Δρόμοι

Ο Θεός…

… μπορεί να μην έχει χιούμορ, οι άνθρωποι όμως έχουν. Κι ας φτιάχνουν
κακόγουστα σκίτσα. Τα 12 σκίτσα που δημοσιεύθηκαν σε εφημερίδα της Δανίας και
κατόπιν σε εφημερίδες της Γαλλίας, της Ισπανίας, της Γερμανίας, της Ιταλίας,
της Νορβηγίας και της Ολλανδίας, δεν είναι για γέλια. Τα βρήκαμε κακόγουστα.
Άλλωστε, το χιούμορ είναι κάτι που σπανίζει. Γιατί δεν ανθίζει ανάμεσα σε
φανατικούς, αλλά σε ανεκτικούς ανθρώπους. Οι μουσουλμάνοι εξοργίστηκαν γι’
αυτά τα σκίτσα που σατιρίζουν τον Μωάμεθ. Από αρχαιοτάτων χρόνων, εμείς
είμαστε συνηθισμένοι να διακωμωδούμε τις δικές μας «ιερές αγελάδες» (όταν δεν
κατεβάζουμε καντήλια).

Οι μουσουλμάνοι…

… που πηγαίνουν να ζήσουν στη Δανία ή σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, αν δεν τους
αρέσει αυτή η συνήθεια, είναι απόλυτα ελεύθεροι να φύγουν και να πάνε σε
άλλες, πιο ευσεβείς χώρες. Επίσης είναι απόλυτα ελεύθεροι να γράψουν επιστολές
διαμαρτυρίας προς τις εφημερίδες που προσβάλλουν τα ήθη τους, να διαδηλώσουν
έξω από τα γραφεία τους, να τις μποϊκοτάρουν και γενικά να εκφράσουν την
αντίθεσή τους με όλα τα μέσα που θέτουν στη διάθεσή τους οι δημοκρατικές
κοινωνίες. Οι μουσουλμάνοι που ζουν μακριά από την πατρίδα τους έχουν επίσης
το δικαίωμα να εκφράζουν τις απόψεις τους, χωρίς να υπάρχει ανάγκη να
καταφεύγουν σε απειλές για απαγωγές Ευρωπαίων διπλωματών ή εμπρησμούς γραφείων
της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Από τα ίδια…

… εκείνα γραφεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης που πυρπόλησαν στη Γάζα, έχουν
εκταμιευθεί 3 δισ. ευρώ προς τους Παλαιστινίους – ο «ομφάλιος λώρος» που τους
κράτησε μέχρι τώρα ζωντανούς. Αν δεν τα θέλουν αυτά τα χρήματα οι
μουσουλμάνοι, ο δημοσιογράφος Μάρτιν Γουόκερ προτείνει να χρησιμοποιηθούν
αλλιώς. Θα μπορούσαν, λέει ο Γουόκερ, να διατεθούν για να αναδημοσιευθεί σε
όλο τον μουσουλμανικό κόσμο εκείνο το συνετό άρθρο που έγραψε ο Τζιχάντ Μομάνι
στην ιορδανική εφημερίδα «Αλ Σιράν» με τον τίτλο «Μουσουλμάνοι όλοι του κόσμου
λογικευτείτε»: «Τι φέρνει περισσότερη προκατάληψη κατά του Ισλάμ, εκείνα τα
σκίτσα ή οι εικόνες ενός απαγωγέα που κόβει τον λαιμό του θύματός του μπροστά
στην κάμερα ή ενός βομβιστή αυτοκτονίας που ανατινάζεται ανάμεσα στους
καλεσμένους σε ένα γάμο στο Αμμάν;».

Κρίμα…

… που ο Τζιχάντ Μομάνι απολύθηκε λίγες ώρες αφού έγραψε το άρθρο του. Κρίμα
που ο διευθυντής της παρισινής εφημερίδας «Φρανς Σουάρ» απολύθηκε από τον
Αιγύπτιο ιδιοκτήτη της, όταν δημοσίευσε τα επίμαχα σκίτσα. Και κρίμα που τα
γαλλικά σούπερ μάρκετ Καρφούρ αποφάσισαν να υποκύψουν και να αφαιρέσουν τα
δανικά προϊόντα από τα ράφια τους, στα καταστήματα που διαθέτουν στον αραβικό
κόσμο. Και ακόμη μεγαλύτερο κρίμα που ο Τούρκος πρωθυπουργός Ταγίπ Ερντογάν,
αντιδρώντας σε αυτή την «επίθεση στις πνευματικές αξίες μας», δήλωσε πως η
ελευθεροτυπία πρέπει να έχει όρια. Αυτό δεν είναι καθόλου αστείο. Δεν είναι
για γέλια, αλλά για κλάματα.