Nτέρμπι… για να ευθυμήσουμε

Πρέπει να πάμε χρόνια και χρόνια πίσω, στο ’82, για να συναντήσουμε ένα
ντέρμπι Ολυμπιακού – ΠΑΟ στην αρχή του δεύτερου γύρου. Εξ ορισμού, λοιπόν, το
κλασικό ματς δεν κρίνει τον τίτλο και το μόνο που πραγματικά ενδιαφέρει
σχετίζεται με το κατά πόσον οι «πράσινοι» θα μείνουν στο κατόπι του Ολυμπιακού
και της AEK.

Έτσι, με τη νοοτροπία τού στυλ «το χιούμορ ομορφαίνει τη ζωή», οι διοικητικοί
του ΠΑΟ επιδόθηκαν σε μπαράζ καινοτομιών. Από DVD μέχρι κόκκινα κρασιά και
ελπίζουμε οι οπαδοί να επιδείξουν σύνεση και να μην κουβαλήσουν στις εξέδρες
την… κάβα τους! H ένταση; Ποια ένταση; Εδώ κοντεύουμε να ξεχάσουμε τις
κόντρες μεταξύ των δύο και μόνο τα ευτράπελα μένουν μέχρι τώρα στη θύμησή μας.
Και – μα την αλήθεια – καλύτερα φαίνεται έτσι…

Παλαιότερα, οι καβγάδες του Τάκη Συνετόπουλου με τον Βασίλη Κωνσταντίνου (’73)
πέρασαν στην ιστορία. Εκεί να βλέπεις να κυνηγά ο ένας τον άλλο και να
αντιλαμβάνεσαι πόσο πίσω ήταν ο… Καρλ Λιούις. Αλλά μήπως και οι λοιποί πήγαν
πίσω; Το μπουνίδι πήγε σύννεφο και το Καραϊσκάκη έμοιαζε με ρινγκ.

Λίγα χρόνια αργότερα, το ’77, ο Γιαννακούλας έγινε ήρωας για ένα απόγευμα.
Όλοι έχουμε δικαίωμα στη δημοσιότητα και ο αμυντικός τη βρήκε σημειώνοντας το
1-2 σε «πράσινη» νίκη που ήρθε στο ’84. Τότε, οι υποψίες για οφσάιντ
δημιούργησαν ένταση, ο ρέφερι Κρικώνης τις έφαγε για τα καλά και στο φινάλε
αντί να γράψει τα πάντα στο φύλλο αγώνα το έκλεισε κανονικά και πρόσθεσε πως
το ματς έληξε χωρίς πρόβλημα. Ωραία κοροϊδία.

Τι να πρωτοθυμηθούμε και τι να ξεχάσουμε; Σε ματς Κυπέλλου το ’82 ο Δέδες
ακύρωσε το 0-3 του Μητρόπουλου στη Λεωφόρο και ο ΠΑΟ ανέκαμψε με τη βοήθεια
των πέναλτι και πήρε την πρόκριση (3-2). Όσο για τη δεκαετία του ’90, είπε
«καλημέρα» με το ντέρμπι των «επιστημόνων», το αλήστου μνήμης 3-4 στο
Καραϊσκάκη. Ημίχρονο 0-0, τελικό 3-4 με τον Σαμαρά να διαψεύδει στο τέλος τους
οπαδούς και των δύο που κραύγαζαν «είναι στημένο, είναι στημένο». Ο δε
Νικοπολίδης, τότε δεν ήταν… Κλούνι και ως φέρελπις νεαρός αποτελούσε στόχο
των «κόκκινων» που πετούσαν τσιμέντο και ό,τι άλλο πρόχειρο έβρισκαν.

Αν θέλουμε μάλιστα να ανακαλέσουμε στη μνήμη ντέρμπι πρωταθλήματος που να
έγινε γης Μαδιάμ, πάμε στον Μάρτιο του 2002. Με τον Κωνσταντίνου να υποπίπτει
σε πέναλτι εις βάρος του Βενετίδη, τον Τζόλε να ισοφαρίζει, τον Ολυμπιακό να
εξασφαλίζει και άλλον τίτλο και τον Ευθυμιάδη να τις… μαζεύει από την εξέδρα
και να δέχεται την επίθεση του Άγγελου Φιλιππίδη.

Τώρα, τι συμβαίνει; Πάει… χάλασε ο κόσμος και οι παράγοντες.

Εδώ οι «πράσινοι» προσπαθούν να μας πείσουν ότι για πλάκα στέλνουν κρασιά με
την ονομασία «παράγκα» και ο Κόκκαλης αντί να επιστρέψει το γάντι και να
ανεβάσει τους τόνους με κότες και τα σχετικά, κρατά το στόμα του κλειστό…

NEA πρόσωπα θα απολαμβάνουν οσονούπω τον αέρα του Αμαρουσίου. Ο αποτυχημένος
υποψήφιος βουλευτής Κώστας Πολυχρονίου, προφανώς με κομματικά κριτήρια,
λέγεται ότι ετοιμάζεται να αναλάβει τη θέση του αναπληρωτή διευθυντή του ΟΑΚΑ.
Σαν να λέμε, πρόκειται να είναι ο αντι-Γιαννόπουλος! Επίσης, πρόεδρος στο EKAE
– σε μια θέση που χήρευε κάμποσον καιρό – τοποθετήθηκε ο Πάνος Σταματόπουλος,
με πλούσιο βιογραφικό και προσωπικός καρδιολόγος του επίτιμου προέδρου της
N.Δ. Κωνσταντίνου Μητσοτάκη.

KAI τι θα γινόταν αν η AEK αποκλειόταν από τον Εθνικό; Άραγε ο Ντέμης θα…
ξήλωνε την «ομάδα της Ριζούπολης» όπως έκανε ο Τζίγγερ; Δύσκολο… Γιατί ο
Νικολαΐδης ακολουθεί διαφορετική τακτική. Εδώ δίνει συγχαρητήρια για ψύλλου
πήδημα σε σημείο η λέξη «μπράβο» στα αποδυτήρια της AEK να έχει χάσει εντελώς
το νόημά της. Έτσι, όμως, η βελτίωση δεν έρχεται πρόεδρε…