ΠPOΣΩΠA Iέρεια της πορνογραφίας

H Νταϊάν Χάνσον, σε μια φωτογραφία του Χέλμουτ Νιούτον

Οι πορνογράφοι είναι μάλλον αδικημένοι. Έστησαν μια κολοσσιαία βιομηχανία,
ανεξάρτητη από εθνικότητες, πολιτισμούς και θρησκείες, με μεγάλη επιρροή στην
κοινωνία, αλλά ουδέποτε κέρδισαν τον σεβασμό. H Νταϊάν Χάνσον, 55 χρόνων,
ανέλαβε να τους αποκαταστήσει. Στους περισσότερους το όνομά της δεν λέει
τίποτε, αλλά στον κόσμο των «περιοδικών μόνο για άνδρες» είναι ένας θρύλος. Το
1976, όταν η βιομηχανία της πορνογραφίας ανθούσε, ενισχυμένη από τη σεξουαλική
επανάσταση και το χάπι, η Χάνσον γινόταν η πρώτη γυναίκα διευθύντρια ενός
πορνοπεριοδικού, του «Puritan», το οποίο ξεπέρασε σε πωλήσεις ακόμη και το
«Hustler». Ακολούθησε η φετιχιστική επιθεώρηση «Leg Show» και το «Juggs». Επί
δύο δεκαετίες και περισσότερο, η Χάνσον επέλεγε τις γυναίκες που
φαντασιώνονταν οι Αμερικανοί. Θα ήταν μαύρες; Λατίνες; Μικροκαμωμένες; Με
τεράστια στήθη; Υποταγμένες ή κυρίαρχες; Σε ζευγάρια ή σε όργια; «Αφού
ξεπέρασαν την πρώτη έκπληξη, στους άνδρες άρεσε το γεγονός ότι αυτός που
καταλάβαινε και ερμήνευε τα προβλήματα και τις επιθυμίες τους ήταν μια
γυναίκα», λέει η Χάνσον στον ανταποκριτή του ιταλικού περιοδικού «Λ’ Εσπρέσο»,
που τη συνάντησε στο γραφείο της στο Χόλλυγουντ.

Πριν από δέκα χρόνια η Χάνσον άρχισε να εργάζεται για τον εκδοτικό οίκο
Taschen, που εκδίδει βιβλία τέχνης και λαϊφστάιλ. Για τον οίκο αυτό ανέλυσε
έναν αιώνα περιοδικών «μόνο για άνδρες» και συνέταξε την «Ιστορία των Ανδρικών
Περιοδικών»: έξι εικονογραφημένοι τόμοι 400 σελίδων ο καθένας (ο έκτος και
τελευταίος κυκλοφόρησε πρόσφατα), που προσφέρουν στον αναγνώστη την ευκαιρία
να αναλύσει την εξέλιξη των σεξουαλικών φαντασιώσεων του άνδρα του 20ού αιώνα
και να διεισδύσει σ’ έναν κόσμο που όλοι θέλουν να κρατούν στη δέουσα
απόσταση, αλλά αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της καθημερινότητας.

«Πρόκειται όμως για έναν κόσμο σε παρακμή, η κυκλοφορία των περιοδικών μόνο
για άνδρες μειώνεται 10% κάθε χρόνο αφότου έγινε το Ίντερνετ», λέει η Χάνσον,
η οποία δεν έχει αυταπάτες: «Τα λέγαμε περιοδικά, στην πραγματικότητα είναι
αξεσουάρ για αυνανισμό. Ανέκαθεν όμως υποστήριζα πως δεν υπάρχει πρόβλημα με
τον αυνανισμό, πως δεν πρέπει να αισθάνεται κανείς ενοχές ούτε να απομονώνεται
κοινωνικά εξαιτίας του». Πολλές γυναίκες θεώρησαν τη στάση της προδοσία, ότι
συνέβαλε στη διαιώνιση της εικόνας της γυναίκας ως σκεύους ηδονής. «Δεν ξέρω
τι να κάνω γι’ αυτό, σε μένα το πορνό δίνει ικανοποίηση και χαρά», λέει η
Χάνσον.

Σήμερα βλέπει να επιστρέφει στην πορνογραφία η γυναίκα της διπλανής πόρτας,
όχι η πορνοστάρ με τα τερατώδη σιλικονούχα στήθη, αλλά μια γυναίκα περισσότερο
φυσική. Και τα περιοδικά έχουν γίνει πιο σοφιστικέ. Ωστόσο, επιμένει, «πρέπει
να το ομολογήσουμε, είναι φτιαγμένα με σκοπό τον αυνανισμό. Και αυτός είναι ο
λόγος που δεν θα εξαφανιστούν ποτέ».