Πολλά μένουν ακόμη να γίνουν για τα θύματα του τσουνάμι

«Και τώρα τι θα γίνει;», αναφώνησε ο Πορτογάλος πρώην πρωθυπουργός,
Σεμπαστιάο ντε Μέλο, μία ημέρα μετά τον μεγάλο σεισμό και το τσουνάμι που
έπληξε τη Λισαβώνα το 1755. Περίπου 100.000 άνθρωποι είχαν σκοτωθεί τότε. «Θα
θάψουμε τους νεκρούς και θα ταΐσουμε τους επιζήσαντες», έδωσε μόνος του την
απάντηση. H αλήθεια είναι ότι η αποφασιστικότητα και ο δυναμισμός του ηγέτη
συνέβαλαν καταλυτικά ώστε να αποτραπεί η εξάπλωση της καταστροφής υπό τη μορφή
ασθενειών και λιμού.

H ταφή των νεκρών και η κάλυψη των βασικών αναγκών των επιζησάντων ήταν και
πέρυσι οι κύριοι στόχοι της διεθνούς προσπάθειας, μετά το τσουνάμι στη
Νοτιοανατολική Ασία. Όταν όμως 230.000 άνθρωποι πεθαίνουν και μένουν
εκατομμύρια άλλοι άστεγοι, χρειάζονται χρόνια για να επουλωθούν οι πληγές.
Πολλά έγιναν, όμως δεν πρέπει να ξεχνούμε ότι πολλά μένουν ακόμη να γίνουν…