Πρόσωπα Προς την τελευταία μάχη

H εκπρόσωπος του τροτσκιστικού κινήματος Εργατική Πάλη (LO) Αρλέτ Λαγκιγιέ
ανακοίνωσε τη Δευτέρα πως στις εκλογές του 2007 θα είναι για έκτη και
τελευταία φορά υποψήφια για την προεδρία της Γαλλίας.

Αρλέτ Λαγκιγιέ: «Όλα μπορούν να συμβούν… Οι γενικές απεργίες, η κοινωνική επανάσταση, όλα παραμένουν δυνατά»

«Και αυτήν τη φορά το συνέδριο της Εργατικής Πάλης έκρινε πως θα είμαι η
υποψήφια του κινήματος, δεν υπήρξε άλλη υποψηφιότητα», δήλωσε η Λαγκιγιέ.
Πρόσθεσε όμως πως, μετά το 2007, θα αποσυρθεί οριστικά από τις αναμετρήσεις
για την προεδρία, στις οποίες συμμετέχει αδιάκοπα από το 1974. Εξήντα πέντε
χρόνων πλέον, η πολιτικός την οποία οι Γάλλοι αποκαλούν απλώς «Αρλέτ» είναι
μια πολύ αναγνωρίσιμη φυσιογνωμία στο γαλλικό πολιτικό τοπίο. Οι εκλογικές
επιδόσεις της είναι συνήθως χαμηλές (2,3% το 1981 και 1,99% το 1988), αλλά το
1995 συγκέντρωσε 5,3% των ψήφων και 5,72% το 2002, δηλαδή περίπου 1,5
εκατομμύριο Γάλλοι ψηφοφόροι ψήφισαν Αρλέτ. Ακούραστη ακτιβίστρια,
υπερασπίζεται σταθερά «το στρατόπεδο των εργαζομένων» απέναντι στους
«εκμεταλλευτές εργοδότες».

H διάδοχός της, λέει η Αρλέτ, θα πρέπει να είναι γυναίκα, «υπάρχει ολόκληρο
θερμοκήπιο νέων γυναικών στη LO που μπορούν να διαδραματίσουν αυτόν τον ρόλο».
Για να το κάνει φανερό, είχε δίπλα της κατά τη συνέντευξη τη Φαριντά
Μεγκντούντ, εκπαιδευτικό στην Ορλεάνη, και τη Βαλερί Αμπόν, μηχανοδηγό
αμαξοστοιχίας στη Ρεν, ενώ ανέφερε και το όνομα της νεαρής ακτιβίστριας από τη
Μασσαλία Ιζαμπέλ Μποννέ. Σε κάθε περίπτωση, η αναφορά στη διαδοχή τής Λαγκιγιέ
δείχνει πως η LO συνεχίζει να εξελίσσεται με μετρημένα βήματα. Το 2003, το
κόμμα αυτό, το οποίο λειτουργεί στο πρότυπο ενός λενινιστικού κόμματος του
1917 και κρατάει μυστικές τις ενδοκομματικές συζητήσεις και τα ονόματα των πιο
υψηλόβαθμων στελεχών του, παρουσίασε επισήμως δύο νεαρά σε ηλικία νέα μέλη του
Πολιτικού Γραφείου του. Πρόκειται για μια ανανέωση που έχει στόχο, λένε
παρατηρητές, να αντισταθμίσει τον αντίκτυπο της ανόδου του νεαρού ταχυδρομικού
Ολιβιέ Μπεζανσενό στον Κομμουνιστικό Επαναστατικό Σύνδεσμο (LCR) του Αλαίν
Κριβίν, το ανταγωνιστικό κόμμα στην αριστερά της αριστεράς.

Πρώην τραπεζικός, εργαζομένη της Credit Lyonnais, η Αρλέτ εξέδωσε το 2002 ένα
βιβλίο με τίτλο «Ο κομμουνισμός μου», στο οποίο περιγράφει «μια κοινωνία σε
παρακμή» και υποστηρίζει πως «μια νέα κοινωνία είναι δυνατή». Διαβεβαιώνει πως
η δεξιά, αλλά και η αριστερά του Σοσιαλιστικού και του Κομμουνιστικού Κόμματος
«θεωρούν ανόητους τους εργαζομένους». Άλλωστε, «το Σοσιαλιστικό και το
Κομμουνιστικό Κόμμα είναι κόμματα ρεφορμιστικά. Δεν είναι πλέον εναντίον του
καπιταλισμού, αλλά ενεργούν ως καλοί διαχειριστές αυτής της κοινωνίας», λέει η
Αρλέτ. Ωστόσο, «όλα μπορεί να συμβούν», διαβεβαιώνει. «Οι γενικές απεργίες, η
κοινωνική επανάσταση όλα παραμένουν δυνατά». Άλλωστε οι ιδέες της, έλεγε τη
Δευτέρα στην εφημερίδα «Λε Παριζιέν», «δεν έχουν ούτε μία ρυτίδα».