακτηρισμός». Είτε σκληρός είτε
μαλακός, ο Πρόντι αποδείχθηκε λίγος.