«Mεταρρυθμίσεις», η… μαγική λέξη

H μαγική λέξη αυτής της κυβέρνησης, ιδίως μετά τον ανασχηματισμό, είναι
«μεταρρυθμίσεις».

Και ο χώρος όπου η λέξη «μεταρρυθμίσεις» αποκτά το πιο ολοκληρωμένο
περιεχόμενό της είναι η οικονομία.

Σχεδόν κάθε πρωτοβουλία που παίρνει πλέον ο κ. Αλογοσκούφης, είτε αυτή αφορά
τα δημόσια έργα με ιδιωτικά κεφάλαια είτε τις περικοπές των αμοιβών υπαλλήλων
στις ΔΕΚΟ είτε την αλλαγή της φορολογικής νομοθεσίας, φορτώνεται τον
βαρύγδουπο χαρακτηρισμό της μεταρρύθμισης, έτσι ώστε οι πολίτες να έχουν την
εντύπωση ότι στη χώρα γίνεται κοσμογονία και ότι σε λίγο η οικονομία δεν θα
θυμίζει σε τίποτα αυτό που ήταν π.M. (προ Μεταρρυθμίσεων).

Με πολιτικό χρώμα

Όχι ότι είναι ασήμαντες οι αλλαγές που προωθεί η κυβέρνηση έπειτα από μακρά
περίοδο αδράνειας, όταν μαγικές λέξεις ήταν «δημοσιονομική απογραφή». Κάθε
άλλο. Τουλάχιστον σε επίπεδο νομοθετικών πρωτοβουλιών, η δραστηριότητά της
είναι έντονη. Εξίσου έντονο, όμως, είναι και το πολιτικό χρώμα των
πρωτοβουλιών αυτών. Σε αντίθεση με τον θετικό συμβολισμό της λέξης
«μεταρρύθμιση», οι αλλαγές που προωθούνται από την κυβέρνηση κάθε άλλο παρά
εκφράζουν τις επιθυμίες όλων.

Ας κρατάμε μικρό καλάθι

Επίσης, σε αντίθεση με την εντύπωση που θέλει να δημιουργήσει η κυβέρνηση, οι
περισσότερες από τις «μεταρρυθμίσεις» της ακόμη δεν έχουν εφαρμοσθεί καν, πόσο
μάλλον να φέρουν αποτελέσματα. Χαρακτηριστικότερο παράδειγμα το ασφαλιστικό
των τραπεζοϋπαλλήλων, που σέρνεται εδώ και μήνες χωρίς να έχει καταφέρει να
ενταχθεί στο νέο Ταμείο ούτε καν η Εμπορική. Μήπως δεν σέρνεται ομοίως η…
περίφημη εθελουσία έξοδος στον ΟΤΕ, η οποία έμπλεξε τώρα και στα γρανάζια της
Ευρωπαϊκής Επιτροπής; Και για τις πολυδιαφημισμένες αλλαγές στις ΔΕΚΟ, καλό
είναι να κρατάμε μικρό καλάθι.

Αναποτελεσματικές εγκύκλιοι

Εγκυκλίους με τις οποίες καλούσαν τους διοικητές να μη δώσουν αυξήσεις
μεγαλύτερες από 3% στους εργαζομένους έχουν στείλει όλοι οι προηγούμενοι
υπουργοί, αλλά το αποτέλεσμα δεν ήταν ποτέ συνεπές στις εντολές τους.

Επομένως, αυτά που η κυβέρνηση έχει κάνει μέχρι στιγμής, ούτε τον χαρακτηρισμό
της μεταρρύθμισης δικαιολογούν ούτε σε προχωρημένο στάδιο βρίσκονται ώστε να
έχουν φέρει ορατά αποτελέσματα. Μπορεί μάλιστα να μην τα φέρουν ποτέ, ή να
φέρουν ελάχιστα αποτελέσματα σε σχέση με τις προσδοκίες που καλλιεργήθηκαν.

«Βγάζουν μάτι»

Πάντως υπάρχει ένας τομέας όπου η πιθανή κυβερνητική παρέμβαση θα μπορούσε
δικαίως να διεκδικήσει τον χαρακτηρισμό της μεταρρύθμισης. Αυτός είναι η
φοροδιαφυγή. Τα στοιχεία που έδωσε προχθές ο κ. Αλογοσκούφης «βγάζουν μάτι»
για την έκταση που έχει πάρει το φαινόμενο. Δικηγόροι και μηχανικοί με 1.200
ευρώ τον μήνα, οδοντογιατροί με 1.000, τραγουδιστές με 900 και μπαρ με 434
ευρώ τον μήνα χρήζουν μεταρρύθμισης… επειγόντως.

Μόνο που φοβόμαστε ότι αυτή η… μεταρρύθμιση, αν επιχειρηθεί, θα προσκρούσει
στα γνωστά εμπόδια. Στα διεφθαρμένα συστήματα ελέγχου και στον φόβο των
αντιδράσεων από κατηγορίες επαγγελματιών που αποτελούν ευμεγέθεις εκλογικές
πελατείες. Τι έχει αλλάξει, άλλωστε, από την τελευταία φορά που ο τελευταίος
υπουργός ονειρεύτηκε αυτή τη «μεταρρύθμιση» για να γεμίσει τα ταμεία του κράτους;