Aποθήκη ανθρώπων ο Kορυδαλλός

Σε φυλακές για… ζώα και όχι για ανθρώπους παραπέμπουν οι συνθήκες
κράτησης στον Κορυδαλλό. Σωφρονιστικοί υπάλληλοι, αλλά και δικηγόροι που
ασχολούνται με ποινικές υποθέσεις συμφωνούν ότι η εικόνα των φυλακών είναι
τραγική και ότι μόνον κρατούμενοι με σημαντική οικονομική επιφάνεια μπορούν να
απολαμβάνουν κάποια «προνόμια».

Στις έξι πτέρυγες των ανδρικών φυλακών του Κορυδαλλού αυτή τη στιγμή ο αριθμός
των κρατουμένων φτάνει τους 2.262 – τρεις φορές περισσότεροι από όσους
«αντέχουν» οι προδιαγραφές των συγκεκριμένων φυλακών. Όπως υποστηρίζει ο
πρόεδρος των Σωφρονιστικών Υπαλλήλων κ. Λεωνίδας Καραμπέκιος, «ο Κορυδαλλός
δεν χωράει περισσότερους από 800 φυλακισμένους. H αρχική σχεδίαση ήταν σε κάθε
κελί να βρίσκεται ένας κρατούμενος. Σήμερα σχεδόν σε κάθε κελί βρίσκονται 4,
οι οποίοι δεν γίνονται πέντε ή περισσότεροι γιατί απλά στο κελί δεν χωράει
άλλο κρεβάτι».

«Μόνο με τα ζώα μπορεί να συγκριθεί η κατάστασή μας. Σε ένα κελί 3X3
βρισκόμασταν 4 άνθρωποι και η τουαλέτα, η οποία δεν κλείνει ούτε καν με ένα
υποτυπώδες παραβάν. Αναγκαστήκαμε να φτιάξουμε ένα παραβάν με κουβέρτα, για να
αποφεύγουμε τουλάχιστον την ξεφτίλα», λέει ο Γιάννης Παπαναστασίου,
καταδικασμένος για εμπόριο ναρκωτικών, που πέρασε 5 χρόνια στην πτέρυγα των
«σκληρών»: την πτέρυγα Δ, εκεί που πριν από 4 ημέρες 3 κρατούμενοι βρέθηκαν
απανθρακωμένοι, ενώ ένας τέταρτος νοσηλεύεται σε βαριά κατάσταση.

«Ούτε… άλογα δεν επιβιώνουν».

«Ακόμη και άλογα να άφηνες να ζήσουν κάτω από τέτοιο καθεστώς δεν θα
κατάφερναν να επιβιώσουν», λέει στα «NEA» το μέλος του Δ.Σ. του ΔΣΑ Γιάννης
Χαρακτινιώτης, ο οποίος χαρακτηρίζει τις φυλακές «αποθήκες ανεπιθύμητων
ανθρώπων». Ο Δικηγορικός Σύλλογος τα τελευταία δύο χρόνια έχει κατ’ επανάληψη
ζητήσει να επιτραπεί η είσοδος σε μέλη του προκειμένου να καταγράψουν όλα όσα
συμβαίνουν στα κελιά, αλλά μέχρι σήμερα το υπουργείο Δικαιοσύνης δεν έχει
δώσει τη σχετική άδεια.

Σε αυτό πάντως που συμφωνούν όλοι όσοι γνωρίζουν τους «άγραφους κανόνες της
φυλακής» είναι πως «αν οι κρατούμενοι δεν έχουν δικά τους χρήματα, δεν μπορούν
να έχουν καμία παροχή, ενώ όσοι έχουν λεφτά μπορούν να εξασφαλίσουν μία
ανθρώπινη διαβίωση».

Ζουν σαν… βασιλιάδες.

«Οι έμποροι ναρκωτικών, αρκετοί που είχαν καταδικαστεί για οικονομικά
εγκλήματα και μάλλον είχαν βγάλει χρήματα από κομπίνες, συνήθως ζουν σαν…
βασιλιάδες στον Κορυδαλλό. Απολαμβάνουν ανέσεις, όπως διαφορετικό φαγητό από
τους υπόλοιπους και σαφώς καλύτερο, μπορούν να αγοράζουν περιοδικά και
εφημερίδες, αλκοόλ, ακόμη και να έχουν κινητό μέσα στη φυλακή για να
συνεχίσουν να κάνουν τις δουλειές τους έξω», υποστηρίζει ο Κώστας M., που
αποφυλακίσθηκε πριν από 3 μήνες ύστερα από 7ετή φυλάκιση. Πριν από λίγες
ημέρες κατασχέθηκαν 15 συσκευές κινητών τηλεφώνων από την πτέρυγα Δ, εκεί
δηλαδή που κρατούνται οι καταδικασμένοι για ναρκωτικά και οι αλλοδαποί.

«Όσοι έχουν λεφτά, στη φυλακή βγάζουν ακόμη περισσότερα»

ΟΣΟΙ EXOYN ΠΕΡΑΣΕΙ από τον Κορυδαλλό, είτε ως κρατούμενοι είτε ως
σωφρονιστικοί υπάλληλοι, συμφωνούν σε μια διαπίστωση: «Αυτοί που έχουν λεφτά,
στη φυλακή βγάζουν ακόμη περισσότερα». Στον κόσμο του Κορυδαλλού μονάδα
μέτρησης της ηρωίνης είναι το καπάκι από τα στιλό μπικ. «Σε κάθε καπάκι χωράει
ποσότητα 0,80 του γραμμαρίου. Αυτή τη δόση την πληρώναμε 100 με 150 ευρώ.

Ακριβότερα από όσο έξω, αλλά ποτέ δεν μας έλειψε», λέει ο Κώστας, που
συμπληρώνει ότι αλκοόλ και ναρκωτικά δεν έλειψαν ποτέ σε όποιον είχε να τα
πληρώσει.

«Οι ποσότητες των ναρκωτικών που μπαίνουν στη φυλακή, όπως και αρκετά
αντικείμενα που κανονικά απαγορεύεται να βρίσκονται εκεί, μας απασχολούν και
προσπαθούμε να βρούμε τρόπους να τα περιορίσουμε», απαντάει ο κ. Καραμπέκιος.
Από τα εξαιρετικά φτωχά αποτελέσματα της έρευνας των σωφρονιστικών υπαλλήλων
όμως, φαίνεται ότι μάλλον αρκετοί δεν έχουν τη βούληση να σταματήσουν το
παράνομο και εξαιρετικά επικερδές εμπόριο της φυλακής.

Ένταση στις ουρές για ένα τηλεφώνημα

AKOMA KAI H ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ με τον έξω κόσμο κοστίζει. Και πολλές φορές, όπως
παραδέχονται σωφρονιστικοί υπάλληλοι, αποτελεί και εστία καβγάδων στους
διαδρόμους της φυλακής. Όποιος έχει λεφτά μπορεί να αγοράζει τηλεκάρτες και να
επικοινωνεί όσο συχνά θέλει με τους δικούς του ανθρώπους, καθώς τα κινητά
τηλέφωνα επισήμως απαγορεύονται μέσα στη φυλακή. Τα καρτοκινητά τηλέφωνα του
ΟΤΕ όμως δεν επαρκούν. Οι κρατούμενοι σχηματίζουν ουρές και όποιος κρατήσει το
ακουστικό για πολλή ώρα, συχνά γίνεται στόχος από τους υπόλοιπους που αρχίζουν
να φωνάζουν. H διεύθυνση των φυλακών είναι σύμφωνη ως προς την τοποθέτηση και
άλλων τηλεφώνων, αλλά ο ΟΤΕ δηλώνει – λέγεται – αδυναμία να δώσει νέες
γραμμές.

Ένα άλλο πρόβλημα που αντιμετωπίζουν οι κρατούμενοι είναι ότι δεν μπορούν να
ενταχθούν εύκολα στο πρόγραμμα εργασίας μέσα στις φυλακές. Το γεγονός αυτό,
πέραν του ότι τους εξασφαλίζει – κατά τον νόμο – ταχύτερη αποφυλάκιση (σ.σ.: η
μία ημέρα κράτησης μετρά για δύο για όσους εργάζονται), βοηθά να περνούν πιο
εύκολα και χωρίς εντάσεις οι μέρες τους. Από τους περίπου 2.200 κρατουμένους,
μόνο οι περίπου 500 απασχολούνται και κάνουν κάποια μεροκάματα στη φυλακή.

H πλέον συνηθισμένη απασχόλησή των κρατουμένων είναι η τηλεόραση. Παρά το
γεγονός ότι δεν επιτρέπεται να υπάρχουν στα κελιά τηλεοράσεις, όπως ομολογούν
σωφρονιστικοί υπάλληλοι, αλλά και εισαγγελικοί λειτουργοί που έχουν εμπειρία
σε θέματα φυλακών, «αν δεν κάνεις τα… στραβά μάτια σε τέτοιου είδους
μικροπαροχές, υπάρχει μεγάλος κίνδυνος αντίδρασης εκ μέρους των φυλακισμένων».