Aπροστάτευτος στο τσουνάμι ο Kορινθιακός

Ανυπεράσπιστες είναι οι παράκτιες περιοχές του Κορινθιακού Κόλπου στον
κίνδυνο εκδήλωσης τσουνάμι, τη στιγμή που το φαινόμενο έχει καταγραφεί ήδη
είκοσι φορές στην περιοχή.

Οι ερευνητές του Κέντρου Εκτίμησης Φυσικών Κινδύνων και Προληπτικού Σχεδιασμού
του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου προτείνουν τη λήψη μέτρων, όπως η κατασκευή
κυματοθραυστών και εγκατάσταση συστήματος έγκαιρης προειδοποίησης, προκειμένου
να μειωθούν οι πιθανοί κίνδυνοι για τους κατοίκους των παράλιων περιοχών και
των περιουσιών τους.

«H περιοχή του Κορινθιακού Κόλπου είναι έχει ήδη δώσει είκοσι τσουνάμι, και
μάλιστα τα έξι από αυτά συνέβησαν μετά το 1963», λέει ο αναπληρωτής καθηγητής
του Μετσοβίου κ. Ευστράτιος Δουκάκης, που προέβλεψε ότι ένα τσουνάμι
αντίστοιχης ισχύος με αυτό που χτύπησε τα Σελιανίτικα και την Άκολη στις 7
Φεβρουαρίου 1963 θα σκεπάσει τα πάντα σε βάθος 300 μέτρων από την ακτή.

Χάθηκαν 300 – 400 στρέμματα γης. Το 1963 το τσουνάμι είχε προκληθεί από
ασεισμική κατολίσθηση κοντά στο Αίγιο και ένα κομμάτι γης περίπου 300 με 400
στρέμματα στην εκβολή του ποταμού Ερινεού ή Φοίνικα κατολίσθησε και
δημιουργήθηκε «τσουνάμι» που μπήκε περί τα 400 μέτρα στην ξηρά. Το αποτέλεσμα
ήταν δύο άνθρωποι να χάσουν τη ζωή τους, να τραυματιστούν άλλοι έντεκα και να
προκληθούν σημαντικές υλικές ζημιές.

Ο προβληματισμός που ακολούθησε διεθνώς την περσινή καταστροφή στην Ασία για
τη θωράκιση περιοχών από ανάλογα φαινόμενα, ακόμη και μικρότερης έντασης,
οδηγεί και τους επιστήμονες του Πολυτεχνείου να επεξεργάζονται ακόμη και τα
χειρότερα σενάρια. Σύμφωνα μ’ αυτά το τσουνάμι που μπορεί να χτυπήσει τον
Κορινθιακό είναι σε θέση να προκαλέσει κύματα έως 6 μέτρα, που θα σκεπάσουν τα
πάντα σε βάθος έως 1.200 μέτρα από την ακτή.

Όπως υποστηρίζει ο διευθυντής του Κέντρου Εκτίμησης Φυσικών Κινδύνων και
Προληπτικού Σχεδιασμού καθηγητής Γιώργος Τσακίρης «στην περιοχή παρατηρούνται
έντονα φαινόμενα διάβρωσης ενώ έχουν ενισχυθεί η ένταση και η συχνότητα των
πλημμυρικών φαινομένων, καθώς κάηκαν δάση σε μεγάλη έκταση». Ταυτόχρονα η
περιοχή του Κορινθιακού Κόλπου είναι ιδιαίτερα σεισμογενής, ενώ και η ακτή από
την Πάτρα μέχρι την Κόρινθο είναι ιδιαίτερα πυκνοκατοικημένη.

«Εκτιμάται ότι το ανατολικό τμήμα του ρήγματος της Ελίκης είναι πιθανώς
υποψήφιο για σεισμική δραστηριότητα τα επόμενα χρόνια καθώς έχουν εκτιμηθεί οι
μετακινήσεις των δύο στερεών πλευρών του Κορινθιακού που οφείλονται σε σεισμό
όπως αυτόν της 15ης Ιουνίου 1995 στο Αίγιο με ένταση 6,2 Ρίχτερ», λέει η
αναπληρώτρια καθηγήτρια του Μετσοβίου Πολυτεχνείου Χριστιάνα Μητσακάκη. H
περιοχή αυτή, που παρακολουθείται και με το δορυφορικό σύστημα GPS, έχει τάφρο
που θεωρείται από τις ταχύτερα κινούμενες και τεκτονικά ενεργές περιοχές της
Ευρώπης.

Οι πιθανές συνέπειες. Τα πλέον εφιαλτικά σενάρια για τις επόμενες
δεκαετίες σε περίπτωση εμφάνισης τσουνάμι αναμένεται οπισθοχώρηση της
ακτογραμμής από 250 έως 1.300 μέτρα, ενώ η απώλεια της χερσαίας ζώνης
εκτιμάται ότι θα είναι από 4.000 μέχρι 7.600 στρέμματα. Από την περιοχή του
Κορινθιακού απουσιάζουν τα συστήματα έγκαιρης προειδοποίησης για τα τσουνάμι,
που θα ειδοποιήσουν τους πολίτες προκειμένου να απομακρυνθούν. Επίσης
απουσιάζουν οι κυματοθραύστες που θα μπορούσαν να μειώσουν την ορμή των
κυμάτων, αλλά και οι οδοί διαφυγής για τους κατοίκους της περιοχής.

Ο Κορινθιακός μάλιστα θεωρείται το πιο επικίνδυνο σημείο της Μεσογείου για
εμφάνιση τσουνάμι, ενώ ακολουθεί σε επικινδυνότητα το τόξο Πελοποννήσου –
Κρήτης – Δωδεκανήσων. Συνολικά στην Ελλάδα έχουν καταγραφεί μέχρι τώρα 150
τσουνάμι, με το τελευταίο να εκδηλώνεται στη Ρόδο στις 26 Μαρτίου 2002.

Το πιο καταστροφικό «κατάπιε» την αρχαία Ελίκη

Το πιο καταστροφικό τσουνάμι που εκδηλώθηκε στον Κορινθιακό Κόλπο συνδυάστηκε
με την εξαφάνιση της αρχαίας Ελίκης το 373 π.X. H πόλη καταποντίστηκε από
τσουνάμι, το οποίο ήταν το επακόλουθο ισχυρής σεισμικής δόνησης, που
μεταφράζεται σε περίπου 7 Ρίχτερ με τα σημερινές κλίμακες μέτρησης. Όπως
αναφέρουν τόσο ο Παυσανίας όσο και ο Στράβωνας ο σεισμός έγινε νύχτα και το
ξημέρωμα η θάλασσα ανυψώθηκε και κατέκλυσε τα πάντα. Όσοι έφτασαν στην περιοχή
δεν βρήκαν τους νεκρούς, παρά μόνο τα βυθισμένα σπίτια. Σύμφωνα με τους
αρχαίους συγγραφείς, όλα τα ζώα της περιοχής, ήμερα και άγρια, είχαν φύγει από
την περιοχή 5 ημέρες πριν από την εκδήλωση του φαινομένου. Καταστροφικά
υπήρξαν και τα τσουνάμι που χτύπησαν την περιοχή την Τρίτη 14 Μαΐου 1748, στις
23 Αυγούστου 1817 και στις 26 Δεκεμβρίου 1861.