H μουσική γενιά τού «φτιάξ’ το μόνος σου»

Μοιάζει σχεδόν συνωμοτικό. «Άκου αυτό…», του λέει και έχει ήδη στείλει τον
«φάκελο» στον υπολογιστή τού άλλου. «Καλό!», του απαντά. «Το βγάζουμε;». Είναι
ένα ωραίο κομμάτι· από αυτά που μπορεί να κάνουν καριέρα από τα κλαμπ, ώς τη
διαφήμιση. Και το βγάζουν!

Τη μια στιγμή το κομμάτι γεννιέται στο σαλόνι του σπιτιού τους, την άλλη ηχεί
στο πιο «ιν» στέκι της Νέας Υόρκης. Με μια ενδιάμεση στάση σε μια ανεξάρτητη
εταιρεία – αυτή που μπορεί να φημίζεται για τις επιλογές και τις κυκλοφορίες
της, ή μια που να κάνει ντεμπούτο μαζί σου.

Ποτέ μέχρι σήμερα στη μουσική τα πράγματα δεν γίνονταν τόσο γρήγορα. «Οι
μουσικές κυκλοφορούν σχεδόν από χέρι σε χέρι», λέει ο Dousk (Γιάννης
Ντούσκος), με μια φρέσκια κυκλοφορία αυτόν τον καιρό εκεί έξω. «Αν έχεις μια
καλή ιδέα, προχωράει».

Χρειαζόταν μέχρι πριν από λίγο καιρό να λειώσεις πολλές σόλες. Έπρεπε να
ανέβεις και να κατέβεις σκαλιά στην εταιρεία για να ακούσει κάποιος τη μουσική
σου, έπρεπε επίσης να περάσεις πολλές – ακριβές – ώρες για δοκιμές στο
στούντιο. Και αν ονειρευόσουν καριέρα στο εξωτερικό, έπρεπε πρώτα να κοιμηθείς
βαθιά μήπως και το όνειρο «πιάσει». Τώρα, ο καθένας ρισκάρει μόνος του. Ένα
do-it-yourself μετά μουσικής.

«Είναι μια κίνηση που πλέον γίνεται όλο και πιο συχνά τελευταία», λέει ένας
από τους βετεράνους της εγχώριας ροκ-εν-ρολ σκηνής, ο Αλέξης Καλοφωλιάς, από
τους κεντρικούς «παίκτες» των Earthbound. «Οι μπάντες ηχογραφούν και
κυκλοφορούν τους δίσκους τους μόνες ή σε μικρές ανεξάρτητες εταιρείες, τους
διαθέτουν στην αγορά με ελεγχόμενη τιμή και διατηρούν την επαφή με το κοινό
τους με τους δικούς τους όρους. To “επίσημο” δισκογραφικό παζάρι καθίσταται
απαγορευτικό για τις μπάντες που αρχίζουν τώρα· έτσι, εκμεταλλεύονται τη
δυνατότητα που σου παρέχει η τεχνολογία να ηχογραφήσεις και να κόψεις τον
δίσκο σου ο ίδιος».

Επιτυχία δίχως σχέδιο

Μια συναυλία που έδωσαν οι Abbie Gale έκανε τα πράγματα (τα δισκογραφικά και όχι μόνο) να κυλήσουν πιο γρήγορα. Τώρα ετοιμάζουν συναυλίες, συνεργασίες, νέα κομμάτια – όπως κάνουν οι… συνάδελφοι με πείρα

«Ήρθε πιο εύκολα απ’ ό,τι το περιμέναμε. Συνέβη χωρίς σχέδιο. Όχι πως δεν το
ονειρευόμασταν κιόλας· ας πούμε ότι δεν το κυνηγούσαμε τη συγκεκριμένη
στιγμή». Έτσι περιγράφει ο Σωτήρης του γκρουπ Abbie Gale την καθοριστική
στιγμή. Μία από αυτές. Γιατί σίγουρα η πρώτη είναι όταν «βούτηξαν», ο καθένας
χωριστά, για πρώτη φορά στη μουσική. Αυτές τις ημέρες, το άλμπουμ «Family
Life» των Πατρινών Abbie Gale δεν είναι καθόλου… οικογενειακή υπόθεση –
κυκλοφορεί και στα καλύτερα δισκοπωλεία. «Μας είδε κάποιος από τη Vacant
Records, σε μια συναυλία μας στο «Stage». Του αρέσαμε. Επικοινώνησε μαζί μας
και σήμερα είμαστε πια αχώριστοι. Ουσιαστικά, το πρώτο CD της εταιρείας ήταν
το δικό μας, Προχωράμε δηλαδή μαζί. Ήταν, ας πούμε, ένα πρώτο φλερτ που
εξελίχθηκε». Οι Raining Pleasure, από τις σταθερές αξίες πια της ελληνικής
ποπ, συμπαρίστανται και συμμετέχουν. Ιστορία (ξανά) γράφουν οι παρέες; Ίσως.

Από χέρι σε χέρι

H τεχνολογία έχει αλλάξει συναρπαστικά το τοπίο της μουσικής, λέει ο Dousk, «αλλά το μόνο σίγουρο είναι πως ο καλλιτέχνης πρέπει να τρέξει, πρέπει να γίνει το πρώτο βήμα»

«H αλήθεια είναι πως ο καλλιτέχνης πρέπει να τρέξει. Αν γίνει το πρώτο βήμα
και έχει ένα ιστορικό, όλα είναι πιο εύκολα μετά». Ο Dousk (εδώ και λίγο καιρό
οι μουσικές του διευρύνουν τον κύκλο των φαν χάρη στο CD του «D.Ι.Υ» το οποίο
κυκλοφόρησε σε συνεργασία με την Klik Records) είναι από εκείνους που έχουν
εμπιστοσύνη σε αυτό που λέμε do-it-yourself. Αρκεί βέβαια να είσαι
συντονισμένος και με ανθρώπους της ιδίας άποψης.

Ο Dousk, πριν από το ελληνικό άλμπουμ του, είχε ήδη οκτώ κυκλοφορίες στο
εξωτερικό! «Ήμουν και τυχερός κατά κάποιον τρόπο. Μέσω ενός φίλου στο Ίντερνετ
επικοινωνούσα με κάποιον στην Αμερική, ο οποίος ζήτησε κάποια στιγμή να
ακούσει δουλειά μου. Στο εξωτερικό δουλεύουν πολύ έτσι. Και ειδικά στους
κύκλους της χορευτικής μουσικής, όπου πολλά label ( σ.σ.: ανεξάρτητες
εταιρείες) ακούν τα demo που τους στέλνουν και κυκλοφορούν πολλά πράγματα.
΄Εχω ακούσει για εταιρείες που παίρνουν ώς και 1.500 demo σε δύο ημέρες!
Πιστεύω πάντως» – λέει ο Dousk από την Πάτρα – «πως για τη χορευτική μουσική
ισχύει πως αν “δουλεύει” το κομμάτι, μπορείς να προβλέψεις ότι θα πάει καλά».

Στην Ελλάδα δεν είναι πάντα εύκολο να δημιουργηθεί κάτι από κάποιες ατομικές –
μουσικές – πρωτοβουλίες. «Μα και αυτό έχει αρχίσει σιγά σιγά να μην ισχύει.
Πολύ πιο εύκολα απ’ ό,τι παλιά, κυκλοφορούν τα καλά νέα, οι καλές δηλαδή
μουσικές. Δεν είναι ανάγκη να περιμένεις να συγκινηθεί κάποια μεγάλη εταιρεία.
Άλλωστε πια, ανεξάρτητες εταιρείες ειδικεύονται σε κάποιο μουσικό είδος και το
κοινό, παρακολουθώντας τις, είναι ενημερωμένο σε αυτό που το ενδιαφέρει».

Ο Dousk, παράλληλα, γράφει μουσική και με το όνομα “Komotec”. Περισσότερο
πειραματική ηλεκτρονική μουσική. «Με ενδιαφέρουν πολλά διαφορετικά ήδη
μουσικής και πιστεύω πως είναι ωραίο να ακούει κανείς μουσική, χωρίς να
διαχωρίζει». Ήδη για την καινούργια χρονιά έχει κλείσει εμφανίσεις και στο
εξωτερικό. Και όλα αυτά άρχισαν από ένα πιάνο, μπροστά από το οποίο
πρωτοκάθησε όταν πήγαινε 1η Δημοτικού.