«Παράθυρο» στον Λυκαβηττό

Ευκαιρία ριζικής ανάπλασης των Αμπελοκήπων θεωρούν ο Δήμος Αθηναίων και το
ΥΠΕΧΩΔΕ την κατεδάφιση του γηπέδου του Παναθηναϊκού, ενώ αρχιτέκτονες
καταθέτουν ήδη προτάσεις. Τα σχέδια όμως προσκρούουν στην έλλειψη κονδυλίων…

«H απομάκρυνση του γηπέδου είναι η ευκαιρία να δει κανείς συνολικά αυτή την θα
λέγαμε “τζανκ” περιοχή της Αθήνας. Εδώ υπάρχουν ενδιαφέροντα στοιχεία τα οποία
εδώ και δεκαετίες είναι καλά κρυμμένα πίσω από βαρετές πολυκατοικίες», τονίζει
ο Γιώργος Τζιρτζιλάκης, επικ. καθηγητής στο Τμήμα Αρχιτεκτόνων του
Πανεπιστημίου Θεσσαλίας. «Το χειρότερο σενάριο είναι με την κατεδάφιση του
γηπέδου να φτιάξουμε μια “λίμνη” ελεύθερου χώρου, ενώ μπορούμε να
δημιουργήσουμε τη δεύτερη δίοδο προς τον Λυκαβηττό, ο οποίος επίσης πρέπει να
επαναξιολογηθεί ως μείζονος σημασίας για την πόλη».

H πεζοδρόμηση του δρόμου που θα συνδέει την πλατεία (εκεί που είναι το γήπεδο)
με τον λόφο εντάσσεται μεν στα σχέδια του Δήμου Αθηναίων για την περιοχή, αλλά
για να γίνει ολοκληρωμένα «χρειάζονται κονδύλια τόσο για την κατασκευή όσο και
για πιθανές απαλλοτριώσεις, που είναι πολύ δύσκολο να εξοικονομηθούν».

Τα προσφυγικά

Μείζονος σημασίας στο σχέδιο, εκτός από τα κονδύλια, είναι και η απόφαση του
Συμβουλίου της Επικρατείας για το μέλλον των προσφυγικών πολυκατοικιών που
σήμερα «κρύβουν» και το νεοκλασικό κτίριο του «Ελπίς». «Μπορεί να φανταστεί
κανείς πώς θα άλλαζε ολόκληρη αυτή η περιοχή αν από τη μία πλευρά είχες χώρο
πρασίνου στη θέση του γηπέδου και ανοιχτή πλατεία από την άλλη διατηρώντας
έστω ένα-δύο προσφυγικά και φτιάχνοντας στο νεοκλασικό έναν πολυχώρο
πολιτισμού όπως στο Γκάζι;», υποστηρίζει ο δρ Σπύρος Τσαγκαράτος,
αρχιτέκτονας-πολεοδόμος. Το 60% των διαμερισμάτων που υπάρχουν στις
προσφυγικές πολυκατοικίες ανήκουν σήμερα στην Κτηματική Εταιρεία του Δημοσίου,
η τελική απόφαση για το μέλλον τους όμως βρίσκεται στα χέρια του Συμβουλίου
της Επικρατείας. «Αν τα κατεδαφίσουμε όλα θα είναι σαν να σώσουμε μόνο ένα…
ακροκέραμο ενώ νομίζουμε πως σώσαμε το νεοκλασικό. Ενδεχομένως όμως μπορούμε
να συζητήσουμε για τη χρήση τους. Θα μπορούσαν να γίνουν ξενώνες ή εργαστήρια
τέχνης», λέει ο κ. Τζιρτζιλάκης. Σημειώνει δε, ότι αυτό που έχει σημασία στην
επιχειρούμενη ανάπλαση των Αμπελοκήπων είναι να μην υπάρχει «μονολειτουργία»
του χώρου όπως συνέβη για παράδειγμα στην περιοχή του Ψυρή. Αντιθέτως πιστεύει
ότι χρειάζεται να υπάρχει ποικιλία και πολυπλοκότητα χρήσεων ώστε να
δημιουργηθεί μια «μητροπολιτική σφήνα» επάνω σε δύο σημαντικούς οδικούς άξονες
της Αθήνας, την Κηφισίας και την Αλεξάνδρας.