Kόντρα Mαράια – Kάνιε, με νικητές τους… U2

H «ατομική βόμβα» (στον τίτλο του άλμπουμ των U2) ήταν, έλεγε ο Μπόνο στην τελετή των Γκράμι, ο πατέρας του Μπομπ Χιούσον, που πέθανε το 2001, με τον οποίο είχε μια πολύ δύσκολη σχέση. Πέντε… Γκράμι μετά οι U2 είπαν το «Vertigo» και συγκινητικά το «One» μαζί με την κυρία της σόουλ Μέρι Τζέι Μπλάιτζ.

Για την ιστορία: το καλό ροκ, στο τέλος κερδίζει. Good Guy wins, δηλαδή. Δεν
συμβαίνει στη ζωή – ας συμβεί στα Γκράμι. Το δάκτυλο του Θεού έδειξε U2. Και ο
Good Guy, Μπόνο, παρέλαβε βραβείο. Όχι ένα, πέντε! Και να καίνε. Μετά την
απονομή, όλοι ήθελαν να μάθουν πώς να αποσυναρμολογήσουν μία ατομική βόμβα
(«How To Dismantle an atomic bomb» – το άλμπουμ των Ιρλανδών). Εύκολο, λέει ο
Μπόνο: αρχίζεις από την προσωπική σου ψυχανάλυση.

Ο Good Guy, Μπόνο – που αναδείχθηκε σε κεντρικό πρόσωπο των φετινών 48ων
Γκράμις – ήταν και ο υποδειγματικός νικητής, πλέκοντας το εγκώμιο των άλλων
υποψηφίων, μεταξύ των οποίων και του Κάνιε Γουέστ και της Μαράια Κάρεϊ – που
πήραν μεν τα Γκράμι τους, αλλά δεν σάρωσαν όπως ήθελαν οι φήμες. Σα να τους
τιμώρησαν κάπως, επειδή ο Γουέστ είχε διαμαρτυρηθεί έντονα κατά την τελετή
απονομής των περυσινών βραβείων και η Κάρεϊ γκρίνιαξε για τη Μαντόνα. Πού
καταλήγουμε; Υπάρχει Θεός.

Το πολιτικό κομμάτι στην τελετή ανέλαβε το… Αφεντικό – ο Μπρους Σπρίνγκστιν
πήρε βραβείο σόλο ροκ ερμηνείας για το «Devils & Dust» -που, τελειώνοντας
το τραγούδι με καθαρά αντιπολεμικό περιεχόμενο, πέταξε και ένα «Φέρτε τους
πίσω» εννοώντας βέβαια τους στρατιώτες από το Ιράκ. Άλλωστε και οι Green Day
με το άκρως αντι-Μπουσικό «American Idiot», πήραν Γκράμι. Good guys και αυτοί.

Με άδεια χέρια δεν έφυγαν τα φαβορί. H Μαράια Κάρεϊ (πήρε τρία από τα οκτώ για
τα οποία ήταν υποψήφια)· με το «Emancipation of Mimi» επέστρεψε στον
παράδεισο, έπειτα από μια δύσκολη καμπή. Ενώ ο Κάνιε Γουέστ έγινε μέσα στη
χρονιά ο ανανεωτής τού χιπ χοπ, ο «προφήτης» της μαύρης μουσικής – από
παραγωγός, σούπερ σταρ!

Τα τοπ της τελετής

* H έναρξη: η Μαντόνα συναντά στη σκηνή τούς Gorillaz, οι οποίοι
εμφανίζονται σαν καρτούν, οπότε, ως disco queen από το μέλλον εκείνη, κλέβει
άνετα την παράσταση.

* Το μεγάλο φινάλε: Αλέν Τουσέν, Dr. John, Ντέιβ Φάραγκερ, Πιτ Τόμας,
Έλβις Κοστέλο, Δε Ετζ, Μπόνι Ράιτ, Ίρμα Τόμας, Σαμ Μουρ, Μπρους Σπρίνγκστιν,
αυτή η ντριμ-τιμ τραγουδάει «Yes We Can» και «In The Midnight Hour», για τη
Νέα Ορλεάνη και τους μουσικόφιλους όλου του κόσμου.

* Ο Σλάι Στόουν, σε μια εμφάνιση (και εξαφάνιση) έκπληξη! Βγαίνει στη
σκηνή – για πρώτη φορά τα τελευταία 25 χρόνια στη μέση του αφιερώματος προς
τιμήν του – με ασημένιο πανωφόρι, μόικαν ξανθό μαλλί και διαστημικά γυαλιά,
παίζει πλήκτρα και εξαφανίζεται πριν τελειώσει το κομμάτι!

* Σερ Πολ ΜακΚάρτνεϊ: ροκάρει και ραπάρει στο «Yesterday» με τον Jay Ζ
και τους Linkin’Park. Στα 63 του.

* Ο Κιθ Έρμπαν (το αγόρι τής Νικόλ Κίντμαν και κάντρι σταρ) με Φέιθ
Χιλ, μαζί και έναν αέρα «εναλλακτικής κάντρι».

* Κάνιε Γουέστ και Τζέιμι Φοξ μαζί με ορχήστρα και κοστούμια από το
καρναβάλι της Νέας Ορλεάνης.

Τα βραβεία

Άλμπουμ: «How To Dismantle an atomic Bomb» (U2)

Παραγωγή: «Boulevard of Broken Dreams» (Green Day)

Τραγούδι: «Sometimes You Can’t Make it On Your Own» ( U2)

Νέος καλλιτέχνης: Τζον Λέτζεντ

Ποπ άλμπουμ: «Breakeaway» (Κέλι Κλάρκσον)

Ραπ άλμπουμ: «Late Registration» (Κάνιε Γουέστ)

Ροκ άλμπουμ: «Hοw to Dismantle an atomic Bomb» (U2)

Κάντρι άλμπουμ: «Lonely Runs Both Ways» (Άλισον Κράους, Union Station)

Ραπ τραγούδι: «Diamonds from Sierra Leone» (Κάνιε Γουέστ)

Ροκ σόλο ερμηνεία: «Devils & Dust» (Μπρους Σπρίνγκστιν)

Χαρντ Ροκ ερμηνεία: «B.Y.Ο.B» (System of a Down)

Μέταλ ερμηνεία: «Before Ι Forget» (Slipknot)

Ροκ τραγούδι: «City Of Blinding Lights» (U2)

Εναλλακτικό άλμπουμ: «Get Behind Me Satan» (White Stripes)

INFO

Όλα τα βραβεία στην ηλεκτρονική διεύθυνση http: //www.grammy.com.