20 ΕPΩTHΣEIΣ ΛENA ΔIBANH

ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ

Πέρα από την πανεπιστημιακή ιδιότητα (είναι καθηγήτρια Ιστορίας Εξωτερικής
Πολιτικής), η Λένα Διβάνη είναι ευρύτερα γνωστή για το πεζογραφικό της έργο
που περιλαμβάνει τέσσερα μυθιστορήματα και μία συλλογή διηγημάτων. Έχει επίσης
κυκλοφορήσει παιδικά βιβλία με ηρωίδα την «κόκκινη Λένα». Φέτος, δημοσίευσε το
μυθιστόρημα «Ψέματα – η αλήθεια είναι…» (Εκδ. Καστανιώτη). Μια σχετικά νέα
της δραστηριότητα είναι το θεατρικό έργο. Τη σεζόν 2002-2003 παίχτηκε το «H
ωραία θυμωμένη», ενώ τώρα ανακοινώθηκε ότι την άνοιξη ανεβαίνει στη
Θεσσαλονίκη το δεύτερο έργο της, με τίτλο «Οικογενειακό δίκαιο».

Ασχολείστε και με το θέατρο. Ή ψέματα;

Ομολογώ! Γράφω και θέατρο κύριε πρόεδρε…

Σας ξέραμε, όμως, ως μυθιστοριογράφο. Πώς προέκυψε το θεατρικό γραπτό;

Όπως προκύπτουν όλα τα ωραία πράγματα. Λίγο η ευτυχής συγκυρία (μου το ζήτησε
η Τατιάνα Λύγαρη) και λίγο η διάθεσή σου να την αρπάξεις (είπα ναι, κι ας μην
είχα καμιά εμπειρία).

«Οικογενειακό δίκαιο» λέγεται το νέο σας θεατρικό έργο. Ποια η σχέση με τη
νομική επιστήμη;

Οι ήρωες είναι δικηγόροι, συμβολαιογράφοι και φοιτητές Νομικής. Για τους
κανόνες της ζωής μιας οικογένειας μιλάει όμως.

Ο αείμνηστος Ντεριντά έλεγε ότι η οικογένεια, ως θεσμός, πνέει τα λοίσθια.
Εσείς τι λέτε;

Συμφωνώ με τον προλαλήσαντα!

Αν ναι, ποιος θα μεγαλώνει τα παιδιά;

Όποιος τα μεγάλωνε ώς τώρα. Τα παιδιά δεν μεγαλώνουν με ημιθανείς θεσμούς,
αλλά με αγάπη.

Ολοένα και μεγαλύτερες δυσκολίες σχέσεων εμφανίζονται στις σημερινές
οικογένειες. Εσείς πώς βλέπετε τα σημερινά ζευγάρια;

Να παραπαίουν ζορισμένα ανάμεσα στο παρελθόν και το μέλλον, σ’ αυτό που
απαιτούν οι γονείς τους, η καταναλωτική κοινωνία και ο εαυτός τους.

Είμαστε όλοι υποκριτές; Ζούμε στα «ψέματα»;

Ναι, γιατί τα ψέματα φαίνονται βολικά, εύκολα. Σε σκοτώνουν με το γάντι.

Αν δεν είμαστε ευτυχισμένοι, γιατί επιμένουμε στον ίδιο δρόμο;

Γιατί θέλει αρετή και τόλμη η ελευθερία.

H σάτιρα είναι απαραίτητη σήμερα;

Το γέλιο είναι αήττητο όπλο. Έχει κατατροπώσει από δικτάτορες μέχρι τον συνήθη
καθημερινό ζόφο.

Το σύστημα καθορίζει τη ζωή μας ή εμείς το σύστημα;

Το σύστημα μας καθορίζει και μόνο αν δεν το ξεχνάμε αυτό, έχουμε μια ελπίδα να
το καθορίσουμε κάποτε κι εμείς.

Πολλοί είναι απογοητευμένοι από την πολιτική. Εσείς τι ελπίζετε από αυτή;

Να επιτρέψει τη συμμετοχή μας και όχι να υποκλέπτει τη συναίνεσή μας.

Και από την Αριστερά τι ελπίζετε;

Να ξαναεφεύρει τον εαυτό της, για να μας κάνει να ελπίσουμε ξανά.

Κάποιοι λένε ότι οι γυναίκες σήμερα δεν ξέρουν τι θέλουν. Ενστερνίζεστε
αυτή την άποψη; Τι λέτε; Ξέρουν;

Όσο ξέρουν και οι άντρες. Όλοι προσπαθούμε να βρούμε ένα νέο κέντρο
ισορροπίας.

H τηλεόραση εκφράζει ή κατασκευάζει την πραγματικότητα;

Την κατασκευάζει 100% και μάλιστα ως κακό θρίλερ.

Γιατί σε δύο δεκαετίες άλλαξε τόσο η ζωή; H τεχνολογία φταίει;

H τεχνολογία μαζί με το τέλος των ιδεολογιών όρισαν την εποχή του άγριου
παγκοσμιοποιημένου καπιταλισμού.

Τι λέτε στα παιδιά από καθέδρας;

Να αμφισβητούν τον λόγο από καθέδρας…

H παιδεία στην Ελλάδα είναι τόσο κακή όσο λέμε;

Και λίγα λέμε…

Οι φοιτητές πώς αντιδρούν;

Οι φοιτητές την υφίστανται με χάρη…

Οι Έλληνες στις έρευνες δηλώνουν απαισιόδοξοι. Εσείς είστε αισιόδοξη;

Τώρα που το σκέφτομαι, παθολογικά (γιατί δεν είναι φυσιολογικό να αισιοδοξώ
έπειτα από αυτά που είπα).