Σωσίβιο πάλι τα ακίνητα

Πού θα βασιζόταν, υποτίθεται, η ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας, σύμφωνα με
τις προγραμματικές εξαγγελίες της κυβέρνησης; Κυρίως στις ιδιωτικές
επενδύσεις.

Πού βασίσθηκε τελικά ο ρυθμός ανάπτυξης το 2005; Σε μεγάλο βαθμό, στην
οικοδομή.

Και πού ελπίζει τώρα ότι θα βασισθεί ο ρυθμός ανάπτυξης το 2006; Και πάλι στην
οικοδομή και στις δημόσιες επενδύσεις…

Ολοκληρώνοντας τον δεύτερο χρόνο της θητείας της, η κυβέρνηση προσγειώνεται
στη σκληρή ελληνική πραγματικότητα, που δεν έχει καμία σχέση με όσα υπερβολικά
και εξωπραγματικά εξήγγελλε προεκλογικά και στην πρώτη περίοδο. Ποια είναι
εκείνη η κυβέρνηση που δεν θέλει να σπεύδουν οι ιδιώτες επενδυτές να
τοποθετούν τα κεφάλαιά τους στη χώρα και προτιμά να δαπανά το δημόσιο χρήμα
για να κάνει επενδύσεις; Ποιος είναι εκείνος ο πολιτικός που δεν προτιμά να
κατευθύνονται τα κεφάλαια σε παραγωγικές δραστηριότητες αντί των ακινήτων;

Τον ουρανό με τ’ άστρα

Όμως, όσο επιθυμητοί είναι αυτοί οι στόχοι τόσο δύσκολα επιτυγχάνονται στην
Ελλάδα. H κυβέρνηση, θέλοντας κατά την προσφιλή της τακτική να απαξιώσει την
προκάτοχό της, υποσχέθηκε τον ουρανό με τ’ άστρα και στον επενδυτικό τομέα,
και εισέπραξε την πλήρη διάψευση των προσδοκιών της. Κινδύνεψε, μάλιστα, να
χάσει όχι μόνο τον στόχο της «ποιοτικής» ανάπτυξης, της βασισμένης στις
ιδιωτικές επενδύσεις, αλλά της ανάπτυξης συνολικά, ανεξαρτήτως της πηγής
προέλευσής της.

Πράγματι, ο ρυθμός αύξησης του ΑΕΠ υποχώρησε σημαντικά το 2005, καθώς
εγκαταλείφθηκαν οι δημόσιες επενδύσεις, χωρίς βεβαίως να υποκατασταθούν από
ιδιωτικές. Ευτυχώς, λειτούργησε το σωσίβιο των ακινήτων και η κάθοδος δεν ήταν
κατακόρυφη. Ο ρυθμός ανάπτυξης συγκρατήθηκε σ’ ένα αξιοπρεπές 3,7%, από 4,7%
τον προηγούμενο χρόνο.

Ωστόσο, το 2006 οι αβεβαιότητες πληθαίνουν. H αναμενόμενη αύξηση των επιτοκίων
απειλεί να περιορίσει το μέγεθος της κατανάλωσης. Στην ίδια κατεύθυνση θα
λειτουργήσει, πιθανότατα, και η αναμενόμενη περιοριστική εισοδηματική
πολιτική. Όλα αυτά προκαλούν νέες ανησυχίες στο κυβερνητικό επιτελείο.

Ποιος να το ‘λεγε;

Οι μοναδικές πηγές αισιοδοξίας του είναι – ποιος να το ‘λεγε; – τα ακίνητα και
οι δημόσιες επενδύσεις, τις οποίες μέχρι πρότινος περιφρονούσε. Αναφέρει,
χαρακτηριστικά ότι ο όγκος των συμβολαίων μεταβίβασης ακινήτων που υπεγράφησαν
τους τελευταίους μήνες του 2005, εν όψει της αύξησης της φορολογίας,
προεξοφλεί μια ικανοποιητική οικοδομική δραστηριότητα. Παράλληλα, δηλώνει ότι
θα προσπαθεί να ενεργοποιήσει τις δημόσιες επενδύσεις, διορθώνοντας τα λάθη
των προηγούμενων χρόνων.

Εννοείται, βεβαίως, ότι στην καλύτερη περίπτωση, ο στόχος είναι να επιτευχθεί
ρυθμός της τάξης του 3,5%. Καμία σχέση όχι μόνο με το 5% που υποσχόταν
προεκλογικά η κυβέρνηση, αλλά ούτε και με το 4% της τελευταίας δεκαετίας.