Γηράσκω αεί παρακολουθούμενος

ΔΕΚΑ ΗΜΕΡΕΣ ύστερα από το ξέσπασμα του Μαβίλη-γκαίητ, το μόνο που
γνωρίζουμε με σιγουριά είναι ότι κάποιοι, κάπου, κάποτε, παρακολουθούσαν
κάποια κινητά τηλέφωνα, με κάποιο απροσδιόριστο σκοπό. Εν ολίγοις, δεν ξέρουμε
και πολλά…

Για την ακρίβεια, όσο περισσότερα μαθαίνουμε τόσο λιγότερα καταλαβαίνουμε.
Ποιοι έκαναν τις υποκλοπές; Έλα ντε. Πώς τις έκαναν; Ψύλλοι στ’ άχυρα. Γιατί
τις έκαναν; Βρείτε τους για να μας πούνε. Πότε τις έκαναν; A, εδώ τα πράγματα
είναι πολύ συγκεκριμένα – πριν, κατά τη διάρκεια και μετά τους Ολυμπιακούς
Αγώνες. Τόσο απλά…

Στο δεκαήμερο αυτό, η κυβέρνηση φρόντισε κατ’ αρχάς να «καρφώσει» την
αμερικανική πλευρά ότι ήταν «ο βλάχος που έφερε το τυρί» των υποκλοπών στην
αθώα Ελλαδίτσα – και στη συνέχεια έδινε εξηγήσεις και ζητούσε συγγνώμες δεξιά
κι αριστερά, όταν οι Αμερικανοί άρχισαν να διαλαλούν ότι θα άνοιγαν το στόμα
τους για όλα όσα συνέβησαν τις ημέρες – και τις νύχτες – της Ολυμπιακής μας
δόξας. Βρε, εδώ τα κοντέινερς με τα μηχανήματα των υποκλοπών τα είδε η μισή
Αθήνα, στο προαύλιο της Κατεχάκη. Τα τηλέφωνα-σκιές μάς μαράνανε;

Οι ψόφιοι κοριοί είναι αθάνατοι

ENA ΠΡΑΓΜΑ καταλάβαμε μέσα στο δεκαήμερο του «λογισμικού – κοριού»: Ότι
το θέμα των υποκλοπών είναι αρκούντως σοβαρό για να αφεθεί στους αρμοδίους
υπουργούς. Οι οποίοι ενημέρωσαν την ελληνική κοινωνία με 11 μήνες καθυστέρηση
και αρνήθηκαν ακόμα και το αυτονόητο – να ενημερώσουν τα θύματα ότι τα
τηλέφωνά τους ήταν… ντουντούκες. Υπουργοί οι οποίοι ζήτησαν δικαστική έρευνα
που ουσιαστικά δεν έγινε και που ανακοίνωσαν αποτελέσματα αστυνομικών ερευνών
που δεν πραγματοποιήθηκαν!

H κυβέρνηση θεωρούσε ότι με τη δημοσιοποίηση της υπόθεσης θα μπορούσε για ένα
μεγάλο χρονικό διάστημα να παριστάνει το «θύμα» της ιστορίας και να αποσπάσει
το ενδιαφέρον των πολιτών από τα προβλήματά τους, μέσα από έναν καταιγισμό
πληροφόρησης για τους κοριούς. Αποδεικνύεται όμως πολύ σύντομα ότι οι κοριοί,
αργά ή γρήγορα, εξουδετερώνονται. Οι ψόφιοι κοριοί, ποτέ…