Δείτε το, αν τολμάτε!

Ο σλοβακικός οργανισμός τουρισμού δεν είναι ευχαριστημένος με τη χαμηλού
προϋπολογισμού ταινία φρίκης Hostel. «Τα γεγονότα στην ταινία είναι τόσο
παράλογα» λέει η Αλζμπέτα Μελιτσάροβα, διευθύντρια μάρκετινγκ του οργανισμού.
«Στην πραγματικότητα είμαστε ένα από τα ασφαλέστερα μέρη της Ευρώπης. Είναι
ένα από τα χαρακτηριστικά μας που προβάλλουμε».

H ταινία Hostel («Ξενώνας») εντάσσεται σε ένα φαινόμενο, την επιστροφή στις
αιματοβαμμένες ταινίες «σπλάτερ» της δεκαετίας του 1970. Αμερικανοί τουρίστες
που περιηγούνται με σακίδια τη Σλοβακία, γοητεύονται από πανέμορφα νυμφίδια,
ναρκώνονται και μετά βασανίζονται μέχρι θανάτου από επιχειρηματίες, οι οποίοι
υποφέρουν από ανία και έχουν πληρώσει πολλά για να νιώσουν την υπέρτατη
συγκίνηση – όλα αυτά με τη συνεργία μεγάλου μέρους του ντόπιου πληθυσμού και
της αστυνομίας. Στην ταινία εμφανίζεται μια νεαρή Γιαπωνέζα, το μισό πρόσωπο
της οποίας λείπει, να συνθλίβεται από τρένο στον σταθμό της Μπρατισλάβας. Και
ας μη μιλήσουμε για το ακρωτηριασμένο πτώμα στην τουαλέτα του κάτω
πατώματος…

Πρόκειται για ταινία που αποτείνει φόρο τιμής σε «κλασικά» του είδους, όπως τα
«Παρασκευή και 13» και «Ο σχιζοφρενής δολοφόνος με το πριόνι». Νέα ριμέικ των
ταινιών αυτών προγραμματίζονται και ήδη η παραγωγή του Hostel ΙΙ έχει αρχίσει.
Εύκολα καταλαβαίνει κανείς το γιατί. Το Hostel κόστισε για να γυριστεί μόνο 5
εκατ. δολάρια – λίγο περισσότερο από όσο στοίχισαν τα γεύματα του Τομ Κρουζ
κατά τα γυρίσματα της ταινίας Mission Impossible ΙΙΙ. Ωστόσο την πρώτη
εβδομάδα της προβολής του στην Αμερική απέφερε 20 εκατ. δολάρια, περνώντας με
άνεση μπροστά από ακριβές ταινίες, όπως οι Narnia και King Kong. Σύμφωνα με το
περιοδικό «Variety», ανήκει στην κατηγορία των ταινιών απεριόριστης φρίκης
στην οποία κατατάσσονται ταινίες όπως οι Saw, Saw ΙΙ, Wolf Creek, The Devil’s
Rejects. Όλες αυτές οι ταινίες έχουν δύο κοινά: Είναι φτηνές. Και είναι
αποτρόπαιες. Γιατί όμως γυρίζονται τώρα τέτοιες ταινίες όργια σαδισμού και
ωμότητας; Υπάρχει κάποιο ευρύτερο πλαίσιο στο οποίο θα μπορούσαμε να τις
εντάξουμε; Θα ήταν πολύ εύκολο να απορρίψουμε ταινίες όπως το Hostel ως
εμετικά σκουπίδια. Υπάρχει όμως κάτι ζοφερό στη φανερή επιθυμία κάποιου
νεανικού κοινού να παρακολουθεί πράξεις ανείπωτης ωμότητας για να διασκεδάσει.
Στην περίπτωση του Hostel, το κοινό πληρώνει για να μοιραστεί την ίδια
εμπειρία με τους σαδιστές επιχειρηματίες, καταλήγοντας να «διασκεδάζει» με τον
ατέλειωτο πόνο και εξευτελισμό των δύστυχων θυμάτων.

Ο Ιλάι Ροθ κατάφερε να γυρίσει το Hostel με μόνο 5 εκατ. δολάρια

Αντικουλτούρα. Ο σκηνοθέτης της ταινίας, ο Ιλάι Ροθ, 33 χρόνων, ανήκει
σε μια αντικουλτούρα που περιφρονεί το κατεστημένο και την πολιτική ορθότητα –
όπως ένας έφηβος λέει στους ενηλίκους να χαθούν από μπροστά του. Γιατί όμως
όλη αυτή η φρίκη; Τελικά, το θέμα είναι οικονομικό. Κοστίζει εκατομμύρια να
βάλεις τον Σπάιντερμαν ή τον Κινγκ Κονγκ να σκαρφαλώσει στο Εμπάιρ Στέιτ
Μπίλντινγκ. Βάλε όμως ένα ηλεκτρικό τρυπάνι στο κεφάλι κάποιου και δημιουργείς
την ίδια ανατριχίλα γρήγορα και απλά. Ούτε τα πλαστικά μέλη, τα λαστιχένια
δάχτυλα και τα 50 γαλόνια κόκκινο σιρόπι που χρησιμοποιήθηκαν στο Hostel,
ανέβασαν σοβαρά το κόστος. H φρίκη – όπως και η πορνογραφία – είναι φτηνή και
αυτό την καθιστά τέλεια για παλιόπαιδα του σινεμά που τους αρέσει που είναι
παλιόπαιδα και δεν θέλουν να μεγαλώσουν.

Σόκαρε ακόμη και τον ίδιο τον Ταραντίνο!

Κουέντιν Ταραντίνο

Ο Κουέντιν Ταραντίνο, ο σκηνοθέτης του Reservoir Dogs, της ταινίας που θα
μπορούσε να θεωρηθεί μακρινή μητέρα των σύγχρονων «σπλάτερ», είναι ο καλύτερος
διαφημιστής και μέντορας του Ιλάι Ροθ. «Μίλησα στον Κουέντιν γι’ αυτή την
ταινία (το Hostel)», λέει ο Ροθ στο περιοδικό «Seven» της βρετανικής «Ντέιλι
Τέλεγκραφ». «Μου απάντησε, “είναι η πιο αηδιαστική, αρρω-στημένη ιδέα. Φτιάξε
την ταινία”». Το 1995, όταν σπούδαζε κινηματογράφο, ο Ροθ είχε κερδίσει το
Βραβείο της Ακαδημίας των Φοιτητών για την ταινία του Restaurant Dogs,
εξαιτίας της οποίας οι καθηγητές του αισθάνθηκαν τόσο προσβεβλημένοι ώστε
θέλησαν να του αμφισβητήσουν το βραβείο. Το 2002 το ντεμπούτο του Ροθ στις
μεγάλου μήκους ταινίες, η ταινία Cabin Fever («Το καταφύγιο του τρόμου», μια
ταινία φρίκης για εφήβους που χάνονται σε ένα δάσος και προσβάλλονται από ιό
που κατατρώγει τις σάρκες), είχε αποφέρει εισπράξεις 100 εκατομμυρίων δολαρίων
με προϋπολογισμό 1,5 εκατομμυρίου. H ταινία αυτή είχε τραβήξει την προσοχή του
Ταραντίνο. Οι δυο τους είναι τώρα καλοί φίλοι και στους τίτλους της αρχής του
Hostel αναφέρεται, «Ο Κουέντιν Ταραντίνο παρουσιάζει».