Διχάζει η καταδίκη του ιστορικού

H φυλάκιση του ιστορικού Ντέιβιντ Ίρβινγκ στην Αυστρία, επειδή αμφισβήτησε
το Ολοκαύτωμα, προκαλεί ζωηρές συζητήσεις στην Ευρώπη. Άραγε αποτελεί απονομή
δικαιοσύνης ή μήπως πρέπει να ενταχθεί στην προσπάθεια αυτής της χώρας να
αποκτήσει… πιστοποιητικό αντιναζιστικής νομιμοφροσύνης;

O Ντέιβιντ Ίρβινγκ σιδηροδέσμιος στο δικαστήριο

Προτού ακόμη κοπάσουν οι αντιδράσεις για την πρωτόδικη απόφαση του δικαστηρίου
της Βιέννης, με την οποία ο Βρετανός ιστορικός καταδικάστηκε σε τριετή
φυλάκιση επειδή είχε αμφισβητήσει το Ολοκαύτωμα σε διαλέξεις που είχε δώσει
στην Αυστρία το 1989, ο γενικός εισαγγελέας Μίκαελ Κλακλ άσκησε έφεση κατά της
απόφασης. Θεωρεί την ποινή πολύ μικρή (το αδίκημα τιμωρείται με ποινή
φυλάκισης 1-10 ετών) και δεν πιστεύει στην ειλικρινή μεταμέλεια του Ίρβινγκ.
Λίγο πριν αρχίσει η δίκη του, ο ιστορικός είχε δηλώσει πως είχε πλανηθεί και
πράγματι το Ολοκαύτωμα ήταν ένα ιστορικό γεγονός. H εκδίκαση της έφεσης δεν
αναμένεται πριν από το δεύτερο εξάμηνο του έτους.

Προκαλεί ανησυχίες

Πολλοί Αυστριακοί πιστεύουν ότι αν δεν είχαν τόσο αυστηρή νομοθεσία για τους
αρνητές του Ολοκαυτώματος, θα έμεναν εκτεθειμένοι σε επικρίσεις ότι αποφεύγουν
να αντιμετωπίσουν το ναζιστικό παρελθόν της χώρας. «H κατάργηση αυτού του
νόμου θα έδινε το μήνυμα ότι η Αυστρία ίσως δεν καταπολεμά ενεργά τις
εθνικοσοσιαλιστικές δραστηριότητες» λέει ο Τέο Όλινγκερ, καθηγητής
Συνταγματικού Δικαίου στο Πανεπιστήμιο της Βιέννης. «Στέλνει σαφές μήνυμα στον
κόσμο ότι δεν πρέπει να ανεχόμαστε την άρνηση των μαζικών δολοφόνων του
Ολοκαυτώματος» λέει για την καταδίκη του Ίρβινγκ ο Λόρδος Τζάνερ, πρόεδρος του
Μορφωτικού Ιδρύματος για το Ολοκαύτωμα. Ωστόσο η καταδίκη του Βρετανού
ιστορικού προκαλεί ανησυχίες, σε μία περίοδο κατά την οποία η δημοσίευση των
σατιρικών σκίτσων του Μωάμεθ και τα βίαια επεισόδια που ακολούθησαν στον
μουσουλμανικό κόσμο ξαναθέτουν στην Ευρώπη το ζήτημα της ελευθερίας της
έκφρασης.

«Όσο και αν είναι απεχθείς», λέει στην εφημερίδα «Τάιμς» ο ιστορικός
συγγραφέας Άντονι Μπίβορ, «αυτοί οι άνθρωποι είναι προτιμότερο να
αντιμετωπίζονται με τον διάλογο παρά να ρίχνονται στη φυλακή και να γίνονται
μάρτυρες».

Πριν από πέντε χρόνια, ο Ίρβινγκ είχε υποβάλει μήνυση κατά της Αμερικανίδας
ιστορικού Ντέμπορα Λίπσταντ, η οποία τον είχε χαρακτηρίσει αρνητή του
Ολοκαυτώματος. Ο Ίρβινγκ έχασε σε δίκη και αναγκάστηκε να πουλήσει το σπίτι
του για να καταβάλει 4 εκατομμύρια δολάρια για τα δικαστικά έξοδα. Σήμερα,
ακόμη και η Λίπσταντ πιστεύει ότι η δίωξη του Ίρβινγκ ήταν περιττή: «Αυτό που
του αξίζει πραγματικά είναι η αδιαφορία».

H σκοτεινή πλευρά της Αυστρίας

H μεταπολεμική Αυστρία κρύβει επιμελώς το ναζιστικό παρελθόν της. Το
μεγαλύτερο μεταπολεμικό επίτευγμά της, λένε δηκτικά, είναι ότι κατόρθωσε να
πείσει τον κόσμο ότι ο Χίτλερ ήταν Γερμανός και ο Μπετόβεν Αυστριακός.

1. Οι μεταπολεμικοί ηγέτες της χώρας θέλησαν να δημιουργήσουν μια
χώρα-θύμα του ναζισμού. Έτσι δεν υπήρξε αποναζιστικοποίηση όπως στη Γερμανία
και δεν ξαναγράφτηκαν τα ιστορικά βιβλία της δεκαετίας του 1930. Δεν το
τόλμησαν ούτε οι Χριστιανοδημοκράτες ούτε οι Σοσιαλδημοκράτες.

2. Από τις 9 χώρες που η νομοθεσία τους απαγορεύει την άρνηση του
Ολοκαυτώματος, η Αυστρία είναι η πιο αυστηρή. Όμως, το Κέντρο Σιμόν Βίζενταλ
υπολογίζει ότι τουλάχιστον 40 ναζί εγκληματίες πολέμου κυκλοφορούν ελεύθεροι
στη χώρα.

3. Υπόθεση Βαλντχάιμ. Ο πρώην γενικός γραμματέας του ΟΗΕ και πρόεδρος
της Αυστρίας είχε αποκρύψει τη δράση που είχε ως αξιωματικός των ναζιστικών
Ταγμάτων Εφόδου πριν από τον πόλεμο και κατόπιν, στη διάρκεια της κατοχής στη
Θεσσαλονίκη, όπου διαπράχθηκαν πολλά εγκλήματα από τους ναζί με θύματα
αμάχους. Ανέφερε ψευδώς ότι τα τελευταία χρόνια του πολέμου είχε τραυματιστεί
και τα είχε περάσει στην Αυστρία. Διεθνής εξεταστική επιτροπή δεν κατόρθωσε
πάντως να στοιχειοθετήσει συμμετοχή του σε εγκλήματα πολέμου.

4. Γιεργκ Χάιντερ. Το ακροδεξιό Κόμμα της Ελευθερίας και το Λαϊκό Κόμμα
σχημάτισαν κυβέρνηση συνεργασίας το 2000. Για πολλούς μήνες, οι ηγέτες των
υπόλοιπων 14 κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης απέφευγαν τις επαφές με την
κυβέρνηση Σιούσελ. Ώσπου στο τέλος του 2000, ο ακροδεξιός Χάιντερ αποχώρησε
από την ηγεσία του Κόμματος της Ελευθερίας. Πριν από δύο χρόνια εξελέγη
κυβερνήτης της Καρινθίας με ποσοστό 42,5%.

5. Το 40% των Αυστριακών ψηφοφόρων ομολογούν, σύμφωνα με την εφημερίδα
«Ιντιπέντεντ», ότι αντιπαθούν τους ξένους. Οι Σλοβένοι που ζουν στο αυστριακό
κρατίδιο της Στυρίας δεν αναγνωρίζονται ως μειονότητα. Μάλιστα, τους φωνάζουν
υποτιμητικά «αντάρτες του Τίτο», για τη συμμετοχή τους στην αντίσταση κατά των ναζί.