«Οι πολιτικοί μάς θέλουν μέσα στην άγνοια»

«Παραπονιάρικο αρνάκι στο λουρί που ακολουθεί πίσω από τις ΗΠΑ» χαρακτήρισε ο Χάρολντ Πίντερ τη Βρετανία

Ο Τζορτζ Μπους και ο Τόνι Μπλερ πρέπει να λογοδοτήσουν επειδή τάισαν το κοινό
με «μια τεράστια ταπετσαρία ψεμάτων» για τον πόλεμο στο Ιράκ. Ο θεατρικός
συγγραφέας Χάρολντ Πίντερ επανέρχεται, εξαπολύοντας σκληρή επίθεση κατά των
Αμερικανών και των Βρετανών πολιτικών στην ομιλία του για το βραβείο Νόμπελ.

«Οι περισσότεροι πολιτικοί δεν ενδιαφέρονται για την αλήθεια, αλλά για την
εξουσία και για τη διατήρηση αυτής της εξουσίας», είπε ο 75χρονος νομπελίστας
στην ομιλία του, η οποία μαγνητοφωνήθηκε πριν ο Πίντερ εισαχθεί στο
νοσοκομείο, πριν από λίγες ημέρες. H διάλεξη του μαχητικού Βρετανού για το
Νόμπελ φέρει τον τίτλο «Τέχνη, Αλήθεια και Πολιτική» και εστιάζει στη σημασία
της αλήθειας στην τέχνη πριν επικρίνει την απουσία της από την πολιτική.

Όπως σημειώνει, «οι πολιτικοί θεωρούν αναγκαίο οι άνθρωποι να παραμένουν στην
άγνοια, να ζουν αγνοώντας την αλήθεια, ακόμη και την αλήθεια της ίδιας τους
της ζωής», ενώ συνεχίζει αναφερόμενος στα ψέματα που προηγήθηκαν του πολέμου
στο Ιράκ: «H αλήθεια είναι κάτι εντελώς διαφορετικό. H αλήθεια έχει να κάνει
με το πώς οι Ηνωμένες Πολιτείες αντιλαμβάνονται τον ρόλο τους στον κόσμο και
πώς επιλέγουν να τον ενσαρκώσουν».

Ο Πίντερ προχωρά χώνοντας ακόμη πιο βαθιά το μαχαίρι στο κόκαλο. Από τον B’
Παγκόσμιο Πόλεμο κι έπειτα, λέει, «η αμερικανική κυβέρνηση υποστήριξε και σε
πολλές περιπτώσεις δημιούργησε κάθε δεξιά στρατιωτική δικτατορία στον κόσμο».
Και για να είναι σαφής, χρησιμοποιεί τα παραδείγματα των δικτατοριών της
Ελλάδας, της Ινδονησίας, της Ουρουγουάης, της Βραζιλίας, της Παραγουάης, της
Αϊτής, της Τουρκίας, των Φιλιππίνων, της Γουατεμάλας, του Ελ Σαλβαδόρ και
φυσικά της Χιλής. Ειρωνικά, μάλιστα, προσθέτει ότι πρέπει να παραδεχτούμε την
ικανότητα της Αμερικής: «Έχει ασκήσει μια ψυχρή και επιδέξια κατάχρηση
εξουσίας σε όλο τον κόσμο, ενώ μασκαρεύεται σε δύναμη για το οικουμενικό
καλό».

Τα πιο σκληρά πυρά του τα κράτησε ο Πίντερ για τους ηγέτες της Αμερικής και
της Αγγλίας. Επικρίνοντας τον Μπλερ για την απόλυτη στήριξή του προς τον
Τζορτζ Μπους στον πόλεμο του Ιράκ, χαρακτήρισε τη χώρα του «αξιολύπητη και
ατάραχη», «σαν παραπονιάρικο αρνάκι στο λουρί που ακολουθεί πίσω από τις ΗΠΑ».
Ζήτησε μάλιστα ο Μπους και ο Μπλερ «να κληθούν ενώπιον του Διεθνούς Ποινικού
Δικαστηρίου», επισημαίνοντας ότι «ο Μπους υπήρξε έξυπνος που δεν επικύρωσε τη
συμφωνία για το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο».