«Ο φασίστας που κρύβουμε μέσα μας»

Ο κ. Ιωσήφ Σταμπούλογλου γράφει σχετικά με την επιφυλλίδα του Θ.Θ. Νιάρχου
«Ο φασίστας που κρύβουμε μέσα μας» («TA NEA», 29.12.2005, σελ. 49)

«Ο εν λόγω πολίτης από τη μία πλευρά βλέπει τον εαυτό του να εμπαίζεται από
κάποιο χρήστη δημοσίου τηλεφώνου και από την άλλη να διαπιστώνει ότι
συντελείται μπροστά του μια κλοπή μπρος στην οποία θα έπρεπε, κατά τον
αρθρογράφο, να ποιήσει την νήσσαν διότι – αν είναι δυνατόν – το ίδιο θα έκανε
και αν επρόκειτο περί απάτης δισεκατομμυρίων…

Με άλλα λόγια, η επιβράβευση του ωχαδελφισμού, σε μια αλλοτριωμένη Αθήνα, όπου
άνθρωποι αδιαφορούν για παρανομίες που συμβαίνουν δίπλα τους, νοιάζονται τάχα
για την καλοπέραση των απρόσκλητων στη χώρα μας αλλοδαπών, αδιαφορούν για τους
άπορους, άστεγους, ανάπηρους, ηλικιωμένους, ναρκομανείς, Τσιγγάνους
συμπατριώτες, καταθέτοντας παράλληλα τον οβολό τους για τα παιδιά του Τρίτου
Κόσμου και παριστάνουν, ενίοτε, τον χουβαρντά, με τα λεφτά των άλλων… Μιλάμε
για τον ορισμό της υποκρισίας..!».