Ο «γητευτής των αρκούδων» έπεσε τελικά θύμα τους

![]() |
Πέρασε 13 καλοκαίρια από τη ζωή του μαζί με τις καφέ αρκούδες της Αλάσκας,
τις διαβόητες γκρίζλι. H αψηφισιά με την οποία αντιμετώπιζε τον κίνδυνο τον
έκανε θρύλο. Στο τέλος, όμως, του κόστισε τη ζωή. Και ο θρύλος άρχισε να
ξεφτίζει. Ένα νέο ντοκιμαντέρ τοποθετεί τώρα τον Τιμ Τρέντγουελ στη θέση που
του πρέπει. Όχι του υπεράνθρωπου, αλλά του ανθρώπου.
![]() |
«Grizzly Man». «Ο Άνθρωπος Γκρίζλι». Ποιον άλλο τίτλο θα μπορούσε να έχει η
κινηματογραφική αυτή ιστορία; Βασιζόμενος στα πολύωρα φιλμ που γύρισε ο ίδιος
ο Τρέντγουελ στην Αλάσκα, σε συνεντεύξεις φίλων, συγγενών, αλλά και ειδικών,
εκείνων που διερεύνησαν τις συνθήκες του θανάτου του, ο βραβευμένος
ντοκιμαντερίστας Βέρνερ Χέρτζογκ σκιαγραφεί το πορτρέτο ενός ανθρώπου κατά το
ήμισυ ακτιβιστή, κατά το ήμισυ απατεωνίσκου, ενός ανθρώπου με «στιγμές
παράνοιας και στιγμές μεγαλείου, που λάτρευε τη ζωή, ενώ παράλληλα πολιορκούσε
ασφυκτικά τον θάνατο».
Ο ίδιος ο Τρέντγουελ φρόντισε ώστε να μη μαθευτεί ποτέ η απόλυτη αλήθεια για
το άτομό του. Κατά καιρούς, υιοθετούσε αγγλική προφορά, υποστηρίζοντας ότι
είχε μεγαλώσει σε ένα αγγλικό ορφανοτροφείο. Άλλες φορές πάλι, μιλούσε με
αυστραλιανή προφορά, ισχυριζόμενος ότι είχε ζήσει πολλά χρόνια στην Αυστραλία.
Ψέματα. Στην πραγματικότητα, η ιστορία του αποτελεί παραλλαγή μιας κλασικής
αμερικανικής ιστορίας: εξουθενωμένος από μια ανούσια ζωή στην Καλιφόρνια,
γεμάτη ναρκωτικά και αλκοόλ, ο Τρέντγουελ «είδε» στην Αλάσκα τη σωτηρία του –
και στον εαυτό του τον «σωτήρα» των αρκούδων της περιοχής.
![]() |
|
Χρόνο με τον χρόνο, ο Τρέντγουελ γινόταν όλο και πιο ριψοκίνδυνος. Έστηνε τη |
Ο «σωτήρας». Γεννήθηκε το 1957 στο Νιου Τζέρσι ως Τιμ Ντέξτερ. Στα
σχολικά και τα πανεπιστημιακά του χρόνια, ήταν πρωταθλητής στις καταδύσεις.
Κατόπιν, μετακόμισε στην Καλιφόρνια και άλλαξε το επώνυμό του σε Τρέντγουελ.
Στο βιβλίο που έγραψε το 1997, με τίτλο «Ανάμεσα στις Γκρίζλι» («Between
Grizzlies»), υποστήριξε πως αυτό που του άλλαξε τη ζωή και τον έστειλε στην
Αλάσκα ήταν μια υπερβολική δόση ναρκωτικών, η οποία παραλίγο να τον σκοτώσει.
Από το 1990 έως το 2003, ο Τρέντγουελ περνούσε κάθε καλοκαίρι ανάμεσα στις
αρκούδες του Εθνικού Πάρκου και Καταφυγίου Κατμάι. Τον χειμώνα επέστρεφε στο
Μαλιμπού, έφτιαχνε βίντεο από τα φιλμ που είχε τραβήξει και μιλούσε σε σχολεία
για τις αρκούδες, την ανάγκη προστασίας τους από κυνηγούς και λαθροκυνηγούς,
την ανάγκη διάσωσης του φυσικού περιβάλλοντός τους. Όταν προσκλήθηκε στο
τηλεοπτικό σόου του Ντέιβιντ Λέτερμαν και περιέγραψε τις επικίνδυνες καφέ
αρκούδες της Αμερικής ως… «πάρτι άνιμαλς», το όνομά του ταξίδεψε απ’ άκρη σ’
άκρη της χώρας. Ίδρυσε μια μη κερδοσκοπική οργάνωση, την Grizzly People –
πολλοί κινηματογραφικοί αστέρες, ανάμεσά τους ο Λεονάρντο Ντι Κάπριο και ο
Πιρς Μπρόσναν, τη στήριξαν με τον οβολό τους.
Ριψοκίνδυνος. Χρόνο με τον χρόνο, όμως, ο Τρέντγουελ γινόταν όλο και
πιο ριψοκίνδυνος. Έστηνε τη σκηνή του πάνω στα μονοπάτια των αρκούδων, τις
πλησίαζε, τις άγγιζε – είχε μάλιστα αφήσει μία από αυτές να του γλείψει το
χέρι και είχε τολμήσει να φιλήσει κάποια άλλη στη μύτη. Μάταια τον καλούσαν οι
υπεύθυνοι του Εθνικού Πάρκου στην Αλάσκα να είναι προσεκτικός. Να έχει πάντα
μαζί του σπρέι πιπεριού, να ορθώσει έναν ηλεκτροφόρο φράκτη γύρω από τη σκηνή
του. Στα τέλη του Σεπτεμβρίου του 2003, ο πιλότος του μικρού αεροσκάφους που
επρόκειτο να τον μεταφέρει, μαζί με τη φιλενάδα του την Άμι Χιούγκεναρντ,
μακριά από την Αλάσκα και τις αρκούδες γκρίζλι, βρήκε έξω από τη σκηνή τους
μόνο τα υπολείμματά τους.
ΣΕ MIA ΚΑΣΕΤΑ
«Έλα γρήγορα! Με σκοτώνει!»
![]() |
Κοντά στη σκηνή βρέθηκε μια βιντεοκασέτα. H επίθεση της αρκούδας είχε
καταγραφεί, μόνο ως ήχος όμως. H Χιούγκεναρντ βρισκόταν μέσα στη σκηνή, ο
Τρέντγουελ απ’ έξω. «Έλα γρήγορα!», ακούγεται να της φωνάζει. «Με σκοτώνει!».
«Κάνε τον νεκρό!», λέει η Χιούγκεναρντ. Δευτερόλεπτα αργότερα: «Χτύπησέ την!»
Ο Τρέντγουελ την καλεί να αρπάξει ένα τηγάνι και να σπεύσει προς βοήθειά του.
Το τέλος. Ο Βέρνερ Χέρτζογκ δεν περιέλαβε το ηχητικό αυτό ντοκουμέντο στο
ντοκιμαντέρ του. Δεν ήθελε να εντυπωσιάσει με «φτηνά» μέσα. Ήθελε να κάνει μια
ταινία για τη φύση, την ομορφιά της Αλάσκας, του τοπίου και των αρκούδων της,
καθώς και για την ανθρώπινη φύση, το μυστήριο της ανθρώπινης ψυχής, που
κλείνει μέσα της τα πιο ταπεινά και τα πιο σπουδαία – μαζί.
LINKS:
Επιμέλεια: Κίττυ Ξενάκη

















