Όπου χιονιάς κι η μοίρα του…

TI ΕΓΙΝΕ, ΠΑΙΔΙΑ; Ποια Ελλάδα των δύο ταχυτήτων; Εδώ, με τα χιόνια, το
κράτος ούτε την όπισθεν δεν μπόρεσε να βάλει! H κρατική ετοιμότητα μετέωρη στο
χείλος του γκρεμού. Και ο οδηγός του φορτηγού επίσης! Να αιωρείται ο
μεροκαματιάρης, σε ζωντανή σύνδεση. Είστε στο χείλος του γκρεμού; Είμαι!
Καλέσατε βοήθεια; Κάλεσα! Ήρθανε; Ήρθανε! Ποιος ήρθε; H αλατιέρα! Και δεν σας
βοήθησε; Όχι! Τι λέτε τώρα; Αλατιέρα ήρθε, αλάτι δεν ήρθε! Κατέβηκε ο οδηγός
και μου λέει «τι να σου κάνω, αδελφέ, δεν έχω αλάτι! Κι έφυγε; Έφυγε! Κι εσείς
είστε ακόμα εκεί; Ακόμα εκεί! Στο χείλος του γκρεμού!

Με την πρώτη νιφάδα του χιονιού, μια χώρα στο χείλος του γκρεμού. H επτάχρονη
κορούλα της γειτόνισσας μες στον πανικό. Περιφέρεται αγκαλιά με την αλατιέρα
της κουζίνας. Όταν η μαμά της εξήγησε ότι το μέτρο δεν επαρκεί (παρά μόνο για
επτάχρονα και για υπουργούς), η μικρή πήρε από το ντουλάπι τη μεγαλύτερη
συσκευασία. Αυτή με τις μικρές τρυπούλες, τις μεσαίες τρύπες και την τρυπάρα.
Σταθεροποίησε το κουτί στην τρυπάρα κι ηρέμησε το νευρικό της σύστημα.

Στα Τέμπη, πάλι, κανένας δεν σκέφτηκε να σταθεροποιήσει το κουτί στην τρυπάρα.
Εξ ου κι έγινε των Τεμπών! Σαράντα οχτώ ώρες Θεσσαλονίκη – Αθήνα! Όσο, δηλαδή,
το κάνει ο Μήτσος ο κουτσός με τα πόδια!

«Τυχαίο περιστατικό» απεφάνθη η κυβέρνηση. Ότι, και καλά, θέμα τύχης! H οποία
τύχη ποτέ δεν λειτουργεί αντίστροφα! Να πέσει ένα ΛΟΤΤΟ στον φουκαρά! Ένα τζακ
ποτ στον πολύτεκνο! Έτσι το λέμε τώρα; Το καλό «μέριμνα» και το κακό «τυχαίο»;

Κι άρχισε βέβαια και το κλασικό ντέρμπι. Συναρπαστικό το ματς! Γρήγορες
εναλλαγές και θεαματικές φάσεις. Το μπαλάκι των ευθυνών στα πόδια του ΥΠΕΧΩΔΕ
που με ένα σουτ το στέλνει στο δοκάρι της Τροχαίας. H Τροχαία αποκρούει
γρήγορα και τώρα η μπάλα βρίσκεται στα πόδια των οδηγών. Με κεφαλιά οι οδηγοί
πίσω στην Τροχαία. Διώχνει η Τροχαία, η μπάλα περνάει στη μικρή περιοχή της
ΔΕΗ! H ΔΕΗ τη βγάζει άουτ! Και πάνω στο ημίχρονο βρίσκει την ευκαιρία να κάνει
δηλώσεις και ο προπονητής της ΔΕΗ! Ο διευθύνων με το τέλειο τάιμινγκ:

– Τώρα που δεν έχει μείνει πυλώνας για πυλώνας! Τώρα που Κεφαλονιά, Ιθάκη,
Βαρνάβας και λοιπά, μερόνυχτα χωρίς ηλεκτρικό. Τώρα που χωριά ολόκληρα είναι
αποκλεισμένα, ηλικιωμένοι καταψύχονται, μωρά αρρωσταίνουν, νερό δεν υπάρχει,
κοσμάκης πεινάει, διψάει, παγώνει – τώρα σας ενημερώνουμε ότι θα κάνουμε και
αυξήσεις στα τιμολόγια!

Εδώ, ο Ιονέσκο υποκλίνεται! Ο ορισμός του σουρεαλισμού επαναπροσδιορίζεται:
«Σουρεαλισμό ονομάζουμε τις αυξήσεις τιμολογίων σε μια χώρα βουλιαγμένη στο
έρεβος!».

Άσε που (μου) βγαίνουν μετά και (μου) επαίρονται: «40 – 60 – 80% απεκατεστάθη
το ρεύμα!». Μπράβο βρε! Σε ποσοστό καλό ακούγεται. Σε ανθρώπους κάπου μου
ξινίζει!

Κατά τα άλλα, δεν λέω! Όμορφο το χιόνι! Κούκλα! Άμα είσαι στο ωραίο σου
σπιτάκι, με φως, νερό, τηλέφωνο και το παιδάκι σου να παίζει χιονιές! Τραβάς
την κουρτίνα και νάτην η πανέμορφη καρτ ποστάλ. Κι άμα δεν βάζεις ειδήσεις να
δεις τι τραβάνε οι άλλοι έξω από τον δικό σου μικρόκοσμο ακόμα καλύτερα!

Έγραφα, πριν από έναν μήνα ότι η Ελλάδα «λειτουργεί» μόνο με λιακάδα και 25
βαθμούς Κελσίου. Έναν βαθμό πάνω – έναν κάτω, τα φτύνει!

Και τα έφτυσε! Και πάλι! Από μια σειρά «τυχαία περιστατικά». Που πάντα
πλήττουν τους πιο αδύναμους… Τους ανήμπορους… Εκείνους που νομίζουν πως το
4X4 είναι πολλαπλασιασμός! Εκείνους, όπως που – τελικά – το ξέρουν στο πετσί
τους: Όπου χιονιάς κι η μοίρα τους!

Ξέρουν! Ότι η μόνη κυβερνητική οδηγία που όντως ισχύει είναι: «ΘΕΣ NA
ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΕΙΣ TA AKPAIA KAIPIKA ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ; ΓΙΝΕ ΠΛΟΥΣΙΟΣ!».