Ο πληθωρισμός απειλεί

Ο μονίμως υψηλός πληθωρισμός στην Ελλάδα, σε σύγκριση με την Ευρωπαϊκή Ένωση,
δεν έχει μόνο τα ορατά αποτελέσματα που όλοι μας αντιλαμβανόμαστε, βλέποντας
τα εισοδήματά μας να εξανεμίζονται όλο και ταχύτερα. Έχει και άλλες πολλές
παρενέργειες.

H μία είναι η συνεχής διάβρωση της ανταγωνιστικότητας των ελληνικών προϊόντων.
Στις αγορές της Ευρώπης – και ακόμη περισσότερο στις τρίτες χώρες, λόγω της
ανατίμησης του ευρώ – τα ελληνικά προϊόντα (συμπεριλαμβανομένου του τουρισμού)
γίνονται ολοένα και πιο ακριβά, με αποτέλεσμα να χάνουν την πελατεία τους, η
οποία στρέφεται σε φθηνότερα προϊόντα άλλων χωρών. Μοιραία αυτό οδηγεί σε
κλείσιμο επιχειρήσεων και απολύσεις.

«Φουσκώνει» τα ακίνητα

Μία άλλη παρενέργεια του υψηλού πληθωρισμού, την οποία επεσήμανε και ο οίκος
Moody’s στην τελευταία έκθεσή του, είναι η αύξηση του δανεισμού των ελληνικών
νοικοκυριών και η επακόλουθη αύξηση της τιμής των ακινήτων. Τα επιτόκια, που
καθορίζονται από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα με βάση τον χαμηλότερο
πληθωρισμό της ευρωζώνης, φαίνονται – και είναι – χαμηλά για τα δεδομένα της
Ελλάδας. Έτσι, ο Έλληνας πολίτης δεν έχει κανένα κίνητρο να αποταμιεύσει, αφού
τα επιτόκια καταθέσεων είναι εξαιρετικά χαμηλά σε σχέση με τον πληθωρισμό, ενώ
αντίθετα έχει κίνητρο να δανειστεί και να αγοράσει ακίνητα, που θεωρούνται
ασφαλής τοποθέτηση. Αν, όμως, η τιμή τους αποδειχθεί φούσκα, η τοποθέτηση δεν
θα αποδειχθεί καθόλου ασφαλής. H Moody’ s υποστηρίζει ότι βρισκόμαστε στην
αρχή της δημιουργίας αυτής της φούσκας.

Διπλός κίνδυνος

H νομισματική πολιτική της ευρωζώνης σχεδιάστηκε με την προϋπόθεση της
σύγκλισης και του πληθωρισμού. Όποιος δεν συγκλίνει, όπως η Ελλάδα, υφίσταται
τις παρενέργειες. Μια υπερχρέωση μπορεί να αποδειχθεί μοιραία, αν αύριο
ανέβουν τα επιτόκια. Μια φούσκα στα ακίνητα είναι επίσης επικίνδυνη, αφού
μπορεί να σκάσει ανά πάσα στιγμή.

Αλλά όλα αυτά αντιμετωπίζονται με σχετική αδιαφορία από την κυβέρνηση, η οποία
είναι μάλλον ευχαριστημένη που ο πληθωρισμός κινείται γύρω στο 3,5%, παρότι το
ποσοστό αυτό είναι περίπου 1,5 μονάδα πάνω από το αντίστοιχο κοινοτικό, με
αποτέλεσμα η ελληνική οικονομία να υφίσταται αντίστοιχη απώλεια σε
ανταγωνιστικότητα κάθε χρόνο.