Αντιμετώπιση δισκοπάθειας, οσφυαλγίας, ισχιαλγίας

Ο μεσοσπονδύλιος δίσκος είναι το «αμορτισέρ» που παρεμβάλλεται μεταξύ των σπονδύλων για να απορροφά του κραδασμούς και να μας επιτρέπει να περπατάμε όρθιοι δίχως να πονάμε.

Στους νέους αποτελείται κατά 90% από νερό, αλλά με την εξέλιξη της ηλικίας το νερό μειώνεται, με αποτέλεσμα στη μέση ηλικία να έχει απομείνει με περίπου το μισό και στη μεγάλη ο δίσκος να είναι αφυδατωμένος. Επιπλέον, με τα χρόνια, με τη γυμναστική και άλλους παράγοντες (όπως το κάπνισμα, που εμποδίζει τη σωστή τροφοδοσία του με οξυγόνο και θρεπτικά συστατικά) υφίσταται ρωγμές στην περιφέρειά του (ινώδης δακτύλιος).

Όταν μειωθεί η αντοχή του «ξεχειλώνει» προς ένα σημείο, συνήθως προς τα πίσω και πλάγια. Αυτό το «ξεχείλωμα» είναι που αποκαλούμε κήλη μεσοσπονδυλίου δίσκου, ενώ η όλη φθορά του αποκαλείται δισκοπάθεια.

Όταν πρωτοεκδηλώνεται η κήλη, αναπτύσσεται πόνος στη μέση (οσφυαλγία). Όταν η κήλη αρχίζει να προβάλλει περισσότερο και να πιέζει το νεύρο που περνάει δίπλα από αυτήν, αρχίζει να πονάει και το πόδι (ισχιαλγία).

Αναλόγως με το αν η κήλη είναι ψηλά ή χαμηλά στους σπονδύλους της μέσης, πιέζεται και άλλο νεύρο, με συνέπεια να πονάει διαφορετικά το πόδι – άλλοι ασθενείς πονάνε στον μηρό και στην κνήμη, άλλοι στη γάμπα και στο πέλμα.

Εάν η πίεση είναι μεγάλη, εκτός από τον πόνο μπορεί να υπάρχει και νευρολογική διαταραχή, όπως το πόδι να μουδιάζει, να καίει και σε ακραίες περιπτώσεις να χάνει δύναμη, επειδή χάνουν δύναμη οι μύες.

Στα αρχικά στάδια η αντιμετώπιση είναι κυρίως συντηρητική (φυσικοθεραπείες, ανάπαυση, φάρμακα). Εάν, όμως, ο πόνος επιμένει ή υποτροπιάζει συνεχώς ή το πόδι παρουσιάζει επιδεινούμενη αδυναμία ή – χειρότερα ακόμα – αρχίσει να παραλύει, πρέπει αμέσως να γίνει χειρουργική επέμβαση για να αφαιρεθεί η κήλη που πιέζει το νεύρο, ειδάλλως υπάρχει κίνδυνος η βλάβη και η παράλυση να γίνουν μόνιμες.

Ο Γιώργος Σάπκας είναι αναπληρωτής καθηγητής Ορθοπεδικής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών