Δρόμοι

Εκ πρώτης όψεως…

… οι διαδηλώσεις στις δύο όχθες του Ατλαντικού παρουσιάζουν μια εκπληκτική
ομοιότητα. Δεκάδες χιλιάδες νέοι διαδηλώνουν για να δείξουν την αντίθεσή τους
σε μέτρα που θα μπορούσαν να επηρεάσουν ολόκληρη τη ζωή τους. Όμως υπάρχει μια
μεγάλη διαφορά. Στη Γαλλία, εκατοντάδες χιλιάδες διαδηλωτές διεκδικούν το
δικαίωμά τους να μπουν σε ένα σύστημα απασχόλησης, στο οποίο, μόλις καταφέρει
κανείς να βρει δουλειά, αυτή συνήθως διαρκεί για όλη του τη ζωή. Στην Αμερική,
δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι διαδηλώνουν διεκδικώντας την είσοδό τους σε μια
εντελώς διαφορετική αγορά εργασίας, την πιο απελευθερωμένη του κόσμου. Το μόνο
που ζητούν είναι μια ευκαιρία να εργαστούν. Ξέρουν πως θα βρουν δουλειά πιο
εύκολα από τους Γάλλους, αλλά χωρίς καμία εγγύηση για το αύριο. Σε αυτή την
«ευελιξία», όπως τη λένε, αποδίδουν οι αναλυτές τη χαμηλή ανεργία στην Αμερική
(στην Ευρώπη είναι διπλάσια).

Οι γονείς…

… έχουν μια ισόβια ιδιότητα. Κάποτε παίρνει κανείς σύνταξη από τη δουλειά,
αλλά πώς να πάρει σύνταξη από τον ρόλο του πατέρα ή της μητέρας; Όμως, οι
σημερινοί γονείς διαπιστώνουν ότι αυτός ο ρόλος διαρκεί περισσότερο από όσο
είχαν φανταστεί. Σχεδόν 19 εκατομμύρια Αμερικανοί ηλικίας 18-34 ετών δεν έχουν
εγκαταλείψει ακόμη την οικογενειακή εστία, σύμφωνα με την απογραφή στις ΗΠΑ
(αριθμός αυξημένος κατά 48% σε σχέση με το 1970). Δεν είναι να απορεί κανείς
που το Χόλιγουντ ετοιμάζει ένα σωρό κωμωδίες με αυτό το θέμα. Όμως, το πράγμα
δεν είναι για γέλια. Έχει μια σοβαρή πλευρά. Για κάθε άτολμο νέο που δεν λέει
να ξεκολλήσει από τα φουστάνια της μαμάς, υπάρχουν πολλοί άλλοι που
επιστρέφουν στο πατρικό σπίτι ανήμποροι να χαράξουν τον δικό τους δρόμο στο
μέλλον. Οι αναλυτές εντοπίζουν την αιτία στην κατακόρυφη άνοδο των τιμών των
ακινήτων. Και στην κατακόρυφη άνοδο του κόστους ζωής γενικώς. H πολιτεία του
Νιου Τζέρσεϊ ψήφισε νόμο που επιτρέπει στα ανύπαντρα παιδιά να καλύπτονται από
την ασφάλεια υγείας των γονέων τους ώσπου να συμπληρώσουν το τριακοστό έτος
της ηλικίας τους. Έξι πολιτείες, το Ιλινόις, το Νέο Μεξικό, το Κολοράντο, η
Νότια Ντακότα, η Γιούτα και το Τέξας έχουν επεκτείνει την κάλυψη υγείας των
παιδιών μέχρι τη συμπλήρωση του εικοστού πέμπτου έτους της ηλικίας τους.

Το Χόλιγουντ…

… αστειεύεται με αυτή την απροσδόκητη τροπή που έχουν πάρει οι οικογενειακές
σχέσεις. Φαντάζεται τον μπαμπά και τη μαμά, εξουθενωμένους πια οικονομικά από
αυτή την αναγκαστική συγκατοίκηση, να χτυπούν μια μέρα την πόρτα του παιδιού
τους, που επιτέλους μόλις τα κατάφερε βρει σπίτι: «Έκπληξη! Δεν έχουμε πια
σπίτι».

Για την ώρα…

… ώσπου και το τελευταίο παιδί τους να βρει τη δική του φωλιά, το μόνο που
μπορούν να λένε οι γονείς είναι: «Σβήσε επιτέλους το φως ή τουλάχιστον πλήρωσε
κι εσύ μια φορά το ηλεκτρικό!».