M’ ακούει κανείς;

EMENA ΤΩΡΑ με υποκλέπτει κανείς ή με έχουνε χεσμένη; Δηλαδή, μόνη μου τα
λέω, μόνη μου τα ακούω; Με διακατέχει ένα άγχος. Μια ανασφάλεια. Ένα σύνδρομο
κατωτερότητος. Το «εγώ» μου έχει βουλιάξει στα πέντε Τάρταρα. Τελικά, είμαι
ένα σκουπίδι. Ένα τίποτα. Ο τελευταίος τροχός της αμάξης. H τελευταία τρύπα
της φλογέρας! Δουλεύεις από τα δεκαοχτώ σου, νομίζεις ότι κάτι ρημαδοέκανες
και καλά, επειδή σε σταματάνε στους δρόμους και σου λένε μια καλή κουβέντα!
Τρίχες κατσαρές! Άμα δεν είσαι στη λίστα υποκλοπών, δεν αξίζεις φράγκο!

M’ ακούει κανείς; Ανοίγω το κινητό. Γιατί ρε παιδιά; Γιατί τέτοιο φτύσιμο; Μια
χαρά εισερχόμενες κλήσεις έχω, η χρήστρια! Νάτες! Φόρα παρτίδα: Με πήρε η
Κάτια Δανδουλάκη και μιλούσαμε μισή ώρα: Το μαλλί να το αφήσει φράντζα ή να
κάνει βαγκ στο πλάι;

Κι εσείς μας φτύσατε! Άσχετοι! Ερασιτέχνες! Πού να το συλλάβετε ότι όλο αυτό
ήταν συνθηματικό. Ότι ήμασταν συνεννοημένες γυναίκες τώρα εμείς. Όπου
«φράντζα» σημαίνει «εθνική ασφάλεια» κι όπου «βαγκ» ίσον «βιομηχανική
κατασκοπεία».

Άλλη εισερχόμενη. H μαμά μου. Μου λέει:

– Είμαι στο τμήμα καλλυντικών. Να σου αγοράσω κολόνια και μπατονέτες;

Αν ξέρατε την τύφλα σας θα το αποκωδικοποιούσατε το συνθηματικό:

– Είμαι στον μεγαλέμπορο των όπλων. Να σου αγοράσω Μιράζ και οπλοπολυβόλα;

Κι όταν λέω στη Μίνα στα «NEA»:

– Το κείμενο θα το ‘χεις κατά τις δύο!

Είστε ντιπ καταντίπ; Εγώ πρέπει να σας το πω κι αυτό; Διακίνηση κάνουμε η Μίνα
κι εγώ, στις ελεύθερες ώρες μας!

M’ ακούει κανείς; Έχω εκνευριστεί αφάνταστα. Έχω εκμηδενιστεί ως άτομο.
Κονιορτοποιήθηκα ως προσωπικότης. Ήταν που ήταν παιγμένο το λογισμικό μου,
τώρα πλέον τα ‘φτυσε για τα καλά.

Κύριε, κύριε, έχω μια απορία. Το νόμιμο λογισμικό είναι της εταιρείας; Το
παράνομο λογισμικό είναι του γείτονα; Και ποιου γείτονα; Συγκεκριμένα. Όνομα,
επώνυμο, χρώμα οφθαλμών, διεύθυνση κατοικίας. «Δεν τα ‘χουμε», λέει, «αυτά.
Χαθήκανε!».

Πού παιδιά; Πού χάνονται τα λογισμικά; Με τι μοιάζουν; Πότε τα είδατε
τελευταία φορά; Πείτε μας κι εμάς να ψάξουμε, βρε αδελφέ. Να βάλουμε κι εμείς
ένα χεράκι. H γιαγιά μου έλεγε «όπου δεν μπαίνει χέρι, πράγμα δεν χάνεται!».
Εδώ αυτό δεν ισχύει; Όπου δεν μπαίνει χέρι, λογισμικό δεν χάνεται; Ή μπήκε
χέρι; Και πούντο το χέρι; Πούν’ το να το κόψουμε από τη ρίζα – έτσι για να
συνάδουμε και με τους νόμους του Ισλάμ (που τώρα είναι trendy με τις
καρικατούρες του Προφήτη Μωάμεθ);

Επίσης: Υπάρχει λογισμικό στο σκληρό και υπάρχει λογισμικό στο μαλακό;
(Άσχετο: H φέτα που είναι και σκληρή και μαλακή, έχει λογισμικό;) Και τι είναι
το «λόγκιν»; Λόγκιν λέγεται το λογισμικό στα αγγλικά; Ή είναι άλλου παπά
βαγγέλιο το λόγκιν κι άλλου το λογισμικό; Το software; Το hardware; Το
handsfree; Το bluetooth; Ο φούρνος μικροκυμάτων;

M’ ακούει κανείς; Μου εξηγεί κανείς; Τι γίνεται, κορίτσια; Γιατί δεν
ειδοποιήθηκαν όλοι αυτοί που έπρεπε να ειδοποιηθούν; H αντιπολίτευση – λέω εγώ
τώρα! Ο υπουργός Μεταφορών – λέω εγώ τώρα! Οι άμεσα ενδιαφερόμενοι – λέω εγώ
τώρα. Γιατί ο κύριος Βουλγαράκης και ο κύριος Παπαληγούρας έφυγαν μετά την
πρες σαν τους κυνηγημένους; Σαν την Αστέρω στα βουνά; Λέω εγώ τώρα…

M’ ακούει κανείς; Πού τα παλιά, καλά χρόνια…. Με το παλιό καλό μαύρο
τηλέφωνο στο χολάκι. Με καντράν αντί για πληκτρολόγιο. Που έτσι και σου ‘κανε
παράσιτα, έτρεχες στο καφάο, έβρισκες τον κοριό και τέρμα. Πάπαλα, αυτό ήτανε!

M’ ακούει κανείς; Ή στου καφάο την πόρτα, όσο θέλεις βρόντα;