Tίγρεις στην ομίχλη

Είναι η εποχή των τελευταίων τίγρεων στον πλανήτη. Προς το παρόν, μόνον οι
ζωολογικοί κήποι παρέχουν κάποια εγγύηση ότι το σαρκοβόρο αιλουροειδές είναι
ζώο υπαρκτό, πέρα από τα βιβλία της ζωολογίας και τα παραμύθια.

Στο σπίτι των τίγρεων, στον ζωολογικό κήπο του Λονδίνου, ο ειδικός φύλακας Ρέι
Τσάρτερ εξαντλεί κάθε προσπάθεια ώστε η συμπαθής Ράικα, η… ανεκτίμητης αξίας
τίγρη Σουμάτρας, να κυοφορήσει… H Ράικα, επτά ετών, και ο 5χρονος σύντροφός
της Λουμπούρ, είναι ωραία, περήφανα ζώα. Βηματίζουν πίσω από τα προστατευτικά
τοιχία, την ώρα που ο Τσάρτερ μιλά με τους ξένους ειδικούς που έσπευσαν στο
Λονδίνο για να βοηθήσουν στην τεχνητή γονιμοποίηση της Ράικα. Ο πιο μεγάλος
φόβος του Τσάρτερ είναι ότι η τίγρη δεν θα καταφέρει ποτέ να διαιωνίσει το
είδος της. Όμως, γιατί αυξήθηκε το βάρος της τελευταία; «Θα το ξέραμε αν
ζευγάρωναν», απαντά ο Τσάρτερ. «H συνεύρεσή τους θα επαναλαμβανόταν κάθε 20
λεπτά επί πέντε μέρες. Όμως, η Ράικα δεν φαίνεται διατεθειμένη και ο Λουμπούρ
δεν πιέζει την κατάσταση, αφού δεν βλέπει κανένα σημάδι από τη θηλυκή».

Το παράδειγμα της Ράικα και του Λουμπούρ είναι ενδεικτικό της προσπάθειας που
γίνεται σε διεθνές επίπεδο ώστε να διασωθούν οι τίγρεις. Το εγχείρημα της
εξωσωματικής δεν θα ήταν απαραίτητο, αν τα μεγαλόσωμα ζώα ήταν ασφαλή στη
φύση. Όμως δεν είναι. Κινδυνεύουν μάλιστα να εξαφανιστούν από προσώπου Γης και
να καταστούν απλώς φωτογραφίες και σκίτσα σε βιβλία ειδικών και παιδιών. H
προειδοποίηση την περασμένη εβδομάδα των περιβαλλοντολόγων στην Ινδία δεν θα
μπορούσε να είναι πιο σαφής: οι τίγρεις μπορεί να εξαφανιστούν σύντομα από τη
χώρα που φιλοξενεί το 60% όλων των τίγρεων στον κόσμο.

H φροντίδα και αναπαραγωγή των τίγρεων στους ζωολογικούς κήπους είναι η τελευταία λύση για την επιβίωση του αιλουροειδούς

H κατάσταση είναι τόσο δραματική, που ελάχιστοι το αμφισβητούν πλέον. Από την
Ινδία και τη Σουμάτρα ώς τη Σιβηρία, ο πληθυσμός των σαρκοβόρων αιλουροειδών
έχει περιοριστεί επικίνδυνα, κυρίως τα τελευταία 100 χρόνια επισημαίνει η
κυριακάτικη «Ιντιπέντεντ». Τα εδάφη όπου πριν κατοικούσαν, έχουν συρρικνωθεί
λόγω της εκβιομηχάνισης και της μετακίνησης ανθρώπινων πληθυσμών, ενώ ποιος
μπορεί να παραβλέψει και τις επιπτώσεις της λαθροθηρίας; Τα οστά τους, το
δέρμα τους, η γούνα, ακόμη και τα μάτια τους… πωλούνται σαν χρυσάφι στη
μαύρη αγορά – η τιμή μιας τίγρης μπορεί να φτάσει ακόμη και τα 50.000 ευρώ.

Κάπως έτσι εξαφανίστηκαν από το Μπαλί κατά τη δεκαετία του ’40, από το
Αφγανιστάν τη δεκαετία του ’70 και από την Ιάβα, πριν από 20 χρόνια. Ο αριθμός
τους, που το 1900 έφτανε τις 100.000, μειώθηκε σήμερα στις 5.000 – 7.000.
Σύμφωνα μάλιστα με τους πιο απαισιόδοξους υπολογισμούς, οι τίγρεις στον κόσμο
αυτή τη στιγμή, δεν ξεπερνούν συνολικά τις 3.000.