Tον «πρόδωσε» η 12η κορυφή

![]() |
Θεωρούνταν ένας από τους εμπειρότερους Γάλλους ορειβάτες. Είχε κατακτήσει
ήδη έντεκα κορυφές άνω των 8.000 μέτρων – το Μακαλού θα ήταν η δωδέκατη. Ίσως
η τόλμη του να προσέβαλε τους θεούς των Ιμαλαΐων – ποιος ξέρει; Το όνειρο του
Ζαν-Κριστόφ Λαφάιγ πάντως, έσβησε μαζί με τα ίχνη του στα 7.600 μέτρα.
![]() |
|
Το θερμόμετρο έδειχνε -30 βαθμούς Κελσίου. Το πρόσωπό του ήταν καλυμμένο με |
«Οι ελπίδες να ξαναβρούμε ζωντανό τον Ζαν-Κριστόφ Λαφάιγ είναι πλέον
μηδαμινές. Ο γαλλικός αλπινισμός χάνει σήμερα έναν από τους λαμπρότερους
εκπροσώπους του, έναν ορειβάτη παγκοσμίως αναγνωρισμένο». Ζαν-Κλωντ Μαρμιέ,
πρόεδρος της επιτροπής Ιμαλαΐων της γαλλικής Ομοσπονδίας Ορειβασίας και
Αναρρίχησης.
«Αύριο Τετάρτη θα φύγω για το Κατμαντού. Θα πετάξω πάνω από το Μακαλού για να
του πω αντίο. Είναι πολύ δύσκολο για μένα, το ίδιο και για τον γιο μας τον
Τομ, δεν έχει ακόμα κλείσει τα πέντε του χρόνια. Μας λείπει φριχτά». Κατιά
Λαφάιγ, σύζυγος του Ζαν-Κριστόφ Λαφάιγ. Μίλησε για τελευταία φορά με τον
σύντροφό της τα ξημερώματα της περασμένης Πέμπτης, στις 5.00 ακριβώς. Της είχε
υποσχεθεί πως θα την έπαιρνε κάθε ημέρα, την ίδια ώρα. H σιωπή του έγινε αιτία
να σημάνει συναγερμός. Το ελικόπτερο που επεχείρησε χθες να τον εντοπίσει
επέστρεψε στο Κατμαντού άπρακτο. Το γαλλικό υπουργείο Εξωτερικών ανακοίνωσε
πως μελετά το ενδεχόμενο μιας ακόμα αναγνωριστικής πτήσης. H μοίρα έχει
μιλήσει όμως. Όλα δείχνουν πως ο Λαφάιγ αναπαύεται πλέον στα χιόνια των
Ιμαλαΐων μαζί με τους δεκάδες ακόμα υπεραλπινιστές, κάθε εθνικότητας, που
πλήρωσαν το πάθος τους με τη ζωή τους.
Επέμενε
Ο Λαφάιγ γνώριζε τους κινδύνους που ελλόχευαν. Επέμενε ωστόσο να ανεβεί στο
Μακαλού μόνος, και ας είναι χειμώνας, και ας πρόκειται για μια από τις πέντε
ψηλότερες κορυφές του κόσμου. Πριν από 13 μήνες, είχε κατακτήσει με τον ίδιο
ακριβώς τρόπο την κορυφή του Σίσα Πάνγκμα, στα 8.036 μέτρα. Το Μακαλού
βρίσκεται σε υψόμετρο 8.463 μέτρων. Τετρακόσια μέτρα περισσότερα… που
πολλαπλασιάζουν ωστόσο επί χίλια τη δυσκολία.
Στους μείον 30 βαθμούς Κελσίου η τελευταία προσπάθεια
ΒΡΙΣΚΟΤΑΝ ΣΤΑ ΙΜΑΛΑΪΑ από τις 12 Δεκεμβρίου, αλλά η κακοκαιρία τον
εμπόδιζε να επιχειρήσει την τελική ανάβαση. Ο αέρας ήταν τόσο ισχυρός που
διείσδυε μέσα στις σκηνές, ξυπνούσε τον Λαφάιγ μέσα στη νύχτα, κάλυπτε τον ήχο
της μουσικής από το γουόκμαν του και δεν τον άφηνε στιγμή να συγκεντρωθεί σε
ένα βιβλίο. Δύο φορές, δύο συνεχόμενες ημέρες, στις 10 και 11 Ιανουαρίου,
έφτασε στο πέρασμα Μακαλού Λα, στα 7.400 μέτρα, εκεί όπου είχε ναυαγήσει, το
2004, η προηγούμενη προσπάθειά του να ανεβεί μόνος στην κορυφή. Όταν μιλούσε
μέσω του δορυφορικού του τηλεφώνου στη σύζυγό του, ο Λαφάιγ ομολογούσε κάποιες
«στιγμές αμφιβολίας». Γρήγορα όμως έβρισκε ξανά το κουράγιο του.
Την περασμένη Τρίτη, 24 Ιανουαρίου, εκμεταλλευόμενος ένα «άνοιγμα» του καιρού,
ο Γάλλος υπεραλπινιστής ξεκίνησε για την κορυφή. Ανέβηκε στα 6.900 μέτρα,
κατόπιν, την επομένη, στα 7.600 μέτρα. Ήταν χαράματα Πέμπτης. Το θερμόμετρο
έδειχνε -30 βαθμούς Κελσίου. Το πρόσωπό του ήταν καλυμμένο με ένα στρώμα
πάγου. Ο άνεμος έπνεε με ταχύτητα 40-50 χιλιομέτρων την ώρα. «Ξεκινάω», είπε
στη σύζυγό του. Τι να συνέβη άραγε από εκεί και πέρα; Ποιος ξέρει; Όπως
επισημαίνουν οι ειδικοί, τον χειμώνα στα Ιμαλάια, πάνω από τα 8.000 μέτρα, αν
κανείς προσπαθήσει να καθήσει για να ξεκουραστεί μόνο μία φορά περισσότερο από
όσο πρέπει, θα πεθάνει…













