KΟPA KAPBΟYNH «H αίγλη του ηθοποιού είναι απατηλή»

![]() |
![]() |
|
H Κόρα Καρβούνη έξω από το «Θέατρο του Νέου Κόσμου». Λίγο αργότερα θα |
«Δεν ξέρω». Ο ξερός ήχος της φωνής της απαντάει διεκπεραιωτικά σε ψυχιατρικές
ερωτήσεις. Αν φοβάται, αν έχει συνηθίσει τα ψυχοφάρμακα, αν τα έχει ανάγκη
κ.λπ. «Δεν ξέρω», ξανά και ξανά. Από την πρώτη σκηνή η Κόρα Καρβούνη,
αχτένιστη, απεριποίητη, με απλανές βλέμμα, κυρτό κορμί και «σπασμένα» άκρα,
έχει σκιτσάρει καθαρά τον ρόλο της Ντόρας. Ενός παιδιού με πνευματική και
ψυχική υστέρηση, το οποίο βρίσκεται σε κατατονία εξαιτίας των ψυχοφαρμάκων και
που γίνεται πειραματόζωο καθώς η μητέρα και ο ψυχίατρός της αποφασίζουν να της
τα κόψουν.
Όταν η ελεγχόμενη συμπεριφορά της απελευθερώνεται, η τρικυμία της ψυχής της
και η καταπιεσμένη σεξουαλικότητά της γίνονται εκρηκτικό μείγμα και αυτό το
ακατέργαστο πλάσμα απογυμνώνεται. Δύσκολο θέμα η γύμνια στο θέατρο. Και
επικίνδυνο. Γιατί αν ο ηθοποιός δεν έχει ενσωματώσει τα επίπεδα του χαρακτήρα
που ζωντανεύει, κινδυνεύει να εκπέσει στη γραφικότητα και την πρόκληση. Ο
τρόπος όμως που η Ντόρα κατεβάζει κάθε τόσο το βρακί της μπρος στα μάτια των
θεατών, αθώα, με χιούμορ, είναι αφοπλιστικός.
«Έπρεπε να βρω την αλήθεια μέσα από τη θεατρική σύμβαση. Έχω μείνει άναυδη από
την απήχηση. Ομολογώ πως με βοηθάει πολύ να μην ντρέπομαι, να μην σκέφτομαι
τίποτα άλλο από τον ρόλο. Κάθε βράδυ συγκεντρώνομαι, γιατί φοβάμαι μήπως κάτι
ξεφύγει», διηγείται.
H ανέλιξη της ιστορίας περνάει από συμβολισμούς, σκοπιμότητες, αποκαλύψεις,
συγκρούσεις. Τα όρια της αγάπης, της κοινωνικής συμπεριφοράς, της ελευθερίας,
της υποταγής. Σταδιακά, τα εφτά πρόσωπα του έργου υφαίνουν έναν απειλητικό
ιστό. Μια ανεπιθύμητη εγκυμοσύνη, ένας ιδιόμορφος εραστής… Ποτέ κανένας
ύμνος στην ερωτική φαντασία δεν προσέλαβε τη μορφή τόσο στυλιζαρισμένου,
εφιαλτικού και ταυτόχρονα τρυφερού ταξιδιού στο σεξουαλικό ένστικτο. Εδώ
κερδίζει η ερμηνεία της νεαρής ηθοποιού. H διανοητικά καθυστερημένη έφηβη,
κεντρικός μοχλός των «Σεξουαλικών νευρώσεων», οδηγεί με μέθοδο την ένταση στο
πικρό φινάλε. Τα χειροκροτήματα των θεατών απευθύνουν μεγάλο μερίδιο της
επιτυχίας της παράστασης στην ερμηνεία της, που καταγράφεται στη συνείδησή
τους ως συγκλονιστική.
«Ξεκινήσαμε τεχνικά. Παρατήρησα ασθενείς, ψυχωτικούς, καθυστερημένους στο
Δρομοκαΐτειο, στην Πεντέλη. Μελέτησα τη στάση τους, τις απότομες μεταπτώσεις
τους, από την έκρηξη στην κατατονία. Με βοήθησε πολύ και η ταινία του Λευτέρη
Δανίκα “Το εφταήμερο”. Εκεί είδα έκπληκτη το χιούμορ τους. Αρχίσαμε τις πρόβες
με το υλικό που έφερνα και ο Βαγγέλης έκανε την επιλογή. Στην αρχή
αρρωστήσαμε. Σταδιακά συγκεντρωνόμαστε στην ψυχολογία αυτής της κοπέλας.
Αφαιρώντας, κρατήσαμε τα ουσιώδη. H ηρωίδα είναι μια αγία με στοιχεία
επικινδυνότητας. Τέτοιοι ρόλοι δεν δίνονται σε άτομα της ηλικίας μου. Είμαι
πολύ τυχερή που με εμπιστεύθηκε ο Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος. Δημιουργεί ένα κλίμα
ασφάλειας. Ο ηθοποιός νιώθει ελεύθερος και βγάζει τα καλύτερα. Οι καλές
συνεργασίες δεν είναι θέμα χημείας, αλλά σεβασμού στο κείμενο, στους
ηθοποιούς, στους θεατές».
Και η κούραση;
«Δυο μέρες μού φτάνουν για ξεκούραση. Επειδή δεν με ενδιαφέρει άλλη δουλειά
από αυτή του θεάτρου, η ευχή μου είναι να δουλεύω χειμώνα – καλοκαίρι».
Από το 2002, οπότε αποφοίτησε από τη Σχολή του Εθνικού θεάτρου, παίζει
συνέχεια: «Άγκα Σφι και Πι», «Σιρανό Ντε Μπερζεράκ», «Ο υπολοχαγός του
Ίνισμορ», « Βόιτσεκ» και τα καλοκαίρια στον Χορό των τραγωδιών «Μήδεια»,
«Ιππόλυτος», «Βάκχες». «Τρία καλοκαίρια στην Επίδαυρο στερεώθηκε η αγάπη μου
για το αρχαίο δράμα», λέει. «Είναι το καλύτερο θέατρο. Τα ωραιότερα έργα».
Τελειόφοιτος της Γαλλικής Φιλολογίας, θεωρεί απαραίτητο ένα πτυχίο ανωτάτης
εκπαίδευσης, αλλά επαγγελματικά την ενδιαφέρει μόνο η υποκριτική.
«Υπάρχει η εντύπωση μιας αίγλης για τους ηθοποιούς. Κάτι που δεν ισχύει. Ακόμα
κι αν ζήσεις την πιο δυνατή στιγμή, βιώνοντας την επιτυχία και την απήχηση του
κοινού, η πραγματικότητα είναι σκληρή. Ο ηθοποιός φυτοζωεί. Ξέρω σπουδαίους
πρωταγωνιστές που αμείβονται με 1.200 ευρώ. Κι αυτά για τρεις ή έξι μήνες τον
χρόνο. Μετά ξαναψάχνεις για δουλειά. Το επάγγελμά μας είναι συνυφασμένο με την
ανασφάλεια. Μοιραία οδηγείσαι στην τηλεόραση, στη διαφήμιση. Πόσες φορές έχω
ακούσει να μιλάνε απαξιωτικά “έλα μωρέ, αυτός είναι τηλεοπτικός”. Αλλά πώς θα
ζήσεις μόνο από το θέατρο – κι αυτό αν είσαι τυχερός να το έχεις…».
«Αισθάνομαι μετέωρη»
Πώς βιώνει την επιτυχία που έχει η Κόρα Καρβούνη; Πόσο ποντάρει σ’ αυτήν για
το μέλλον; «Κυρίως αισθάνομαι μετέωρη. Από τώρα σκέφτομαι το καλοκαίρι. Τις
οντισιόν που θα γίνουν και που οι περισσότερες είναι κλειστές. Μόνο για να σε
δουν, πρέπει να στείλεις βιογραφικά και σημειώματα από εφτά μπάντες. H
συγκίνηση του κόσμου μάς δίνει το μέτρο της επιτυχίας. Πιστεύω πως οφείλεται
στο ότι το έργο είναι πολύ δυνατό – τι θα μπορούσαμε να κάνουμε αν δεν υπήρχε
το κείμενο;».
INFO
Στο «Θέατρο Νέου Κόσμου» (Αντισθένους 7, Νέος Κόσμος, τηλ. 210-9212.900) έως
και τις 29 Ιανουαρίου.















