Ο γύρος του κόσμου με ένα νόστιμο ρεβεγιόν

Καθ’ όλη τη διάρκεια των εορτών το φαγητό μοιάζει να αποκτά… θρησκευτικό
χαρακτήρα, αφού τρώμε διάφορα, τα οποία είναι συμβολικά. Εκτός αυτού καθένας
από εμάς προσκυνάει στον προσωπικό του ναό της γεύσης, χτισμένο στα πιάτα που
σερβίρει στην τραπεζαρία του. Τα ρεβεγιόν στο σπίτι και οι γιορτές – κυρίως
της Πρωτοχρονιάς – πάνε χέρι-χέρι.

Φυσικά, από τους λάτρεις της καλής κουζίνας, τους Γάλλους, πήραμε το ρεβεγιόν.
Στη Γαλλία έχει κάπως διαφορετική έννοια, αφού παλαιότερα το ρεβεγιόν ήταν σαν
το γεύμα που γινόταν αργά το βράδυ της παραμονής των Χριστουγέννων όταν οι
καθολικοί γυρνούσαν στο σπίτι τους μετά τη λειτουργία. Με το πέρασμα του
χρόνου όμως η έννοια του ρεβεγιόν μετατράπηκε και σήμερα στη Γαλλία είναι το
δείπνο της παραμονής των Χριστουγέννων και της παραμονής της Πρωτοχρονιάς,
καθώς και ανήμερα των δύο εορτών. Πάντα το γεύμα αυτό περιελάμβανε εξαιρετικά
εδέσματα.

H χώρα η οποία μας έδωσε το φουαγκρά και τελειοποίησε τη σοκολάτα ξέρει να
χαιρετίζει τη νέα χρονιά με ό,τι πιο νόστιμο υπάρχει. Ένα ρεβεγιόν στη Γαλλία
αρχίζει με χαβιάρι ή στρείδια ή φουαγκρά, συνεχίζει με κάποια ωραία συνταγή
για γαλοπούλα ή χήνα, περιλαμβάνει σολομό καπνιστό και αστακό και πληθώρα
γλυκών. Το ρεβεγιόν για τους Γάλλους είναι ό,τι είναι για μας το πασχαλινό
γεύμα και για τους Αμερικανούς η ημέρα των Ευχαριστιών. Είναι το δείπνο που
ενώνει ξανά την οικογένεια, τους φέρνει μαζί στο ίδιο το τραπέζι όπου τρώνε
και πίνουν υπερβολικά. Ίσως γι’ αυτό κι εμείς οι Έλληνες έχουμε αγκαλιάσει την
παράδοση αυτή, ονομάζοντας και τα δικά μας σπιτικά, γιορτινά δείπνα ρεβεγιόν,
όπως οι Γάλλοι.

Φέτος, θα οργανώσω το δικό μου ρεβεγιόν μακριά από την Αθήνα, στη Νέα Υόρκη.
Παράδοση για μας εδώ είναι να βρεθούμε την παραμονή της Πρωτοχρονιάς με φίλους
στο σπίτι, χωρίς προοπτική για τζόγο, και να φτιάξουμε ένα δείπνο που εκφράζει
την δική μας άποψη για πολυτέλεια. Το φουαγκρά λείπει επειδή δεν το τρώει
κανείς στην παρέα. Το χαβιάρι λείπει επειδή δεν αντέχει κανείς την επιβάρυνση
της τσέπης. Το πουλερικό είναι απαραίτητο, όπως και η σούπα και κάποιο μεγάλο
ρόστο.

Τη φετινή παραμονή θα αρχίσουμε με μια σούπα φινόκιο, εμπλουτισμένη με
καραβίδες. Θα συνεχίζουμε με καπόνι. H αρχική μου σκέψη ήταν να το κάνω έτσι
ακριβώς όπως τη γαλοπούλα, γεμισμένη με κάστανα (βάζουν κάστανα στη γέμιση σε
πολλά μέρη επειδή απορροφούν τα λίπη), αλλά αποφάσισα να κάνω τα κάστανα
κονφί, με κρεμμύδια καραμελωμένα, φινόκιο και σκόρδο.

Οι Γάλλοι στα ρεβεγιόν τους τελειώνουν πάντα με ένα Buche de Noel, κορμός
σκεπασμένος με πλούσια σοκολάτα. H σοκολάτα σίγουρα δεν θα λείπει από το
τραπέζι, θα είναι όμως σε πιο προσιτή μορφή, σαν μικρά σουφλέ που λειώνουν στο
στόμα με την πρώτη κουταλιά.

Το ρόστο που θα σερβίρω είναι αυτό που κάνω σχεδόν κάθε Πρωτοχρονιά, ένα
φρέσκο μπούτι μαγειρεμένο επί ώρες σε σιγανό φούρνο. Μου αρέσει επειδή μόλις
το βάζεις να ψηθεί μπορεί να το ξεχάσεις ώρες και ώρες, ρίχνοντας μόνο λίγο
κρασί από πάνω.

Το ρεβεγιόν στην ελληνική εκδοχή του δεν διαφέρει πάρα πολύ απ’ αυτό των
Γάλλων. Μόνο που σ’ εμάς οι φωνές είναι πιο δυνατές, στη θέση του κορμού
μπαίνουν άλλα παραδοσιακά ελληνικά γλυκά και τέλος τα χαρτιά που κατέχουν
κύρια θέση στη συνολική διασκέδαση. Εγώ σας προσφέρω ορισμένες ιδέες και
συνταγές για να περάσει ο καθένας σας ευχάριστο ρεβεγιόν. Καλή χρονιά.

Κοκτέιλ με σαμπάνια – ροδάκινο

H σαμπάνια ήταν ανέκαθεν ποτό για γιορτές – αναμεμειγμένη σε κοκτέιλ. H πρώτη
γραπτή αναφορά και συνταγή που υπάρχει για κοκτέιλ με σαμπάνια βρέθηκε σε ένα
βιβλίο για μπάρμαν του 1934.

Πρόκειται για ένα από τα πιο εύκολα κοκτέιλ, αφού με έναν κύβο ζάχαρη και λίγα
μπίτερς ένα κοκτέιλ γεννιέται. Υπάρχουν όμως άλλα κοκτέιλ με σαμπάνια που
περιέχουν ένα σωρό εκπλήξεις, όπως νέκταρ από ροδάκινο (ή schnapps με γεύση
από ροδάκινο).

Το Kir Royal είναι άλλο ένα κοκτέιλ με σαμπάνια, αλλά αντί για ζάχαρη
αναμειγνύετε (ανά ποτήρι) με 20 γρ. crume de Cassis.

To Μιμόσα είναι μείγμα από σαμπάνια, χυμό πορτοκαλιού και triple sec.
Γαρνίρεται με φέτες από πορτοκάλι.

Το αγαπημένο μου κοκτέιλ με σαμπάνια είναι το Moring Glory, φτιαγμένο με χυμό
πορτοκάλι και Triple Sec.

Σούπα μαραθόριζας με καραβίδες και ούζο

Για 10 άτομα

* 2 μεγάλα πράσα

* 3 κρεμμύδια

* 1 μέτριο φινόκιο

* 2 σκελίδες σκόρδο

* 2 κτ σούπας βούτυρο

* 2 λίτρα ζωμό κότας

* 1/2 φλιτζάνι λευκό κρασί

* Αλάτι και πιπέρι

* Λίγο μοσχοκάρυδο

* 1 φλιτζάνι κρέμα γάλακτος

* 2 κτ σούπας ούζο

* 10 καραβίδες

* Λίγο ελαιόλαδο και βούτυρο

* Λίγο ούζο

1. Μαγειρεύουμε τα πράσα, κρεμμύδια, σκόρδο και φινόκιο, τα οποία
έχουμε ψιλοκόψει. Τα μαγειρεύουμε στο βούτυρο για 3-4 λεπτά.

2. Προσθέτουμε το κρασί και μόλις εξατμιστεί προσθέτουμε τον ζωμό.

3. Προσθέτουμε όλα τα μπαχαρικά. Συνεχίζουμε το μαγείρεμα ώσπου τα
λαχανικά να είναι πολύ τρυφερά και στραγγίζουμε. Πολτοποιούμε και φιλτράρουμε
στο σουρωτήρι. Ρίχνουμε τη στραγγισμένη σούπα στην κατσαρόλα ξανά και
προσθέτουμε το ούζο. Όταν εξατμισθεί το αλκοόλ, προσθέτουμε την κρέμα.
Αλατίζουμε, πιπερώνουμε και σερβίρουμε τη σούπα γαρνιρισμένη με τις καραβίδες,
τις οποίες έχουμε σοτάρει με λίγο βούτυρο και ούζο.

Σοκολατένιο «ηφαίστειο»

* 120 γρ. κουβερτούρα, ψιλοκομμένη

* 50 γρ. άγλυκη σοκολάτα

* 10 κτ σούπας βούτυρο

* 1/2 φλιτζάνι ζάχαρη

* 3 μεγάλα αυγά

* 1/2 + 2 κτ σούπας αλεύρι

* 1 κτ γλυκού μπέικιν πάουντερ

* 2 κτ σούπας κακάο άγλυκο

1. Βουτυρώνουμε 6 πυρίμαχα φορμάκια.

2. Λειώνουμε τις δύο σοκολάτες στο μπεν μαρί. Προσθέτουμε το βούτυρο
και τη ζάχαρη και χτυπάμε ώσπου να γίνει λεία. Προσθέτουμε τα αυγά, το αλεύρι,
το μπέικιν πάουντερ και το κακάο. Χτυπάμε για 5 λεπτά.

3. Γεμίζουμε τα φορμάκια και τα τοποθετούμε στην κατάψυξη για 3 ώρες.
Τα ψήνουμε κατ’ ευθείαν όταν τα βγάζουμε από την κατάψυξη όπου έχουν μείνει
για 4-5 ώρες. Ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 325 βαθμούς ώσπου να
πιάσει κρούστα στις άκρες και να είναι μαλακό στο κέντρο.