ΓNΩMH Aδιάφοροι θεατές

Μπορεί οι ιστοσελίδες των ελληνικών συλλόγων να γεμίζουν με ανακοινώσεις,
τώρα που φουντώνει η μάχη των περισσοτέρων ομάδων για μία θέση στα ευρωπαϊκά
σαλόνια, αλλά κανείς δεν ασχολείται με τα αποτελέσματα των αντιπάλων μας.

Αυτή η Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης μας το είχε στείλει το μήνυμα (και μάλιστα
δύο φορές) με τις επιτυχίες της εις βάρος της AEK αλλά εμείς ­ ως συνήθως ­
δεν δώσαμε την πρέπουσα σημασία. Και τώρα αγωνιούμε μήπως κάνει άλλη μία νίκη
και μας κόψει δύο ομάδες από το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ της περιόδου 2007-08. Όσοι
ανησυχούν δηλαδή, γιατί αν παρακολουθήσεις την ποδοσφαιρική επικαιρότητα της
χώρας μας μάλλον δύσκολα θα φτάσεις σε τέτοιο συμπέρασμα. Κάποιοι συνεχίζουν
να αλλάζουν δύο και τρεις προπονητές τον χρόνο, άλλοι ψάχνουν για παίκτες εν
όψει της νέας χρονιάς και αυτοί που παλεύουν για να παίξουν στην Ευρώπη
(ποντάροντας στα έσοδα των αγώνων έτσι;) πυροβολούν από τους ηλεκτρονικούς
υπολογιστές τις διοργανώτριες αρχές και την Κεντρική Επιτροπή Διαιτησίας
καταλογίζοντάς τους όλα τα δεινά.

Δεν αλλάζει δηλαδή τίποτα στην Ελλάδα. Να βγούμε στην Ευρώπη, να βγάλουμε
κανέναν φράγκο και μετά έχει ο Θεός. Δεν είναι όμως έτσι. Όταν έχεις τέτοια
φιλοδοξία πρέπει να διαθέτεις και τα φόντα να σταθείς σε αυτό το επίπεδο. Όχι
να κρατάς παίκτες στον πάγκο για τους αγώνες του… ελληνικού πρωταθλήματος.
Γιατί με τις έξι ομάδες που συμμετέχουμε αυξάνεται ο μέσος όρος και η αποστολή
μας στη συγκομιδή βαθμών γίνεται ακόμη πιο δύσκολη.

Εκτός κι αν ποντάρουμε να πάνε στις έξι (ή και περισσότερες) ομάδες και οι
βασικοί αντίπαλοί μας ώστε να έχουν κι αυτοί ανάλογο πρόβλημα.

Επί της ουσίας; Έχουμε στο σενάριο τα λόγια του πρωταγωνιστή αλλά μας
αρέσει, απ’ ό,τι φαίνεται, ο ρόλος του κομπάρσου.