Tο «Kolpo» γίνεται ταινία

Τον Απρίλιο του 1978 χίλιοι επτακόσιοι Έλληνες μετανάστες που έμεναν στο
Σίδνεϊ συνελήφθησαν από την αστυνομία στα πλαίσια της μεγαλύτερης επιχείρησης
πάταξης του οργανωμένου εγκλήματος που έγινε ποτέ στην ιστορία της Αυστραλίας.

«Ποτέ στη σύγχρονη ιστορία της Αυστραλίας δεν είχε καταγραφεί επιλεκτικό κυνήγι μιας φυλής και ούτε ποτέ επαναλήφθηκε. Στο στόχαστρο βρεθήκαμε μόνο οι Έλληνες. Κανένας άλλος», λέει ο κ. Βασιλακάκος

Ο κωδικός της επιχείρησης – που σύντομα πρόκειται να μεταφερθεί στο σινεμά –
ήταν το… «Kolpo». Όμοιος με αυτόν που χρησιμοποιούσε «η ελληνική μαφία» –
όπως έγραφε χαρακτηριστικά ο αυστραλιανός τύπος της εποχής. H κατηγορία ήταν
ότι από τις αρχές του 1977 ορισμένοι Έλληνες μετανάστες, με τη συνεργασία
γιατρών, κυρίως ελληνικής καταγωγής, προσπάθησαν με πλαστές βεβαιώσεις να
βγουν σε πρόωρη σύνταξη, εξαπατώντας το αυστραλιανό σύστημα κοινωνικών
ασφαλίσεων.

H αρχική έρευνα έδειξε ότι η συντριπτική πλειονότητα των πρόωρων συνταξιούχων
Ελλήνων επικαλούνταν την ίδια ασθένεια – πόνους στη σπονδυλική στήλη – και
προσκόμιζαν στις εργασίες τους σχεδόν πανομοιότυπες ιατρικές γνωματεύσεις. Το
φαινόμενο είχε πάρει τόσο μεγάλες διαστάσεις που όλες οι παθήσεις που
σχετίζονταν με προβλήματα της σπονδυλικής στήλης αποκαλούνταν για πολλά
χρόνια… «πάθηση της μεσογειακής μέσης».

Σκοπιμότητες

«Ακόμη δεν έχουμε καταλάβει ποια σκοπιμότητα κρυβόταν πίσω από αυτή την
επίθεση εναντίον των Ελλήνων της Αυστραλίας. Ποτέ στο παρελθόν, αλλά ούτε και
στη συνέχεια δεν καταγράφηκε παρόμοιο φαινόμενο. Ήταν μια εποχή-κόλαση για
εμάς που έπρεπε να αποδείξουμε ότι δεν είμαστε ελέφαντες», λέει ο κ. Γιάννης
Βασιλακάκος, που έζησε τα γεγονότα της εποχής.

Ο Τύπος, όπως και η πλειονότητα των Αυστραλών έφτασαν στο σημείο να ζητούν τη
μαζική απέλαση των «απατεώνων», όπως αποκαλούσαν συλλήβδην τους Έλληνες
μετανάστες. Λίγα χρόνια αργότερα ζητούσαν συγγνώμη για τους χαρακτηρισμούς
τους, ενώ δεν έλειψαν και οι συγκρίσεις της επιχείρησης ακόμη και με τις
ναζιστικές μεθόδους εναντίον των Εβραίων….

«Ποτέ στη σύγχρονη ιστορία της Αυστραλίας δεν είχε καταγραφεί επιλεκτικό
κυνήγι μιας φυλής και ούτε ποτέ επαναλήφθηκε. Στο στόχαστρο βρεθήκαμε μόνο οι
Έλληνες. Κανένας άλλος. Ήταν μια πολύ δύσκολη περίοδος για εμάς. Ο απατεώνας
έγινε συνώνυμο του Έλληνας και μας πήρε πολλά χρόνια να φύγει η ρετσινιά από
πάνω μας», λέει ο κ. Βασιλακάκος.

Αυτοκτονία

H αυτοκτονία του Νίκου Καλτσούνη – ενός από τους κατηγορουμένους – στάθηκε η
αφορμή για τον κ. Βασιλακάκο να μεταφέρει τα τεκταινόμενα της εποχής στο
μυθιστόρημα «Το Κόλπο» – για το οποίο έχει ήδη εκδηλωθεί ενδιαφέρον από
κινηματογραφικούς παραγωγούς. Ο 50χρονος τότε Καλτσούνης έδωσε τέλος στη ζωή
του προκειμένου να γλιτώσει την κοινωνική κατακραυγή. Πολλοί ομοεθνείς του
προτίμησαν να μετακομίσουν από το Σίδνεΐ, ενώ ελάχιστοι επέλεξαν τον δρόμο της
επιστροφής στην Ελλάδα.

H αυστραλιανή αστυνομία αντιμετώπισε εξαρχής την εξάρθρωση του κυκλώματος ως
μια επιχείρηση ιδιαίτερα σημαντική αλλά και επικίνδυνη και τους συλληφθέντες
ως επικίνδυνους κακοποιούς. H επιχείρηση «Kolpo» ξεκίνησε την 1η Απριλίου και
ολοκληρώθηκε σε διάστημα 10 ημερών. Έλληνες μαζί με τους υποτιθέμενους
συνεργάτες τους συλλαμβάνονταν σε σπίτια, ιατρεία και κλινικές. Όπως
καταγγέλλει η κ. Ελένη Κολόνη στην εφημερίδα «The Age» στις 7 Απριλίου του
’78, οι αστυνομικοί την τράβηξαν με το ζόρι από το σπίτι της και την έσυραν
μέχρι το περιπολικό από τα μαλλιά μπροστά στα μάτια της δίχρονης ανιψιάς της.
Στη συνέχεια την κλείδωσαν σε ένα κελί και την άφησαν χωρίς φαγητό και νερό
για 12 ώρες, ενώ στην ανάκριση δεν της επετράπη να χρησιμοποιήσει διερμηνέα
παρότι είπε στους αστυνομικούς πως δεν καταλαβαίνει καλά τα αγγλικά.

H δίκη

H ακροαματική διαδικασία που άρχισε το 1978 και ολοκληρώθηκε ύστερα από σχεδόν
μια δεκαετία είναι η μεγαλύτερη που πραγματοποιήθηκε ποτέ σε αγγλόφωνη χώρα.
Τελικά για κανέναν από τους συλληφθέντες δεν έγινε δυνατό να αποδειχθεί το
παραμικρό. Το κόστος όμως των εκατοντάδων δικών ξεπέρασε τα 6,5 εκατομμύρια
αυστραλιανά δολάρια – περίπου 3 εκατομμύρια ευρώ – προκαλώντας την αντίδραση
των πολιτικών κομμάτων της Αυστραλίας, καθώς το ποσό που απαιτήθηκε μόνο για
τις δίκες ήταν υπερτριπλάσιο του ποσού που υποτίθεται ότι ήθελαν να
καταχραστούν οι Έλληνες που κατηγορήθηκαν!