Πνίγονται οι πολικές αρκούδες

Για πρώτη φορά οι επιστήμονες βρήκαν στοιχεία, σύμφωνα με τα οποία οι
πολικές αρκούδες πνίγονται επειδή λειώνουν οι αιώνιοι πάγοι της Αρκτικής,
καθώς αλλάζει το κλίμα της Γης.

Οι ερευνητές εξεπλάγησαν όταν διαπίστωσαν πως οι αρκούδες πρέπει πλέον να
κολυμπούν ώς και 100 χιλιόμετρα στην ανοικτή θάλασσα για να βρουν τροφή. Είναι
υποχρεωμένες να κάνουν αυτά τα μακρινά ταξίδια επειδή οι επιπλέοντες πάγοι,
στους οποίους βρίσκουν την τροφή τους, λειώνουν και απομακρύνονται περισσότερο
ο ένας από τον άλλο. Και μολονότι οι πολικές αρκούδες είναι καλοί κολυμβητές,
έχουν μάθει να κολυμπούν κοντά στην ακτή. Έτσι, όταν κολυμπούν στην ανοικτή
θάλασσα είναι ευάλωτες στην εξάντληση και την υποθερμία, ενώ κινδυνεύουν να
τις καταπιούν τα κύματα κατά τη διάρκεια κάποιας θαλασσοταραχής.

Τα κουφάρια

Σύμφωνα με τη νέα έρευνα, η οποία παρουσιάστηκε την περασμένη εβδομάδα σ’ ένα
συνέδριο για τα θαλάσσια θηλαστικά στο Σαν Ντιέγκο της Καλιφόρνιας και οι
«Σάντεϊ Τάιμς» παρουσίασαν τα πορίσματά της, μέσα σ’ έναν μήνα τέσσερα
κουφάρια αρκούδων βρέθηκαν να επιπλέουν στα ανοικτά της βόρειας ακτής της
Αλάσκας, μια περιοχή στην οποία η μέση θερινή θερμοκρασία έχει αυξηθεί από τη
δεκαετία του 1950 κατά 2 έως 3 βαθμούς Κελσίου. Οι επιστήμονες πιστεύουν πως
οι πνιγμοί των πολικών αρκούδων αυξάνονται σε ολόκληρη την Αρκτική, καθώς όλο
και περισσότερες αναγκάζονται πλέον να κολυμπήσουν στην ανοικτή θάλασσα. «Οι
πνιγμοί εξαιτίας της κολύμβησης στην ανοικτή θάλασσα πιθανόν να είναι μια
σχετικά σημαντική αιτία φυσικής θνησιμότητας των πολικών αρκούδων, την οποία
δεν έχουμε υπολογίσει» λέει ο δρ Τσαρλς Μόνετ, της αμερικανικής κυβερνητικής
Υπηρεσίας Διαχείρισης Μεταλλευμάτων. «Οι θάνατοι πολικών αρκούδων από πνιγμό
πιθανόν να αυξηθούν στο μέλλον, αν η παρατηρούμενη τάση υποχώρησης των πάγων
συνεχιστεί».

Μειώθηκαν κατά 22%

Παράλληλα, τα στοιχεία δείχνουν να μειώνεται ο πληθυσμός των 22.000 πολικών
αρκούδων που ζουν σε περίπου είκοσι τοποθεσίες στον Αρκτικό Κύκλο. Στον Κόλπο
Χάντσον του Καναδά, την πιο νότια τοποθεσία όπου συναντά κανείς τα ζώα αυτά, ο
πληθυσμός τους έχει μειωθεί κατά 22% (από 1.194 το 1987 σε 935 πέρυσι),
σύμφωνα με μια αμερικανική – καναδική μελέτη που θα δημοσιευθεί την ερχόμενη
χρονιά. Νέα στοιχεία από ερευνητές που εργάζονται για το Παγκόσμιο Ταμείο για
τη Φύση (WWF) στη Γιακουτία, στη βορειοανατολική ακτή της Ρωσίας, αποκάλυψαν
επίσης τις πρώτες ενδείξεις κανιβαλισμού μεταξύ των αρκούδων, οι οποίες
ανταγωνίζονται για την τροφή.

Οι πολικές αρκούδες ζουν πάνω στον πάγο όλο τον χρόνο και τον χρησιμοποιούν
σαν πλατφόρμα από την οποία κυνηγούν την τροφή τους. Εκεί μεγαλώνουν και τα
μικρά τους. Κυνηγούν κοντά στην άκρη αυτής της πλατφόρμας, εκεί όπου ο πάγος
είναι πιο λεπτός, πιάνοντας φώκιες όταν αυτές κάνουν τρύπες στον πάγο για να
αναπνεύσουν. Συνήθως τρώνε μια φώκια κάθε τέσσερις ή πέντε ημέρες.

Καθώς οι πάγοι υποχωρούν προς τον Βορρά το καλοκαίρι, ανάμεσα στον Ιούνιο και
τον Οκτώβριο, οι αρκούδες πρέπει να ταξιδεύουν ανάμεσα στους επιπλέοντες
πάγους για να συνεχίσουν να κυνηγούν. Ωστόσο πέρυσι οι πάγοι υποχώρησαν
περίπου 320 χιλιόμετρα περισσότερο από τον μέσο όρο που υποχωρούσαν μέχρι πριν
από δύο δεκαετίες, αναγκάζοντας τις αρκούδες να πραγματοποιούν πολύ πιο
μακρινά ταξίδια ανάμεσα στους επιπλέοντες πάγους. «Ξέρουμε πως το να
κολυμπήσουν 25 χιλιόμετρα δεν είναι πρόβλημα και πως μία ή δύο μπορεί να
κολυμπήσουν μέχρι και 160 χιλιόμετρα.

Αλλά αυτό είναι το όριο των δυνατοτήτων τους και, αν προσπαθήσουν να
κολυμπήσουν τόσο μακριά και συναντήσουν θαλασσοταραχή, θα έχουν πρόβλημα» λέει
ο Στίβεν Άμστραπ, βιολόγος στο Γεωλογικό Παρατηρητήριο των ΗΠΑ (USGS).

100 χλμ. μακριά!

H NEA EPEYNA, που έγινε σε τμήμα της Θάλασσας Μπώφορτ, δείχνει ότι από
το 1986 ώς το 2005 μόλις το 4% των αρκούδων που είχαν εντοπιστεί στα ανοικτά
της βόρειας ακτής της Αλάσκας κολυμπούσαν στην ανοικτή θάλασσα. Στην περιοχή
δεν είχε καταγραφεί ούτε ένας πνιγμός. Εντούτοις, τον περασμένο Σεπτέμβριο,
όταν οι πάγοι υποχώρησαν στην απόσταση – ρεκόρ των 260 χλμ. βόρεια της
Αλάσκας, εντοπίστηκαν πολλές αρκούδες να κολυμπούν στην ανοικτή θάλασσα σε
απόσταση ώς και 100 χλμ. από την ακτή. Οι ερευνητές λίγες ημέρες ύστερα από
μια καταιγίδα βρήκαν κουφάρια αρκούδων να επιπλέουν στη θάλασσα.