MATIEΣ Πάλι τα ίδια

Τελευταία μέρα της «χριστουγεννιάτικης περιόδου». Πέρασε η Πρωτοχρονιά,
πέρασαν και τα Φώτα – γιορτή που δεν είναι και τόσο φίρμα – και φτάνει,
τελευταίος και καταϊδρωμένος, ο Αϊ-Γιάννης, αλλά για ν’ ανοίξει χιλιάδες
σπιτικά στο γλέντι, αφού «σπίτι χωρίς Γιάννη προκοπή δεν κάνει»… Από
Δευτέρα, όμως, πάλι τα ίδια. Δουλειά. Και σκληρή δουλειά, κατά τα φαινόμενα,
γιατί δεν μας χαρίστηκε ούτε μια αισιόδοξη κουβέντα για τη χρονιά που
άρχισε…

Πλάκα μεγάλη είχε η περασμένη Κυριακή. Όχι η Κυριακή της Ορθοδοξίας, που δεν
ξέρω πότε πέφτει, αλλά η Κυριακή της Χαρτοπαιξίας. Οι μάχες της τράπουλας
δινόντουσαν ολόκληρη την εβδομάδα, αλλά η κορυφαία, κατά το έθιμο, δόθηκε το
Σάββατο 31 Δεκεμβρίου. Με όλα τα πολεμοφόδια, τα γούρια, τους καφέδες, τους
αυτοματισμούς και τις μπλόφες. Κάποιοι κέρδισαν. Οι πολλοί έχασαν. Κι αυτοί οι
πολλοί κυρίως με ενδιαφέρουν.

Καίτοι είχε καλό καιρό – λιακάδα – η κίνηση στους δρόμους ήταν ελάχιστη. Λίγα
αυτοκίνητα και λιγότεροι πεζοί. Κάποιοι, στα σπίτια τους, προσπαθούσαν να
κοιμηθούν, αλλά από την υπερένταση δεν μπορούσαν να κλείσουν μάτι. Όλο
«παρτίδες» παιζόντουσαν στο μυαλό τους. Καλές παρτίδες, που όμως στράβωναν την
τελευταία στιγμή, γιατί έπεσε στον «κούκο» ένα άσχετο «εφτάρι» κι έκανε το
κόλπο μαντάρα.

Προς το μεσημεράκι, μαλάκωσαν, κάπως, τα πράγματα. Μερικοί ξύπνησαν, άλλοι
πλακώσανε τα τσάγια για να στανιάρουν και η παρέα της κόρης μου, ύστερα από
αλλεπάλληλους «γύρους» στο «μαμούθ», κατέφυγε στο «Χίλτον», για «πρωινό» – για
λίγο γαλατάκι του θεού.

Και να σκεφτεί κανείς ότι όλα τα παιχνίδια με την τράπουλα απαγορεύονται!
Εκατομμύρια Έλληνες, δηλαδή, τις μέρες που έφυγαν, έγραψαν κανονικά τον νόμο
και συμπεριφέρθηκαν κατά τις συνήθειές τους, με τον πατροπαράδοτο τρόπο.
«Άγραφο νόμο» τον λένε αυτόν. Γιατί κι από την αποδώ μεριά κανένας δεν
κινήθηκε υπέρ του νόμου: Να πάει σ’ ένα καφενείο, να πιάσει τους λυσσασμένους
παίκτες πάνω στη ζαριά του μπαρμπουτιού κι ύστερα να τους τραβήξει στο Τμήμα,
με το τραπέζι στα κεφάλια τους! Όχι, δεν γίνονται αυτά, ακόμη και για λόγους
αισθητικής.

Σάββατο, λοιπόν. Δευτέρα, μεθαύριο, αρχίζει το νταραβέρι. Μαγαζιά, γραφεία,
τράπεζες, συναλλαγές, εφορίες, δικαστήρια, πλήθη που τρέχουν και δεν φτάνουν,
φασαρία, κακό, καβγάδες, γήπεδα και αγώνες, προγνωστικά, δελτία, εργοστάσια,
φόρμες, συνδικάτα, αγορανομία, χιλιάδες αυτοκίνητα. H καθημερινότητα, για την
οποία τόσο μιλάμε όλοι μας, με πρώτο τον Καραμανλή.