ΓIΩPΓΟΣ NANΟYPHΣ «Γιατί καταδικάζουμε το διαφορετικό;»

«Έδωσα σώμα και ψυχή μου σε αυτόν τον ρόλο. Ήθελα να φανεί ότι είναι ένας διαφορετικός άνθρωπος, μπερδεμένος, που ψάχνει να βρει λίγη ευτυχία», λέει για τον ρόλο τραβεστί στο «Γαλάζιο φόρεμα» ο Γιώργος Νανούρης

«Έπεσα κατ’ ευθείαν στα βαθιά με τον ρόλο του Γιώργου στο “Γαλάζιο φόρεμα” που
γίνεται τραβεστί και ύστερα γυναίκα. Δεν είχα να ερμηνεύσω απλώς έναν σύνθετο
χαρακτήρα, αλλά δύο διαφορετικά πρόσωπα και φύλα», λέει ο Γιώργος Νανούρης,
πρωταγωνιστής της ταινίας του Γιάννη Διαμαντόπουλου.

Γεννημένος στην Αθήνα, με θεατρική πορεία, ο Γιώργος Νανούρης κάνει εδώ την
πρώτη κινηματογραφική του εμφάνιση. Στον ρόλο ενός νεαρού που στη δεκαετία του
’80 νιώθει «ξένο ρούχο» το ανδρικό φύλο, έχει μια βασανιστική σχέση με τη μάνα
του – την ερμηνεύει η Ράνια Οικονομίδου, η οποία κέρδισε το φετινό Κρατικό
Βραβείο ερμηνείας – και, τελικά, επιλέγει την αλλαγή φύλου χωρίς να καταφέρει
να βρει εσωτερική γαλήνη, αφού «αφανίσει» και την ίδια τη μάνα του.

H ταινία «άναψε φωτιές» σε πολλούς, γκέι και μη, σινεφίλ στο Φεστιβάλ
Θεσσαλονίκης, οι οποίοι τη χαρακτήρισαν ως «συντηρητική», «αντιδραστική»…
Για τον νεαρό ηθοποιό όμως είναι σίγουρο πως «η ταινία δεν είναι
σκανδαλοθηρική»…

Γιατί επιλέγει ο ήρωας να προχωρήσει στην αλλαγή φύλου;

Ο συγκεκριμένος ήρωας – αυτό σημαίνει ότι η επιλογή του αυτή είναι προσωπική
και δεν εκφράζει όλους όσοι προχωρούν σε ανάλογες πράξεις – προχωρεί σε αυτήν
την πράξη όχι τόσο γιατί αυτό ήθελε μια ζωή όσο από πείσμα προς τη μάνα του
και την κοινωνία γύρω του – «τώρα θα δείτε πού θα οδηγήσω τα πράγματα»… H
σχέση με τη μάνα του λειτουργεί σαν μια σχέση χωρίς άκρη από την οποία δεν
μπορεί να ξεφύγει. Ο ένας προσπαθεί να αποδεχθεί τον άλλο μάταια, καθώς και οι
δύο συγκρούονται με τα δικά τους θέλω. Γίνεται σχέση αγάπης και μίσους, καθώς
συγκρούονται και με το μέσα τους και με την κοινωνία.

Δεν είναι μια «βίαιη» επέμβαση;

Σίγουρα. Μέσα στην απόγνωσή του ο ήρωας αλλάζει φύλο, ελπίζοντας να βρει
εσωτερική γαλήνη. Αλλά την παραβίαση τη φύσης δεν την κάνουν και οι ίδιοι οι
γιατροί, η επιστήμη δηλαδή, πραγματοποιώντας αυτές τις επεμβάσεις; Μοιραία
παίρνει κι αυτή ένα μερίδιο ευθύνης.

Στις μέρες μας δεν έχει αλλάξει ο τρόπος αντιμετώπισης των τραβεστί από την
κοινωνία;

Ειδικά στην Ελλάδα, όχι. H κοινωνία, στην πλειονότητά της δεν τους αποδέχεται
ποτέ και μένουν πάντα στο περιθώριο. Αν κάτι έχει αλλάξει, είναι ότι σήμερα
υπάρχει περισσότερος ανεκτικός κόσμος απέναντί τους.

Δεν φοβάται ότι μπορεί να τον «ταυτίσουν» με αυτόν τον ρόλο και να του ζητούν
να ερμηνεύει ανάλογους; «Όταν ένας ηθοποιός κάνει κάτι “ειδικό”, τον ταυτίζουν
με αυτό. Είναι στο χέρι μας, όμως, να μη μας πάρει από κάτω ή όχι. Με
ενδιαφέρει να παίζω ρόλους που απαιτούν να κάνεις κάτι διαφορετικό. Δεν με
ενδιαφέρει να παίζω τον εαυτό μου. Και σίγουρα, ρόλο όπως αυτόν στο «Γαλάζιο
φόρεμα» τον κάνεις μια φορά στη ζωή σου και γι’ αυτό ευχαριστώ τον Γιάννη Διαμαντόπουλο».