Eλπίζουν… στη μεγάλη «ζαριά»
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
5 λεπτά
Σαστισμένη η κυβέρνηση από τις συνέπειες της υπόθεσης των υποκλοπών,
πολιορκούμενη από το εντεινόμενο κύμα δυσαρέσκειας και τη χαμηλή επίδοση του
κυβερνητικού έργου, δείχνει να οπισθοχωρεί συνεχώς, να ανασκευάζει πολιτικές
και ρητορείες, να επιβεβαιώνει τον βαθύ τακτικισμό που την προσδιορίζει από
την πρώτη στιγμή.
 |
|
H κίνηση της Εθνικής Τράπεζας στην Τουρκία – έπειτα από μακρύ διάστημα |
Κατά τα φαινόμενα, η υπόθεση των υποκλοπών θα την καταδιώκει για καιρό, θα
προκαλεί ακραίες αντιδράσεις και συμπεριφορές όπως την τελευταία του κ.
Βουλγαράκη, θα αποκαλύπτει συνεχώς τα ψεύδη και τις αντιφάσεις των
κυβερνητικών στελεχών, θα φορτώνει ολοένα και περισσότερα βάρη στην κυβέρνηση
Καραμανλή. H βαλίτσα της ΕΥΠ θα ελεγχθεί, οι δυνατότητές της θα αναδειχθούν
και ο κ. Πολύδωρας θα βρεθεί σύντομα και αυτός σε δύσκολη θέση εκτεθειμένος
για τις πρώτες εύκολες δηλώσεις του.
Ταυτοχρόνως, η εισοδηματική καχεξία των νοικοκυριών θα πιέζει με τη σειρά της
την κυβέρνηση και θα αναδεικνύει στον μέγιστο βαθμό τις ανεκπλήρωτες
υποσχέσεις. Οι περισσότεροι μισθωτοί και συνταξιούχοι θα υφίστανται απώλειες
από την ένταση του πληθωρισμού και της ακρίβειας, θα επιβαρύνονται από τον
τριετή, σύμφωνα με τραπεζικές προγνώσεις, κύκλο ανόδου των επιτοκίων, οι
μισθολογικές αυξήσεις θα μοιάζουν όντως φιλοδώρημα και θα διατηρούν ανοιχτά τα
μέτωπα των διεκδικήσεων. Δεν είναι τυχαίο ότι και σ’ αυτό το μέτωπο η
κυβέρνηση υπέστειλε τη σημαία της μεταρρυθμιστικής αυστηρότητας και αναζητεί
διαύλους επικοινωνίας και συμφωνίας.
Αντιδράσεις. Την ίδια στιγμή η εισοδηματική εξαθλίωση μισθωτών και
συνταξιούχων συνδυαζόμενη με την κατάσταση στα νοσοκομεία – θλιβερή όσο ποτέ –
θα προκαλεί το κοινωνικό σύνολο, καταδεικνύοντας την προβληματικότητα και τις
ατέλειες της νεοδημοκρατικής διαχείρισης. Μια επίσκεψη στα κρατικά νοσοκομεία
πείθει τον καθένα για το πρωτοφανές χάλι του συστήματος υγείας, για την
εγκατάλειψη των ασθενών στην τύχη τους, για το εμπόριο που συντελείται. Όποιος
δεν έχει γεμάτη τσέπη και δεν γνωρίζει ανθρώπους να ενδιαφερθούν είναι
καταδικασμένος να πάθει τα χειρότερα.
Σ’ αυτές τις συνθήκες, η κυβέρνηση προσπαθεί με κάθε τρόπο να αμβλύνει τις
εντυπώσεις, να συγκρατήσει κατά το δυνατόν τις αντιδράσεις της κοινωνίας, να
ελέγξει το κύμα της δυσαρέσκειας οπισθοχωρώντας. Πήρε μια ανάσα μετά τη σχεδόν
άτακτη υποχώρηση του Συνδέσμου Ελληνικών Βιομηχανιών στις διαπραγματεύσεις με
τη ΓΣΕΕ, προσπαθεί να διαχειρισθεί κατά τον ίδιο τρόπο τις διαπραγματεύσεις
στις ΔΕΚΟ επιδιώκοντας την υπογραφή συλλογικών συμβάσεων διετούς διάρκειας
και, όπως όλα δείχνουν, θα ασκήσει την επιρροή της ώστε να επανέλθουν οι
τραπεζίτες στις διαπραγματεύσεις με την ΟΤΟΕ.
Χαμένη αίγλη. Γνωρίζουν όμως στην κυβέρνηση πως όλες οι παραπάνω
κινήσεις είναι αμυντικές, πυροσβεστικού χαρακτήρα, μη δυνάμενες να μεταβάλουν
τις τάσεις και να ξαναδώσουν τη χαμένη αίγλη στην κυβερνητική παράταξη.
Το μόνο πεδίο που μπορεί να προκαλέσει ενδιαφέρον, να δημιουργήσει αίσθηση
ανανέωσης και να πυροδοτήσει προσδοκίες είναι αυτό των τραπεζών και των
δημοσίων επιχειρήσεων. Έτσι άλλωστε εξηγείται και η «ζαριά» του διοικητή της
Εθνικής Τράπεζας κ. Τάκη Αράπογλου στην Τουρκία, έπειτα από μακρύ διάστημα
απραξίας και ακινησίας. Το «ντιλ» στη γείτονα, η εξαγορά της τουρκικής
FinansBank από την Εθνική Τράπεζα, μόνο ως «ζαριά» περιγράφεται. Έτσι την
χαρακτηρίζουν οι περισσότεροι από τους ανταγωνιστές του κ. Αράπογλου. «Τα
λεφτά είναι πολλά» λένε, «οι κίνδυνοι είναι μεγάλοι, δεν καλύπτονται από τις
προφανείς πολιτικές εγγυήσεις που έχουν προσφερθεί», σημειώνουν οι γνωρίζοντες
και οι περισσότεροι αντιμετωπίζουν με μεγάλη επιφύλαξη την κίνηση.
H εξαγορά. Άπαντες αναγνωρίζουν την εξαγορά και ως ευκαιρία για την
Εθνική αν επιτύχει, αλλά ιδιαίτερα προβληματική για τη χώρα στην περίπτωση που
αποτύχει. Και επιπλέον, δεν κρύβουν πως η Εθνική εμμέσως οδεύει προς πλήρη
ιδιωτικοποίηση.
Αν το «ντιλ» πετύχει και η αύξηση συντελεστεί χωρίς την πλήρη συμμετοχή των
ασφαλιστικών ταμείων, τότε η αλλαγή θα είναι τεράστια και όντως θα
σηματοδοτήσει νέα εποχή, ανεξαρτήτως αν κανείς συμφωνεί ή διαφωνεί με τη
συγκεκριμένη πράξη.
Πολλά, λοιπόν, εξαρτώνται από την τύχη της «ζαριάς» και βεβαίως από όσα θα
πυροδοτήσει. Αν πάψει το Δημόσιο να ελέγχει την Εθνική, αν όντως η πολιτική
εξουσία παραδώσει έπειτα από 165 έτη ελέγχου και κηδεμονίας την πρώτη έκφραση
της ελληνικής οικονομίας σε πραγματικά ανεξάρτητο και ευθέως επηρεαζόμενο από
τους ξένους θεσμικούς επενδυτές μάνατζμεντ, τότε πράγματι θα μιλάμε για μεγάλη
διαρθρωτική αλλαγή, ικανή να αναγεννήσει τις προσδοκίες και να δημιουργήσει
περιβάλλον ταχείας διεθνοποίησης της ελληνικής οικονομίας.
Και η Εμπορική. Στην περίπτωση αυτή η προετοιμαζόμενη πώληση της
Εμπορικής θα προσλάβει άλλες διαστάσεις, θα ενισχύσει το ενδιαφέρον Ελλήνων
και ξένων και κυρίως θα αλλάξει το κλίμα για τις ελληνικές επιχειρήσεις. Αν,
όπως ορισμένοι σεναριολογούν, οι ελληνικές επιχειρήσεις αντιμετωπισθούν από
τους ξένους κεφαλαιούχους ως οι υγιέστερες και πιο κοντινές στη δυτική
επιχειρηματική κουλτούρα βάσεις για την απόβαση στη μεγαλύτερη αγορά της
Τουρκίας και της ευρύτερης ζώνης της Νοτιοανατολικής Μεσογείου, τότε όντως η
«ζαριά» της Εθνικής μπορεί να αλλάξει καθοριστικά τους όρους του παιχνιδιού.
Αν εξελιχθούν θετικά τα πράγματα με την τουρκική τράπεζα, τότε οι καλύτερες
ελληνικές επιχειρήσεις θα αλλάξουν χέρια σε σύντομο χρόνο, προβλέπουν
τραπεζικά στελέχη – από εκείνα που με επιφύλαξη αντιμετωπίζουν το «ντιλ»
Αράπογλου.
Το ζήτημα για την πολιτική και κυρίως για το ΠΑΣΟΚ, που το τελευταίο διάστημα
άρχισε να νιώθει πιο άνετα, είναι αυτό ακριβώς. Μήπως τελικώς η «ζαριά»
Αράπογλου αποδειχθεί αυτή ο μέγας καταλύτης για τις πολιτικές εξελίξεις και
όχι τα υπόλοιπα θλιβερά γεγονότα που κατατρύχουν τον βίο μας. Οφείλει η
αντιπολίτευση να δει μήπως, αντί της προβλεπόμενης κυβερνητικής κατάρρευσης,
ακολουθήσει ανάταξη των δυνάμεων της κυβέρνησης λόγω αντιστροφής των τάσεων
στο πεδίο των επιχειρηματικών και οικονομικών προσδοκιών.
Google news
